วันนี้มีอีกเรื่องที่อยากมาเขียนทิ้งไว้ ในวัย28ปี
เราเคยมีแฟนคนแรกที่คบตอนม.3 เป็นรุ่นพี่ม.4 ย้ายเข้ามาเรียนใหม่ (ปี2555)
ตอนนั้นเราจีบเขาอยู่นานนะ .. เปิดเทอม 1 (ช่วงมิถุนา) - ธันวาคม ถึงได้คบกัน 6-7เดือนได้เลย
แต่แกเชื่อมั้ย คบกันได้ 7 เดือนก็เลิกกันแล้วอ่ะะ
ตอนนั้นเศร้ามากเพราะเขาน่าจะเป็นคนที่เราคิดว่าเรารักเขาจริงๆ
ทำใจเป็นเดือนๆ แม่ก็ด่า เพื่อนๆก็ด่าตั้งสติไม่ได้ วันนึงจนมีคนพูดกับเราว่า..
.. ถ้าเรารักเขาจริงๆน่ะ เราไม่เป็นแบบนี้หรอก เราตั้งสติเพื่อมาเถียง.. (ไม่รักเขาจริงจะร้องไห้ขนาดนี้หรอว่ะ)
..ถ้าเรารักเขาจริงเราต้องยินดีกับเขาสิ ที่เขามีความสุข รักเขาก็ควรปล่อยให้เขาไปสุข ยินดีกับทุกความสุขของเขา
และหลังจากวันนั้นเราตัดสินใจปล่อยให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเลือก
ให้ความรักเปลี่ยนเป็นความยินดี หยิบยื่นความหวังดีให้เขา
ตลอด2ปีที่เขาคบคนใหม่เขาสุขเราสุข เขาทุกข์เราเองก็เจ็บปวด
แต่ความหวังดีของเราก็ทำให้ผลักเขาออกไปจากเราเช่นกัน แฟนใหม่ที่เขาคบนอกใจเขา
และเราดันบังเอิญไปรับรู้อยากให้เรารู้ความจริง..
เขาก็เลือกที่จะไม่เชื่อเพราะคิดว่าเราเองที่อยากให้เขาทั้งคู่เลิกกัน
จนสุดท้ายเราก็ได้แค่เป็นห่วงอยู่ห่างๆ มองอยู่ข้างหลังไกลๆเพราะกลัวว่าเขาจะเห้นไม่อยากให้เขาเดินหนีไปไกลกว่านี้..
แต่พอเขาเริ่มที่จะพิจารณาสิ่งที่เราบอก ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนเขาเดินย้อนกลับมาหาเราเพื่อรับฟังสิ่งที่เราพูดอีกครั้ง
แล้วเขาก็รับรู้ความจริงตลอด2ปีที่ผ่านมา
เรา2คนเริ่มจะกลับมาคุยกันอีกครั้ง ปรึกษากันให้กำลังใจกันแต่คนนั้นก็โผล่กลับเข้ามาอีกรอบ
กลับมาขอเขาคืน อยากได้เขาคืน เราเองที่ไม่เคยมั่นใจในตัวเองเรื่องเขาสักครั้ง ก็ได้ทำพลาดอีกแล้ว
เสียเขาไปอีกแล้ว.... เพราะตัวเราเอง
ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เขากลับไป เพราะเขาเองก็ไม่กลับไปโง่ซ้ำอีก
มีแต่เรานี่แหละที่โง่ซ้ำซ้อน เพราะคิดว่าเขาคงไม่รักเราเหมือนเดิม
ได้แต่กลับมาเป็นคนที่หวังดีกับเขาเสมอ ยินดีกับเขาเสมอ
ไม่ว่าเขาจะคบใคร อยู่ที่ไหนเราก็ได้แต่ยินดี
เรามีโอกาศได้คุยกันเรื่อยๆ คุยกันคล้ายๆเพื่อนเก่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเราก็แสดงความยินดีกับเขาเสมอ
ไม่ว่าจะฝากเพื่อน ฝากพี่หรือบอกเขาเอง เราจะไม่หายไปจากชีวิตเขาเลย
ช่วงที่เขามีแฟนเราเองก็จะไม่เข้าไปวุ่นวายคอยดูเขาอยู่ห่าางๆ
เขาทุกข์เราก็เข้าไปให้กำลังใจ
ทุกช่วงเวลาที่เรามีโอกาสได้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่จะเป้นเราเองที่ถอยออกมา
เพราะเราไม่เคยมั่นใจในตัวเองเลยสักครั้งถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเขา เราไม่กล้าไปสู้กับคนที่เข้ามาหาเขา
เพราะเรากลัวเสียเขาไป ...
