เกริ่นก่อนนะคะ คือเรายังหย่าขาดกับสามีไม่ได้มาเป็นเวลาปีกว่าเเล้ว **เค้าไม่ยอมหย่าให้ เเละในช่วงเวลานี้เอง เรากับสามี เเละทางบ้านสามีทะเลาะกันเรื่องลูกเราหนักมาก
คือเราไม่สบายใจที่จะให้ทางบ้านเเฟนมาติดต่อลูกเราในตอนนี้
*เพราะ 1 เค้ายังเด็ก คนนึง 3 ขวบ อีกคน 1 ขวบกว่า เราคดว่าเวลาเค้าจะคุยมันต้องผ่านเรา เรารู้สึกว่าใจยังไม่เเข็งพอ ไม่ใช่กลัวใจอ่อนนะคะ เเต่เรายังโกรธ
ขนาดตอนพิมอยู่ตอนนี้เรายังรู้สึกหนาวๆร้อน มือเย็น
*สอง เราไม่โอเค ที่คนอยู่ดีจะมาขอคุยกับหลานทั้งที่ตอนทะเลาะมันหนักมาก เเละเเถม ลูกชายเค้ายัง ไม่ส่งเงินมา ให้เรากับลูกมา ปีกว่าเเล้ว อ่อ เคยส่งมาอยู่ครั้งเดียว 2000 บาท ไม่ได้ส่งสิ เอามาให้ตอนมาหาลูก
เราอยากจะถามเพื่อนๆว่า เราควรให้ญาติพี่น้องเค้าคุยมั้ยคะ เรารู้สึกหวงลูกมากเพราะที่ผ่านมาตอนอยู่ด้วยกัน เเม่เรา กับพ่อเราคอยเชื่อเหลือตอนลำบากตลอด ทั้งที่เราอยู่บ้านสามีนะคะ เเต่คนในบ้านสามีใช่ว่าไม่มีน้ำใจ เค้าก็เคยดีกับเรา เเต่เค้าไม่ได้จะควักช่วยเหลืออะไรเวลาลำบาก
**ขอท้าวไปถึงประเด็นการเลิกรา คือเเฟนเราเค้ามีพฤติกรรม ที่เรารับไม่ได้ คือ ไปโกงเงินคนอื่น หลายๆที่เพื่อประโยชน์ส่วนตน โกหกสารพัด เราเลยเเอบสงสัยว่าเค้า ไม่ติดยา ก็พนัน เพราะหนี้มันเกิดเร็วมาก เจ้าหนี้โทรตามเรารายวัน ในขณะที่เราใกล้คลอด เราเลยางเเผนหนีไปหาเเม่ พร้อมลูกๆ ที่เกิดมา 1 เดือน จากนั้นเราก็เริ่มทะเลาะกับน้องสาวเเฟน เค้าว่าเราปัดความรับผิดชอบ หนีปัญหา ก็จริงนะคะ เเต่เราก็เอาลูกมาเลี้ยง เพราะมองไม่เห็นว่าถ้าลูกอยู่ตรงนั้นะไรจะดีขึ้น
จากนั้นน้องสาวเเฟนกับเราเริ่มทะเลาะกันเพราะเราบ่ายเบี่ยงไม่ค่อยให้หลานคุยด้วย ให้เเค่นานๆที เค้าไม่พอใจ บอกว่าลูกเราเค้าก็เลี้ยงมา เรานี่มือสั่น
อึ้งมาก หลังจากนั้นเราเลยรูสึกยิ่งหวงลูกเรามาก เพราะตอนที่อยู่ด้วยกัน เค้าช่วยดูตอนเราเข้าน้ำห้องท่างี้ ตอนเราไปคลอดลูกคนเล็ก 4 วัน ลูกคนโตเราก็ไปนอนกับเค้า ทีนี้ไอประโยคพวกนี้ ไม่ใช่เเค่เค้าพูด เเม่เค้าก็มาพูดที่บ้านเราต่อหน้าคนที่จะมาเป็นพยาน ตอนทะเลาะจะเลิกกัน เค้ามาพูดว่า ลูกสาวเค้า เป็นคนดูเเลลูกเรา เราไปนอน รพ ลูกสาวเค้าก็เลี้ยงตั้ง สองสามวัน
