เราเกิดมาพร้อมกับความยึดมั่น แต่ “เราไม่เคยครอบครองในสิ่งใด” จริงเหรอ

ทุกสิ่ง ที่พานพบในชีวิต
ทุกคน ไม่มีสิทธิ์ครอบครอง
ได้แต่เพียงชื่นชมแล้วผ่านไป
เรามาสู่โลกใบนี้ เสมือนนักท่องเที่ยว
ที่สักวันหนึ่งก็ต้องจากโลกนี้ไป
แม้จะอยากอยู่ชื่นชมต่อสักเพียงใดก็ตาม

เราไม่ได้สูญเสียอะไรไป
เพราะเดิมที เราก็ไม่ได้เป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้

เราไม่ได้ครอบครองในสิ่งใด
เพราะเดิมที เราก็ไม่ได้เป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้

รักษา ทุกสิ่งตอนที่มันยังคงอยู่
ยิ้ม ให้กับสิ่งที่หลุดและผ่านมือไป
ยืดอกยอมรับ ในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
เพราะทุกสิ่งเหล่านี้ แม้จะงดงาม
หรือน่ารังเกียจเพียงใด
สุดท้าย...มันก็กลายเป็นเพียงความทรงจำ