เรื่องมีอยู่ว่า ผมแอบชอบคนใกล้บ้านมานาน
เมื่อก่อนเวลาผมผ่านหน้าบ้านเธอ เธอคุยกับผม ผมมักจะหลบหน้าและไม่ค่อยจะคุย ถึงคุยก้แค่ตอบกลับไปสั้นๆ ผมชอบมาเป็นเวลาหลายปี จนวันก่อน ผมบอกความในใจ บอกทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เก็บกั้นเอาไว้ในใจ วันที่ผมพร้อมจะคุยกับเธอโดยไม่ต้องหลบหน้า แต่กลับหลบหน้าผม พอมาวันนี้ วันนี้ผมขอโอกาสจากเธอ แต่ตอบมาว่า เป็นเพื่อนกันได้มั้ย ???
ผมยังไม่ได้ตอบอะไรไป ผมคิดว่าไว้คุยกับเธอพรุ้งนี้อีกที
ผมเลยมาตั้งกระทู้ ถามเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ในพันทิป ก่อน
ผมอยากถามว่าผมควรไปต่อยังไงดีครับ ผมควรถอยหรือเดินหน้าต่อไป ผมคิดว่าการที่เธอตอบมาอย่างนั้น คงเป็นเพราะ ที่รู้จักกันมาผมไม่เคยทำอะไรให้เธอรู้สึกดีหรือชอบอะไรในตัวผมเลย ผมจึงอยากจะขอโอกาส โอกาสที่ผมจะเริ่มสร้างมัน เริ่มทำให้เธอรู้สึก แต่มันจะเป็นการตื้อหรือ ทำให้เธอรู้สึกรําคาญผมรึเปล่า ผมชอบ และรักเธอมาก ผมคิดว่าเธอน่าจะใช่ที่สุดสำหรับผมแล้ว ถ้าถามว่าทำไมผมถึงชอบและรักเธอ ผมชอบเธอเพราะเธอไม่เที่ยว ดูเป็นแม่บ้านแม่เรือน ภายนอกผมเห็นเธออย่างนั้น
แต่ผมไม่รู้อะไรในตัวเธอมากหรอก เพราะ ไม่ได้สนิทกันถึงบ้านจะใกล้กัน ผมเป็นคนขี้อายมากๆ อันที่จริงผมกะจะรอ แล้วก็รอไม่รู้จะรอไปถึงเมื่อไหร่ กว่าจะรวบรวมความกล้าบอกเธอได้ อีกไม่นานผมก็ต้องไปเรียนต่างจังหวัดผม ไม่อยากจะเสียเธอไป
ทุกคนว่าว่ายังไงดีครับ ผมควรถอยหรือไปต่อดี ???
#เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของผมไม่ได้แต่งเรื่องน้ำเน่ามาเพื่ออะไรทั้งนั้น ขอบคุณทุกคำตอบครับ
เป็นเพื่อนกันได้มั้ย ??? เจองี้เอาไงดีครับ
เมื่อก่อนเวลาผมผ่านหน้าบ้านเธอ เธอคุยกับผม ผมมักจะหลบหน้าและไม่ค่อยจะคุย ถึงคุยก้แค่ตอบกลับไปสั้นๆ ผมชอบมาเป็นเวลาหลายปี จนวันก่อน ผมบอกความในใจ บอกทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เก็บกั้นเอาไว้ในใจ วันที่ผมพร้อมจะคุยกับเธอโดยไม่ต้องหลบหน้า แต่กลับหลบหน้าผม พอมาวันนี้ วันนี้ผมขอโอกาสจากเธอ แต่ตอบมาว่า เป็นเพื่อนกันได้มั้ย ???
ผมยังไม่ได้ตอบอะไรไป ผมคิดว่าไว้คุยกับเธอพรุ้งนี้อีกที
ผมเลยมาตั้งกระทู้ ถามเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ในพันทิป ก่อน
ผมอยากถามว่าผมควรไปต่อยังไงดีครับ ผมควรถอยหรือเดินหน้าต่อไป ผมคิดว่าการที่เธอตอบมาอย่างนั้น คงเป็นเพราะ ที่รู้จักกันมาผมไม่เคยทำอะไรให้เธอรู้สึกดีหรือชอบอะไรในตัวผมเลย ผมจึงอยากจะขอโอกาส โอกาสที่ผมจะเริ่มสร้างมัน เริ่มทำให้เธอรู้สึก แต่มันจะเป็นการตื้อหรือ ทำให้เธอรู้สึกรําคาญผมรึเปล่า ผมชอบ และรักเธอมาก ผมคิดว่าเธอน่าจะใช่ที่สุดสำหรับผมแล้ว ถ้าถามว่าทำไมผมถึงชอบและรักเธอ ผมชอบเธอเพราะเธอไม่เที่ยว ดูเป็นแม่บ้านแม่เรือน ภายนอกผมเห็นเธออย่างนั้น
แต่ผมไม่รู้อะไรในตัวเธอมากหรอก เพราะ ไม่ได้สนิทกันถึงบ้านจะใกล้กัน ผมเป็นคนขี้อายมากๆ อันที่จริงผมกะจะรอ แล้วก็รอไม่รู้จะรอไปถึงเมื่อไหร่ กว่าจะรวบรวมความกล้าบอกเธอได้ อีกไม่นานผมก็ต้องไปเรียนต่างจังหวัดผม ไม่อยากจะเสียเธอไป
ทุกคนว่าว่ายังไงดีครับ ผมควรถอยหรือไปต่อดี ???
#เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของผมไม่ได้แต่งเรื่องน้ำเน่ามาเพื่ออะไรทั้งนั้น ขอบคุณทุกคำตอบครับ