แก่นแท้ของพุทธศาสนาไม่มีวันเสื่อม

กาลเวลาล่วงเลยผ่านไปหลายพันปี
แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงมากมายจากอดีตจนถึงปัจจุบัน มีเกิด ตั้งอยู่ และดับไป ตามกาลเวลา
แต่กฎแห่งกรรมยังควบคุม ส สารวัฎจักร เหมือนเดิม
เมื่อกาลเวลาเปลี่ยน คนเริ่มห่างจากพระพุทธศาสนามากขึ้น จิตใจมนุษย์จึงขาดหลักธรรมเหนี่ยวรั้งจิตใจ
ในส่วนของพระก็ไม่เข้าใจบทบาทของตน
แต่หันไปเน้นพิธีกรรม สะเดาะเคราะห์ เชื่อเรื่องโชคลาง บูชาพระพุทธรูป บูชาเทวดา เพื่อการค้าขายมากขึ้น
ซึ่งเป็นสิ่งที่พระพุทธองค์ไม่เคยสอนไว้ในหลักคำสอนใดๆ
คนเหล่านี้ใช้พระพุทธศาสนาเป็นเครื่องมือหากินสร้างความเสื่อมเสียให้พระพุทธศาสนา
ไม่ตั้งใจศึกษาแก่นแท้ในหลักธรรมคำสอน ก็ไม่สามารถบรรลุเป็นพระอรหันต์ได้
การห่มผ้าเหลือง ไม่ช่วยให้หลุดพ้นจากความทุกข์ได้
ถ้ายังมีกิเลสตัณหาลงเหลืออยู่ ไม่รักษาศีลให้ครบ ก็ไม่ต่างคนธรรมดาสามัญ
ขอให้พระสงฆ์ทุกรูปยึดมั่นในหลักธรรมคำสอนของพระพุทธองค์ที่ทรงวางแนวทางไว้ให้
เผื่อแผ่บุญกุศลให้แก่มนุษย์เพื่อนร่วมโลกทั้งหลายบนโลกใบนี้
ให้คนเหล่านี้ค้นพบแสงสว่างเสียที