เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วกว่าที่เราคิดสินะ

เคยไหมกลับมาย้อนอ่านแชทที่เคยคุยกันเคยเป็นห่วงกัยเคยหัวเราะร้องไห้ด้วยกัน
เคยโทรหากัน ปลุกกัน ถามว่ามาโรงเรียนไหวไหม มารึป่าว มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆจริงๆน้ะ  
ไม่คิดว่าเขาจะไปหาคนอื่นคนที่เขาชอบ อยู่ดีๆก็หายไปใจหายเหมือนกันน้ะ
แต่ยังไงก็ต้องยอมรับความจริงว่ามีพบมันก็ต้องมีจาก
แต่ไม่อยากให้จากไปก็คงเป็นไปไม่ได้สินะ
แต่เราก็ยังรอเขาจนถึงวันนี้5เดือนแล้ว รอน้ะไม่ว่าจะไม่มีทางกลับมาก็เหอะแต่ก็จะรอ