.. การที่เขาไม่รัก ไม่น่ากลัวเท่าเขาหายไปจากชีวิต
เราอยากเป็นใครก็ได้ ที่ยังมีเขาในชีวิต เป็นเพื่อนที่ดี เป้นน้องที่ดีกับเขาได้เสมอ
เธอจำได้ใช่มั้ยที่เราบอกว่าจะคอยอยู่ตรงนี้เสมอหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอ
และวันที่เราล้ม 2566
เราขอบคุณเธอมากจริงๆที่เห็นใจผญ.โง่ๆคนนี้
ขอบคุณที่คอยอยู่ข้างๆ ขอบคุณที่คอยเฝ้าเวลาเราไม่ไหว ขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้กันอีกครั้ง
ถ้าไม่มีเธอเราเองก็ไม่รุ้ว่า จะผ่าน2566 2567 2568 มาได้ยังไง
ขอบคุณที่ให้โอกาสเราได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยได้ทำให้เธอ
สุขสันต์วันครบรอบ 2 ปีล่วงหน้านะ
รักและหวังดีกับเธอเสมอ
และสัญญาว่าจะเข้มแข็งให้ได้มากกว่านี้ ปล่อยวางให้ได้มากกว่านี้
ขอบคุณที่เป็นรักทางไกลที่ดีในตลอด2ปีที่ผ่านมา
12.02.2569
และสัญญาว่าจะอวยพรวันเกิดปีที่ 14 ให้เธอเช่นเดิม
กลับไปคบกับแฟนเก่าที่เลิกกันไป 11 ปี
เราเคยมีแฟนคนแรกที่คบตอนม.3 เป็นรุ่นพี่ม.4 ย้ายเข้ามาเรียนใหม่ (ปี2555)
ตอนนั้นเราจีบเขาอยู่นานนะ .. เปิดเทอม 1 (ช่วงมิถุนา) - ธันวาคม ถึงได้คบกัน 6-7เดือนได้เลย
แต่แกเชื่อมั้ย คบกันได้ 7 เดือนก็เลิกกันแล้วอ่ะะ
ตอนนั้นเศร้ามากเพราะเขาน่าจะเป็นคนที่เราคิดว่าเรารักเขาจริงๆ
ทำใจเป็นเดือนๆ แม่ก็ด่า เพื่อนๆก็ด่าตั้งสติไม่ได้ วันนึงจนมีคนพูดกับเราว่า..
.. ถ้าเรารักเขาจริงๆน่ะ เราไม่เป็นแบบนี้หรอก เราตั้งสติเพื่อมาเถียง.. (ไม่รักเขาจริงจะร้องไห้ขนาดนี้หรอว่ะ)
..ถ้าเรารักเขาจริงเราต้องยินดีกับเขาสิ ที่เขามีความสุข รักเขาก็ควรปล่อยให้เขาไปสุข ยินดีกับทุกความสุขของเขา
และหลังจากวันนั้นเราตัดสินใจปล่อยให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาเลือก
ให้ความรักเปลี่ยนเป็นความยินดี หยิบยื่นความหวังดีให้เขา
ตลอด2ปีที่เขาคบคนใหม่เขาสุขเราสุข เขาทุกข์เราเองก็เจ็บปวด
แต่ความหวังดีของเราก็ทำให้ผลักเขาออกไปจากเราเช่นกัน แฟนใหม่ที่เขาคบนอกใจเขา
และเราดันบังเอิญไปรับรู้อยากให้เรารู้ความจริง..
