ตกใจกับคุณ คนอุบล

ไม่ได้เข้ามาวี่งเล่นในห้องราชดำเนินนานแล้ว แม้แต่จะแวะเข้ามาอ่าน
วันนี้เข้ามาอ่าน เจอข้อความของคุณ คนอุบล คนบ้านเดียวกัน ก็ตกใจ
ท่านจะลาจากห้องนี้ไปเลยเป็นการถาวร ไม่เหมือนผม ที่เมื่อเห็นว่าไม่ใช่ทางของผม ๆ
ก็เว้นเสียเพื่อมิให้ หักไปตามลมที่แรง เราไม่ใช่ต้นไม้ใหญ่ ที่แม้จะใหญ่ขนาดไหน ก็หักได้
ต้องลุ่ไปตามลม เมื่อลู่ไม่ได้ ก็วางต้นไปตามแนวนอนเลย

ครับท่านคนอุบล ท้องฟ้าที่เราเห็นมันไม่มืดไปตลอดครับ  ถึงรุ่งเช้าดวงอาทิตย์ ก้กลับมาให้ความสว่าง
กับเราเสมอ ตามพระท่านว่า มีมืดแล้วมีสว่าง  แต่ถ้าท้านจะพักบ้างก้ไม่แปลกอะไร เพราะคนเราเหนื่อย
ก้ต้องพักบ้างเป็นธรรมดา หายเหนื่อย ก็กลับมาใหม่ได้ โลดแล่นต่อไปได้

ผมเองเคยเขียนวันอาทิตย์ ให้ มิตรรักนักอ่านมาตลอดหลายปี เมื่อลมแรง เราก็ต้องหลบไป  รอเวลาว่า
เมื่อไร จะถึงโอกาสที่จะเขียน ที่จะร่วมสนุกสนานกัน

ครับกลับมาใหม่เถอะครับ เมื่อถึงเวลา  ความแตกต่างทางความคิดไม่ใช่อุปสรรค์ในการแสดงความคิดเห็น
อยากอ่านข้อความดี ๆจากท่าน อยากเห็นความคิดดี ๆจากท่านเหมือนกับ กลายคนในห้องนี้ ที่ห่างหายไป

รีบกลับมาไว ๆนะครับ