ผมเป็นคนหนึ่งที่หลงไปสมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์(อัางถึง)
แต่จนแล้วจนรอด ทั้งโรงเรียนประชาธิปไตยของนายหัวชวน หรือแนวทางในการส่งเสริมกิจกรรมต่างๆ ให้กับสมาชิกพรรคอย่างสร้างสรรรค์ แทนการชวนไปเทียวร่องเรือสำราญกับหัวหน้ามาร์ค ม.7 ผู้ที่ทำให้เกิดโศกนาฎกรรม การฆ่ากันของเหล่าประชาชนมาแล้ว ไม่แพ้ กับอีกฟากฝั่งอย่างพรรคเพื่อไทย ที่เจริญรอยตามกันมาติดๆ เหมือนอย่างกับว่า เป็นพวกที่รู้กัน สมคบคิดกันให้บ้านเมืองวุ่นวายในช่วงปลายรัชสมัยของในหลวงรัชกาลที่ ๙
.
จากเหตุการณ์การก่อการจราจลสำคัญๆ ในประเทศที่ผ่านมา ล้วนมีความจริงในเรื่องความมั่นคงของชาติ เสถียรภาพของประชาชนต่อการดำรงชีวิตภายใต้อำนาจรัฐ และเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น แต่ความจริงอีกด้านหนึ่งก็คือ การปลุกปั่นให้คนไทยเกลียดชังกัน และนานาชาติมองการปกครองของไทยอย่างผิดเพี้ยน เพียงเพื่อหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง โดยนักการเมืองอยู่เบื้องหลัง
.
ท้ายที่สุด เมื่อสถานการสุกงอม คสช. จึงเกิดขึ้น หลังจากที่รัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ อยู่ในสภาพสูญญากาศ ไม่สามารถบริหารราชการแผ่นดินได้อย่างชอบธรรม และรัฐสภาก็แตกแยกกันถึงขีดสุดไม่สามารถจัดตั้งรัฐบาลผสม ที่จะประคับประคองให้รัฐสภานำพาประเทศไปได้
.
จากบทเรียนที่ผ่านมานั้น ทำให้ทราบเลยว่า กลไกพรรคการเมือง กลุ่มการเมือง นั้นมองเพียงแค่ผลประโยชน์ที่จะได้รับจากการเข้ามามีอำนาจ และการใช้จำนวนสมาชิกพรรคการเมืองที่ได้มาจากหลายวิธี หลายกลไก นำมาอ้างต่อรองกันในสนามการเลือกตั้งมาโดยตลอด
.
จากประเด็นดังกล่าว จึงขอตั้งคำถามว่า ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ควรหยุดพรรคการเมืองที่สมอ้างประโยชน์ให้กับพวกพ้อง โดยการหลอกใช้ประชาชนของพรรคการเมือง และทำให้ประชาชนเกลียดชังกัน ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ประชาชนควรได้รับอำนาจในการขับเคลื่อนพรรคการเมือง มีการให้ความสำคัญในการพัฒนา และส่งเสริมศักยภาพของประชาชนที่สังกัดในแต่ละพรรค ให้สมาชิกพรรค ได้รับการดูแลตั้งแต่เรื่องปากท้อง การส่งเสริมอาชีพ การสร้างเครือข่ายกันเพื่อส่งเสริมประชาธิปไตยภายในพรรค และแผ่ออกไปในชุมชน และสังคมที่สมาชิกพรรคนั้นอาศัยอยู่ ส่งเสริมให้เกิดพลวัฒน์ในการมีวิถีชีวิตแบบประชาธิปไตย ก่อนที่จะเรียกว่าพรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนของประชาชน แล้วส่งตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้ง ผมคิดว่าควรพัฒนาพรรคการเมืองที่ตอบโจทย์ของสังคมก่อนที่จะ กล่าวให้ร้ายทางราชการว่าไม่สามารถเป็นที่พึ่งของประชาชนได้ หรืออะไรๆ ก็ต้องให้ราชการออกหน้าไปสักทุกอย่าง แต่ลืมพัฒนาประชาชน องค์กรภาคประชาชน ให้สามารถพึ่งตนเองได้ และขับเคลื่อนประชาธิปไตยได้อย่างแท้จริง
.