เขาก็เลือกที่จะไม่เชื่อเพราะคิดว่าเราเองที่อยากให้เขาทั้งคู่เลิกกัน
จนสุดท้ายเราก็ได้แค่เป็นห่วงอยู่ห่างๆ มองอยู่ข้างหลังไกลๆเพราะกลัวว่าเขาจะเห้นไม่อยากให้เขาเดินหนีไปไกลกว่านี้..
แต่พอเขาเริ่มที่จะพิจารณาสิ่งที่เราบอก ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนเขาเดินย้อนกลับมาหาเราเพื่อรับฟังสิ่งที่เราพูดอีกครั้ง
แล้วเขาก็รับรู้ความจริงตลอด2ปีที่ผ่านมา
เรา2คนเริ่มจะกลับมาคุยกันอีกครั้ง ปรึกษากันให้กำลังใจกันแต่คนนั้นก็โผล่กลับเข้ามาอีกรอบ
กลับมาขอเขาคืน อยากได้เขาคืน เราเองที่ไม่เคยมั่นใจในตัวเองเรื่องเขาสักครั้ง ก็ได้ทำพลาดอีกแล้ว
เสียเขาไปอีกแล้ว.... เพราะตัวเราเอง
ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เขากลับไป เพราะเขาเองก็ไม่กลับไปโง่ซ้ำอีก
มีแต่เรานี่แหละที่โง่ซ้ำซ้อน เพราะคิดว่าเขาคงไม่รักเราเหมือนเดิม
ได้แต่กลับมาเป็นคนที่หวังดีกับเขาเสมอ ยินดีกับเขาเสมอ
ไม่ว่าเขาจะคบใคร อยู่ที่ไหนเราก็ได้แต่ยินดี
เรามีโอกาศได้คุยกันเรื่อยๆ คุยกันคล้ายๆเพื่อนเก่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเราก็แสดงความยินดีกับเขาเสมอ
ไม่ว่าจะฝากเพื่อน ฝากพี่หรือบอกเขาเอง เราจะไม่หายไปจากชีวิตเขาเลย
ช่วงที่เขามีแฟนเราเองก็จะไม่เข้าไปวุ่นวายคอยดูเขาอยู่ห่าางๆ
เขาทุกข์เราก็เข้าไปให้กำลังใจ
ทุกช่วงเวลาที่เรามีโอกาสได้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่จะเป้นเราเองที่ถอยออกมา
เพราะเราไม่เคยมั่นใจในตัวเองเลยสักครั้งถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับเขา เราไม่กล้าไปสู้กับคนที่เข้ามาหาเขา
เพราะเรากลัวเสียเขาไป ...
.. การที่เขาไม่รัก ไม่น่ากลัวเท่าเขาหายไปจากชีวิต
เราอยากเป็นใครก็ได้ ที่ยังมีเขาในชีวิต เป็นเพื่อนที่ดี เป้นน้องที่ดีกับเขาได้เสมอ
เธอจำได้ใช่มั้ยที่เราบอกว่าจะคอยอยู่ตรงนี้เสมอหันกลับมาเมื่อไหร่ก็เจอ
และวันที่เราล้ม 2566
เราขอบคุณเธอมากจริงๆที่เห็นใจผญ.โง่ๆคนนี้
ขอบคุณที่คอยอยู่ข้างๆ ขอบคุณที่คอยเฝ้าเวลาเราไม่ไหว ขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้กันอีกครั้ง
ถ้าไม่มีเธอเราเองก็ไม่รุ้ว่า จะผ่าน2566 2567 2568 มาได้ยังไง
ขอบคุณที่ให้โอกาสเราได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยได้ทำให้เธอ
สุขสันต์วันครบรอบ 2 ปีล่วงหน้านะ
รักและหวังดีกับเธอเสมอ
และสัญญาว่าจะเข้มแข็งให้ได้มากกว่านี้ ปล่อยวางให้ได้มากกว่านี้
ขอบคุณที่เป็นรักทางไกลที่ดีในตลอด2ปีที่ผ่านมา
12.02.2569
และสัญญาว่าจะอวยพรวันเกิดปีที่ 14 ให้เธอเช่นเดิม