คือ ผมเป็นเด็กคนหนึ่งครับที่มีเพื่อนแต่เจอแต่เพื่อนไม่ดีมาตลอด จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่เจอ ผมอยากจะเริ่มต้นใหม่ โดยการเข้าเรียนที่วิทยาลัยแห่งหนึ่ง ตอนแรกผมก็มีเพื่อน แต่พอผ่านไปสักพักผมกลับไม่มีเลย ไม่ใช้เพราะผมผิด แต่ในตลอดการเรียนมานั้น ผมเจอเพื่อนๆในห้องลุมล่อผม จนผมไม่กล้าไปสนิทกับใคร คนที่ผมสนิทผมก็กลัวเค้ารังเกียจผม ผมจึงตัดสินใจอยู่คนเดียว ผมรู้ว่ามันไม่ดี แต่ผมไม่ได้ทอดทิ้งใคร ผมนั้นจริงใจมากครับในการคบเพื่อนไม่ว่าใครจะเป็นแบบไหนผมก็รับได้ ผมตอนนี้เสียใจมากครับ ผมไม่อยากอยู่คนเดียวแต่ผมจำเป็นต้องอยู่ ผมมาขอความแนะนำเพราะว่า ผมตอนนี้ ต้องสู้คนเดียวครับ ปีหน้าผมก็ไปฝึกงานแล้ว ผมไม่เหมือนคนอื่นด้วย ผมไม่เคยตามใคร หมายถึงการตามไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆเช่นผับ ผมก็ไม่ไป ผมไม่เคยทำร้ายใครเลย ผมรู้ว่าผมผิดที่ทำแบบนั้นไป แต่ผมก็อยากให้มีคนเข้าใจผมเช่นกันครับ เพราะผมเข้าใจคนอื่นหมดเลยครับ ผมควรจะทำยังไงดี ช่วยให้คำแนะนำผมหน่อยนะครับ
ผมจริงจังมากเลย ถึงมันจะแค่ 1ปีที่อยู่ด้วยกันมาในห้อง ผมก็เชื่อในคำว่าเพื่อนครับ // ผมเป็นหัวหน้าห้องด้วย ขอความกรุณาให้คำแนะนำด้วยครับ
ผม มีปัญหาในการคบเพื่อนครับ ขอความคิดเห็นหน่อยครับ
ผมจริงจังมากเลย ถึงมันจะแค่ 1ปีที่อยู่ด้วยกันมาในห้อง ผมก็เชื่อในคำว่าเพื่อนครับ // ผมเป็นหัวหน้าห้องด้วย ขอความกรุณาให้คำแนะนำด้วยครับ