ดังนั้น พรรคการเมืองจึงเป็นองค์กรที่สำคัญ มิใช่เพื่อเรียกร้องสิทธิเสรีภาพ แต่ควรจะส่งเสริมศักยภาพให้กับประชาชน ได้ลืมตาอาปากตั้งแต่แรก เพราะสมาชิกพรรคการเมืองจำนวน 2 ล้านคน ในพรรคการเมืองใหญ่ทั้งสองฟากฝั่ง ก็ดี หากคิดเป็นตัวเลขแล้ว สามารถจัดตั้งเป็นเมืองขนาดกลางได้เลย แต่ทำไม ทุกอย่างจะต้องใช้เงินราชการ ทำไมต้องพลักภาระทุกอย่างให้ทางราชการ ผ่านแคมเปนการพาลงบประมาณของรัฐมาทุกยุคทุกสมัย และก็อ้างจำนวนสมาชิคพรรคมาต่อรองโต๊ะจีน หรือเวทีแสดงคอนเสริต รวมถึงการระดมทุนเข้าสู่ใต้โต๊ะของคณะกรรมการบริหารพรรค ผ่านการปลุกระดมก่อการจราจลภายใต้เสื้อสูทประชาธิปไตย แต่ไม่เคยสามารถแก้ไปัญหาในเรื่องปากท้องให้กับสมาชิกพรรคได้เลยสักนิดเดียว นอกจากเพียงแค่อ้างว่า ปัญหาปากท้องเป็นปัญหาของภาครัฐที่ต้องแก้ไขให้กับประชาชน ตนไม่มีอำนาจ หากไม่เลือกตนเข้าไปนั่งในรัฐสภา หรือรัฐบาล จึงทำให้ประชาชนส่วนหนึ่งมอบว่าราชการละเลยไม่แก้ไขปัญหาปากท้องให้แก่ประชาชนมาโดยตลอด ทั้งๆ ที่ภาครัฐนั้นก็อยู่ในมือของนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งมาก่อน หรืออ้างว่า พรรคการเมืองไม่มีหน้าที่ในการช่วยเหลือประชาชน เป็นต้น
.
จะดีกว่าไหมหากเราจะพัฒนาพรรคการเมืองให้เป็นที่พึ่งให้แก่ประชาชได้ตั้งแต่แรก ไม่ต้องไปหวังให้มีที่นั่งในรัฐสภา เพราะที่นั่งรัฐสภาหลายๆ ครั้งก็ไม่ได้ตอบโจทย์ในการพัฒนาประชาชนและประเทศชาติอย่างแท้จริงเลย และอาจเป็นวิธีการหนึ่งที่จะไม่ถูกพรรคการเมืองหลอกใช้เป็นเครื่องมือหากิจทางการเมือง และในวงการราชการ ร่วมการข้าราชการที่มีจิตใจฉ้อราษฎร์บังหลวง จนกลายเป็นวัฎจักรไม่รู้บาปบุญคุณโทษมาจนถึงทุกวันนี้
.
"หากเราคิดกลับด้านจากนักการเมือง ให้ประชาชนเป็นเจ้าของพรรคการเมือง และมีระบบการจัดการอำนาจไม่ให้มีการผูกขาด มีหลักธรรมในการบริหารจัดการพรรค มีวิถีชีวิตแบบประชาธิปไตย อยู่ภายใต้กฏหมายเดียวกัน และสร้างสรรค์พรรคการเมืองนั้นให้เป็นที่พึ่งแก่ประชาชนเพื่อนร่วมชาติได้อย่างแท้จริง โดยไม่หวังเข้ามาควบคุมกำกับการใช้อำนาจของภาครัฐ แต่เป็นการประสานประโยชน์ และอำนวยการ ระหว่าง ประชาชน กับทางราชการ เป็นหูเป็นตาให้กับประชาชน ไม่ให้ข้าราชการฉ้อราษฎร์บังหลวง และไม่ปล่อยให้นักการเมืองมาเฟีย ไม่มีคุณธรรมเข้ามาเป็นตัวเลือกให้ประชาชนเลือก พร้อมส่งเสริมประชาชนให้มีศักยภาพในทุกๆ ด้าน สามารถพลัดเปลี่ยนกันมาทำหน้าที่สำคัญๆ ในพรรคการเมือง และเป็นตัวแทนของพรรคให้กับประชาชนเพื่อนร่วมชาติได้ใช้เป็นตัวเลือกในสนามการเลือกตั้ง"
ไม่ต้องการให้พรรคการเมืองอ้างจำนวนสมาชิกพรรค มาต่อรองกับประชาชน ควรทำอย่างไร
แต่จนแล้วจนรอด ทั้งโรงเรียนประชาธิปไตยของนายหัวชวน หรือแนวทางในการส่งเสริมกิจกรรมต่างๆ ให้กับสมาชิกพรรคอย่างสร้างสรรรค์ แทนการชวนไปเทียวร่องเรือสำราญกับหัวหน้ามาร์ค ม.7 ผู้ที่ทำให้เกิดโศกนาฎกรรม การฆ่ากันของเหล่าประชาชนมาแล้ว ไม่แพ้ กับอีกฟากฝั่งอย่างพรรคเพื่อไทย ที่เจริญรอยตามกันมาติดๆ เหมือนอย่างกับว่า เป็นพวกที่รู้กัน สมคบคิดกันให้บ้านเมืองวุ่นวายในช่วงปลายรัชสมัยของในหลวงรัชกาลที่ ๙
.
