นิ่งเฉย VS ตอบกลับ วิธีไหนดีกว่ากันอ่ะ

แม่และเรา มีปัญหากับญาติพี่น้องฝ่ายพ่อคือพวกป้าๆอาๆที่ไม่ชอบแม่เรา เขาชอบเอาแม่เราไปพูดในทางเสียๆหายๆให้คนอื่นฟัง แม้กระทั้งตอนที่เขานุ่งขาวห่มขาวก็เอาไปพูด คนที่เขาได้ยินก็เอามาเล่าให้พวกเราฟัง แม่เราก็บอกไปว่าไม่ต้องไปสนใจ เราได้ยินอย่างนี้ซ้ำๆกัน 4-5 ปีมาแล้ว เริ่มมาหนักตอนที่คุณพ่อหย่ากับแม่เรา ซึ่งเขาไม่ชอบแม่เราตั้งแต่มาเป้นสะใภ้แล้ว และพ่อเราก็เชื่อพี่น้องเขา พ่อเราและพี่น้องเขาเอาไปพูดว่าที่พ่อเลิกกับแม่เรา หาว่าแม่เรามีผัวใหม่ เอาไม่อยู่ เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมือง แม่เราเสียใจมากเราเห้นแม่แอบนอนร้องไห้คนเดียว  ซึ่งมันไม่เป้นความจริงเลย แต่กลับเป้นพ่อเราเองที่มีภรรยาใหม่ก่อนแม่ แต่พี่น้องเขาก็ไม่เคยพูด พอแม่เรารู้เรื่องแม่เราก็หย่า เราก็ได้แต่ทนเพราะเราไม่ได้ยินกับหู เมื่อ 4 วันก่อนมีญาติห่างๆพ่อที่สงสารแม่แกก็มาเล่าให้ฟังว่า พี่สาวของภรรยาใหม่มาคุยในที่ทำงานว่าจะให้พี่สาวพ่อไล่แม่เรากลับบ้าน ซึ่งบ้านเป้นบ้านของพ่อ พ่อก็มีสิทธิ์ที่จะไล่แม่เรา เราก็พอเข้าใจในทางด้านกฎหมาย แต่พีคที่สุดคือเราก้ไปถามน้องสาวพ่อว่าเหตุการณ์เป็นอย่างนี้อย่างงั้นถามปกติพูดปกติเหมือนคนคุยกันเขาบอก เขาไม่รู้เรื่อง เราก็กลับ พอมาอีกวันหนึ่งพี่สาวและน้องสาวอีกคนหนึ่งมาที่บ้านเรามาโวยวาย ว่าคนไหนพูด เอาตัวมา ตอนแรกเขานึกว่าพวกเราใส่ไฟเขา แม่เราก็เลยให้เบอร์เขาไป เขาก็ไปคุยกันเอาเอง พอรู้ว่าเราไม่ได้ใส่ไฟเขา เขาก็เปลี่ยนเรื่องด่าพวกเราทำไมไม่ถามเขาด้วยตรง ซึ่งน้องสาวพ่อที่เราไปถามแกป่วย เขาก็หาว่าพวกเราไม่รักษาน้ำใจน้องสาวพ่อเลยมันป่วยเอามากระทบจิตใจมัน เราผิดเราก็เลยไปขอโทษเขา พี่สาวพ่อแกก็บอกกับแม่เราตรงๆว่าไม่ชอบขี้หน้าแม่เรา เราก็บอกว่ารู้ตั้งนานแล้ว เราก็เถียงเขาแต่เราไม่ได้โวยวาย ไม่มีคำหยาบคาย ไม่ได้พูดกระแทกเสียง พอตอนเย็นลูกเขาโพสต์ด่าและแช่งให้พวกเราไปตาย ด่าว่า ต่ำ เราก้เลยเข้าไปถามลูกเขาว่าคืออะไร ซึ่งพี่น้องพ่ออยู่กันครบ แต่สิ่งที่ได้ยินคือ ถ้าไม่ใช่ก็ไม่ต้องไปร้อนตัวจากปากพี่สาวของพ่อ แต่เหตุการณ์มันคอนเน็คกันเราก็เลยปล่อยให้มันจบๆ พอมาอีกวันหนึ่งเขาก็มากับน้องสาวที่เราไปถาม มาว่าแม่เราว่าไม่สั่งสอนลูก อบรมลูกไม่ดีที่ไปเถียงเขา ไม่เป้นปัญญาชน เราก็เลยบอกไปว่าถ้าจะตำหนิ ตำหนิเราคนเดียว เขาก็ไม่สนใจ พอแม่เราพูดขอโทษเท่านั้นกลับบ้านเลย เขาไม่เคยว่าน้องต้องบอกก่อนว่าพวกพี่น้องพ่อแกเป้นพวกที่ชอบวิจารณ์คนอื่น แต่พอคนอื่นวิจารณ์ตัวเองรับไม่ได้ไม่พอใจ ชอบว่า-ดั้นพวกเราผ่านสุนัข เอาไปพูดให้คนอื่นฟังว่าเราเป้นเด็กนิสัยเสีย ชอบเถียง เลี้ยงลูกไม่ดี แต่ลูกเขาโพสต์ด่าพวกเราตัวเขาและพี่น้องเขากลับไม่ว่าไม่บ่นอะไรเลย ลูกเขามีนิสัยเหมือนเขาจะด่าจะว่าใครแม่เขาหรือพี่สาวพ่อไม่ว่าไม่เตือนไม่สนเพราะไม่ได้ขอใครกิน แต่ถ้าใครไปว่าลูกเขา เขาจะไม่ยอมก็เข้าใจอยู่ว่าแม่ทุกคนรักลูกแต่ก้ควรรักในทางที่ถูกที่ควรและชอบเอาไปพูดให้ตัวเองดูดีตลอดในสายตาคนอื่น เป้นคนธรรมะธรรมโมไม่เคยยุ่งกับพวกเราแต่การกระทำมันตรงข้ามกับคำพูด ยุ่งทุกเรื่องขนาดแม่ชีในวัดอย่างรู้เลย ช่วงที่เราเรียนเอาเราไปพูดว่าคนอื่นฟังไม่ทำการทำงานเหมือนลูกเขาที่จบสายอาชีพมาปีเดียวมีเงินเก็บเป้นแสนๆ เราก็เลยทุ่มเทใช้เวลาเรียน 3 ปีครึ่งจนจบ ทุกวันนี้ก็ว่ากระแทกกระทั้น-ดั้นเรากับแม่โดยมีสุนัขชืออีเงินเป้นสื่อ เราได้ยินตอนที่เขาให้อาหารหมาตอนเย็นเกือบทุกวัน เช่น อีเงินอีหมาจนตอก อีเงินเป็นหมาที่อยู่ต่ำกว่าระดับสายตากู อีเงินอีหมาหลายผัว ร่านไปทั่ว
สิ่งที่เราอยากจะบอกคือ คนอย่างนี้มีในสังคมไทยจริงที่ถือยศถือศักดิ์เอาตัวเองเป้นศูนย์กลางจักรวาล ไม่เคยยอมรับผิด ความผิดตัวเองหาร 2 แต่ความผิดคนอื่นคูณ 2
เราเลยอยากรู้ว่าควรจะนิ่งเฉยหรือโต้ตอบดี