สวัสดีค่ะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราอึดอัด ปรึกษาใครไม่ได้ เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟัง เมื่อ 5 ปีก่อนเราได้ตกลงครบกับคนคนนึงในเวลาอันสั้น เวลาศึกษาดูใจไม่ต้องถามหา ตอบเลยว่าไม่มี รู้จักกันในที่ทำงาน เห็นเป็นคนขยัน มีความเป็นผู้นำ เพีาะความคิดนี้เราเลยตัดสินใจ มาอยู่ด้วยกันและเราก็ท้อง... ตอนที่ญาติๆ เรารู้ว่าเราคบกับคนนี้ เขาถามเราว่าจะเอาใครทำไมไม่ถามหน่อย รู้สันดารมันดีแล้วหรอ? ด้วยความที่เป็นคนดื้อ ดื้อ

ๆๆนี้ล่ะ เราบอกว่าเลือกแล้ว เคารพการตัดสินใจด้วยแต่พอเวลาผ่านมาไม่นานแม่เราก็ป่วยและเสียไป ด้วยความที่คิดว่าคนของเราดี มีคนมาว่าเราก็เถียงแทน เวลามีปัญหาเราก็เป็นคนออกหน้า เขาให้เหตุผลว่าที่นี่เป็นบ้านเราเขาคงออกหน้าไม่ได้ พอเกิดเรื่องอะไรขึ้นแฟนเราก็จะมาว่าเราว่าเราทำมันผิด พอเราเถียงก็ว่าเรา พอเราอธิบายก็ไม่ฟัง พอเราเงียบยิ่งตะคอก บอกว่าทำไมเราไม่เหมือนกับตอบที่คนกันแรกๆดูถูกเราทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ไม่เคยมองเห็นความผิดของตัวเอง จนล่าสุดทะเลาะกันด้วยเรื่อง

ๆ สุดท้ายคือเราโดนตบหาว่าเราเถียง... คือ

สุดละ!!!
คนที่เถียง.. ต้องเป็นคนที่ผิดเสมอ ใช่ไหม?