จากเหตุการณ์การก่อการจราจลสำคัญๆ ในประเทศที่ผ่านมา ล้วนมีความจริงในเรื่องความมั่นคงของชาติ เสถียรภาพของประชาชนต่อการดำรงชีวิตภายใต้อำนาจรัฐ และเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น แต่ความจริงอีกด้านหนึ่งก็คือ การปลุกปั่นให้คนไทยเกลียดชังกัน และนานาชาติมองการปกครองของไทยอย่างผิดเพี้ยน เพียงเพื่อหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง โดยนักการเมืองอยู่เบื้องหลัง
.
ท้ายที่สุด เมื่อสถานการสุกงอม คสช. จึงเกิดขึ้น หลังจากที่รัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ อยู่ในสภาพสูญญากาศ ไม่สามารถบริหารราชการแผ่นดินได้อย่างชอบธรรม และรัฐสภาก็แตกแยกกันถึงขีดสุดไม่สามารถจัดตั้งรัฐบาลผสม ที่จะประคับประคองให้รัฐสภานำพาประเทศไปได้
.
จากบทเรียนที่ผ่านมานั้น ทำให้ทราบเลยว่า กลไกพรรคการเมือง กลุ่มการเมือง นั้นมองเพียงแค่ผลประโยชน์ที่จะได้รับจากการเข้ามามีอำนาจ และการใช้จำนวนสมาชิกพรรคการเมืองที่ได้มาจากหลายวิธี หลายกลไก นำมาอ้างต่อรองกันในสนามการเลือกตั้งมาโดยตลอด
.
จากประเด็นดังกล่าว จึงขอตั้งคำถามว่า ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ควรหยุดพรรคการเมืองที่สมอ้างประโยชน์ให้กับพวกพ้อง โดยการหลอกใช้ประชาชนของพรรคการเมือง และทำให้ประชาชนเกลียดชังกัน ถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่ประชาชนควรได้รับอำนาจในการขับเคลื่อนพรรคการเมือง มีการให้ความสำคัญในการพัฒนา และส่งเสริมศักยภาพของประชาชนที่สังกัดในแต่ละพรรค ให้สมาชิกพรรค ได้รับการดูแลตั้งแต่เรื่องปากท้อง การส่งเสริมอาชีพ การสร้างเครือข่ายกันเพื่อส่งเสริมประชาธิปไตยภายในพรรค และแผ่ออกไปในชุมชน และสังคมที่สมาชิกพรรคนั้นอาศัยอยู่ ส่งเสริมให้เกิดพลวัฒน์ในการมีวิถีชีวิตแบบประชาธิปไตย ก่อนที่จะเรียกว่าพรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนของประชาชน แล้วส่งตัวแทนลงสมัครรับเลือกตั้ง ผมคิดว่าควรพัฒนาพรรคการเมืองที่ตอบโจทย์ของสังคมก่อนที่จะ กล่าวให้ร้ายทางราชการว่าไม่สามารถเป็นที่พึ่งของประชาชนได้ หรืออะไรๆ ก็ต้องให้ราชการออกหน้าไปสักทุกอย่าง แต่ลืมพัฒนาประชาชน องค์กรภาคประชาชน ให้สามารถพึ่งตนเองได้ และขับเคลื่อนประชาธิปไตยได้อย่างแท้จริง
.
