เป็นหนี้ไม่ใช้ แต่เสพสุขให้เจ้าหนี้อิจฉาเล่นๆ

คนเป็นหนี้ก่อนเป็นก็วิงวินขอร้อง น้ำตาเป็นลายเลือด เจ้าหนี้(บางคน)ก็อดสงสารไม่ได้ เหตุผลร้อยแปด ทั้งลูก ทั้งครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง สารพัดจะอ้าง ส่วนเจ้าหนี้หรอ คิดว่าเอาบุญอยากช่วยคนให้พ้นทุกข์ไม่อยากเห็นเค้ามีชีวิตที่แย่ อยากให้ทั้งกำลังใจและกำลังเงินที่พอจะช่วยได้
ส่วนลูกหนี้หลังจากที่ได้รับความช่วยเหลือเยียวยา ชีวิตก้อลั้ลลาๆ กินอาหารหรูตามห้าง ช็อปปิ้ง ซื้อทอง ซื้อของใช้เข้าบ้านเปรียบเสมือนว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ ลูกก็เรียนรร.ดีๆ พอเจ้าหนี้ตตามทวงกลายเป็นเจ้าหนี้ที่ต้องวิงวอนขอร้อง น้ำตานอง สิ่งที่ได้เป็นคำตอบคือ "ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย" อยากได้ก้อรอต่อไป รอไม่ได้ก้อไม่ต้องรอ เจ้าหนี้ได้แต่คิดปลอบใจตัวเองชาติที่แล้วเราคงไม่เอาเค้ามาไว้เยอะชาตินี้เราเลยต้องมารับวิบากกรรม เหอๆ บางคนทำงานที่เดียวกัน โต๊ะติดกันอีกคนเป็นเจ้าหนี้ อีกคนเป็นลูกหนี้ กลายเป็นศึกสายเลือดระหว่างเพื่อนร่วมงาน บางคนที่เป็นเจ้าหนี้ก้อได้แต่นิ่งเพราะกลัวว่าหนี้จะสูญ บางคนบอกเอาแต่ต้นดอกไม่เอาแถมยังลดต้นให้ครึ่งนึง ที่เหลือถือว่าทำบุญสะเดาะเคราะห์ บางคนปล่อยคิดซะว่าช่วยครั้งนี้อย่าหวังครั้งต่อไป แต่บางคนเอาถึงเลือดถึงเนื้อ ทำตรูเจ็บมุงต้องเจ็บมากกว่าตรู สุดท้ายเงินก็ไม่ได้คืนแถมยังเป็นคดีความขึ้นโรงขึ้นศาลกับเรื่องที่ตัวเองเอามาให้ตัวเอง ต้องไปเสียค่าจ้างทนาย ค่าขึ้นศาล สารพัด เสียเวลาทำมาหากิน หัวอกคนเป็นเจ้าหนี้แสนทุกข์ทรมานใจ นอนไม่หลับ ได้แต่คิดว่าเมื่อไหร่ๆๆๆๆๆจะได้เงินที่เราหามาจากน้ำพักน้ำแรงของเรา กว่าจะได้มา เอาเงินไปช่วยคนที่ทุกข์ เรากลับมาทุกข์ซะเอง ได้แต่ภาวนาขอชาติหน้าหรือต่อไปอย่าได้เจอเหตุการณ์เหล่านี้อีกเลย...