ไม่เข้าใจพวกผู้ชายจิงๆ คิดได้เนอะ ยอมก็หาว่าง่าย พอไม่ยอมก็หาว่าเล่นตัวหาว่าเรายาก แล้วก็เลิกกับเราซะงั้น

ก่อนจะเอาก็เซ้าซี้พูดดี พอไม่ให้ก็โมโหโกรธเราไม่พูดไม่จากับเรา พอให้เอาก็ทำเป็นพูดดีรักอย่างนู้นอย่างนี้ พอคบนานๆไปก็ไม่ใส่ใจไม่สนใจเหมือนเดิม เห็นเพื่อนกับเกมส์สำคัญกว่าแฟน พออยากเอาก็มาหาเรามาทำเป็นพูดดีอยากจะเอา พอได้แล้วก็ไป พอเราบอกเลิก ก็ไม่ง้อ ตอบมาแค่ว่า "อืม" แล้วแมร่งก็ไป เราก็ร้องห่มร้องไห้ บอกเลิกมันแต่ต้องเป็นผ่ายง้อเอง แต่มันไม่กลับมาคบแล้ว ก็เลยต้องปล่อย เราเสียใจร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน มัวแต่โทษตัวเองที่ทิ้งเค้าไป เกือบคิดจะฆ่าตัวตาย เสียใจมา3เดือน ก็เริ่มคิดได้ พอคิดได้ ก็กลายเป็นเกลียดผช.คนนั้นซะงั้น ที่มาหลอกฟัน
จิงๆจะโทษผู้ชายผ่ายเดียวก็ไม่ได้ เรามันหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเอง แต่มันก็เสียไปแล้ว ย้อนเอาอะไรกลับคืนมาไม่ได้ แต่ก็ขอนะ ขอให้ต่อไปนี้ได้เจอรักดีๆสักที แต่ก็กลัวเพราะว่าไม่กล้าไว้ใจใครอีกแล้ว แต่ก็อยากมีครอบครัวของตัวเองนะ อยากเจอผู้ชายที่รักเราจิง รักครอบครัว ไม่อยากเจอแบบที่ผ่านๆมาอีก มีแฟนไปเรื่อยๆไม่เคยเจอคนที่รักเราจริงสักที มันก็เหนื่อยเหมือนกันนะ