ดังนั้น พรรคการเมืองจึงเป็นองค์กรที่สำคัญ มิใช่เพื่อเรียกร้องสิทธิเสรีภาพ แต่ควรจะส่งเสริมศักยภาพให้กับประชาชน ได้ลืมตาอาปากตั้งแต่แรก เพราะสมาชิกพรรคการเมืองจำนวน 2 ล้านคน ในพรรคการเมืองใหญ่ทั้งสองฟากฝั่ง ก็ดี หากคิดเป็นตัวเลขแล้ว สามารถจัดตั้งเป็นเมืองขนาดกลางได้เลย แต่ทำไม ทุกอย่างจะต้องใช้เงินราชการ ทำไมต้องพลักภาระทุกอย่างให้ทางราชการ ผ่านแคมเปนการพาลงบประมาณของรัฐมาทุกยุคทุกสมัย และก็อ้างจำนวนสมาชิคพรรคมาต่อรองโต๊ะจีน หรือเวทีแสดงคอนเสริต รวมถึงการระดมทุนเข้าสู่ใต้โต๊ะของคณะกรรมการบริหารพรรค ผ่านการปลุกระดมก่อการจราจลภายใต้เสื้อสูทประชาธิปไตย แต่ไม่เคยสามารถแก้ไปัญหาในเรื่องปากท้องให้กับสมาชิกพรรคได้เลยสักนิดเดียว นอกจากเพียงแค่อ้างว่า ปัญหาปากท้องเป็นปัญหาของภาครัฐที่ต้องแก้ไขให้กับประชาชน ตนไม่มีอำนาจ หากไม่เลือกตนเข้าไปนั่งในรัฐสภา หรือรัฐบาล จึงทำให้ประชาชนส่วนหนึ่งมอบว่าราชการละเลยไม่แก้ไขปัญหาปากท้องให้แก่ประชาชนมาโดยตลอด ทั้งๆ ที่ภาครัฐนั้นก็อยู่ในมือของนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งมาก่อน หรืออ้างว่า พรรคการเมืองไม่มีหน้าที่ในการช่วยเหลือประชาชน เป็นต้น
.
จะดีกว่าไหมหากเราจะพัฒนาพรรคการเมืองให้เป็นที่พึ่งให้แก่ประชาชได้ตั้งแต่แรก ไม่ต้องไปหวังให้มีที่นั่งในรัฐสภา เพราะที่นั่งรัฐสภาหลายๆ ครั้งก็ไม่ได้ตอบโจทย์ในการพัฒนาประชาชนและประเทศชาติอย่างแท้จริงเลย และอาจเป็นวิธีการหนึ่งที่จะไม่ถูกพรรคการเมืองหลอกใช้เป็นเครื่องมือหากิจทางการเมือง และในวงการราชการ ร่วมการข้าราชการที่มีจิตใจฉ้อราษฎร์บังหลวง จนกลายเป็นวัฎจักรไม่รู้บาปบุญคุณโทษมาจนถึงทุกวันนี้
.
"หากเราคิดกลับด้านจากนักการเมือง ให้ประชาชนเป็นเจ้าของพรรคการเมือง และมีระบบการจัดการอำนาจไม่ให้มีการผูกขาด มีหลักธรรมในการบริหารจัดการพรรค มีวิถีชีวิตแบบประชาธิปไตย อยู่ภายใต้กฏหมายเดียวกัน และสร้างสรรค์พรรคการเมืองนั้นให้เป็นที่พึ่งแก่ประชาชนเพื่อนร่วมชาติได้อย่างแท้จริง โดยไม่หวังเข้ามาควบคุมกำกับการใช้อำนาจของภาครัฐ แต่เป็นการประสานประโยชน์ และอำนวยการ ระหว่าง ประชาชน กับทางราชการ เป็นหูเป็นตาให้กับประชาชน ไม่ให้ข้าราชการฉ้อราษฎร์บังหลวง และไม่ปล่อยให้นักการเมืองมาเฟีย ไม่มีคุณธรรมเข้ามาเป็นตัวเลือกให้ประชาชนเลือก พร้อมส่งเสริมประชาชนให้มีศักยภาพในทุกๆ ด้าน สามารถพลัดเปลี่ยนกันมาทำหน้าที่สำคัญๆ ในพรรคการเมือง และเป็นตัวแทนของพรรคให้กับประชาชนเพื่อนร่วมชาติได้ใช้เป็นตัวเลือกในสนามการเลือกตั้ง"