**จริงๆ เค้าช่วยดูนะเเต่มันไม่ใช่ การมาพูดเเบบเหมือน เป็คนเลี้ยงลูกเราอ่า อีกอย่างอยู่บ้านเดียวกันช่วยเเค่นี้ไม่น่าเอามาอวด เเม่เราทำยันซักผ้าอ้อมหลาน ทำทุกอย่าง เเม่เราไม่พูดเลย คือเมื่อก่อนถึงเราจะอยู่กับเเฟนเเตาเรามาหาเเม่บ่อย มานานเป็นเดือน เเม่เราก็ช่วยหมด เห็เราไม่มีเงนก็ซท้อของใช้ให้หลาน ให้เงินมาทุกรอบ
**อ่อยังมีอีกอย่างที่เราเเค้นหนักมาก คือ ตอนจะเเต่ง เเม่เค้าว่าจะให้ทอง เค้าก็ไม่ให้ บอกว่าทำงานกันเเล้วก็เก็บซื้อกันนะ เเละก่อนเราจะมา ผัวตัวดียืมเงินเเม่เรา เราต้องทวงให้ เเม่เค้าบอกเราให้เเก้ผ้าหน้ารอดเเทนผัว เราเลยเกือบนึกเรื่องดีๆไม่ออกเลย บ้านเค้าทำเหมือนเราผิด ที่เรามาหาเเม่ หาว่าเเม่เรายุให้เลิก ทั้งที่ตอนมาเราหมดตัว คลอดลูกมาไม่กี่วันผัวขโมยเงินทั้งหมดที่มีไป
มันน่าเเค้นมั้ย ล่าสุด น้องเเฟนขอคุยกับหลาน บอกว่าเเค่ขอคุย เราบอกว่า รอลูกเราโตสักหน่อย สัก 7 ปี อ่ะ จะพาไปเยี่ยมเอง เค้าไม่โอเคกับที่เราพูด เเต่เราก็เงียบไป ปล่อยเค้าคิด เเละคิดในใจตอนนี้อยากให้เค้าผ่านมาอ่านนะ เราเจ็บเกินกว่าจะมาปั้นหน้า ฮะโหล...โอเครอยากคุยกับหลานหรอจ๊ะได้จ้าาา
เเม้เราเคยด่ากันเเรงๆก็คุยเถอะจ้า.. เเบบนี้มันไม่ใช่นะ มันฝืนความรู้สึกเกิน ตัวน้องสาวเเฟน สองคน ก็ยังไม่มีลูกนะ เค้าอาจจะยังไม่เข้าใจเรา
**เสริมสุดท้ายคือแม่เรากับเเฟนก็ทะเลาะหนักถึงขั้นเม่เราต่อยหน้าเเฟนไปที เพราะความปากกวน ของเค้า เเฟนเราเคยมาตามเรากับลูกกับบาน เเต่ไม่ได้มีคำขอโทษที่เเบบสำนึกจริงๆ ยังมาฟ้องพ่อเราว่าเเม่เรายุโน่นนั่นนี่รึปล่าวเราถึงเปลี่ยนไป เค้าไม่เคยยอมรับอะไรเลย ยังบอกให้พ่อเราขอบคุณเค้าที่เอาหลานมาให้เลี้ยงอีก เออ ... เราร่ายยาวไปเเล้ว เอาเป็นว่าจากที่เราเล่ามาถึงความเจ็บใจหลายๆอย่าง เพื่อนๆ คิดว่าเราควรให้ลูกเราคุยกับญาติพี่น้องเค้า เเบบทางไลน์ วิดิโอคอล เห็นหน้ากัน บางทีก็ต้องเห็นหัวเราด้วยเเบบนี้มั้ยคะ
ขอทั้ง ความเห็นตามหลักศาสนาอิสลาม เเละบุคคลทั่วไปค่ะ
เลิกกับสามี ยังไม่หย่า เเต่กำลังเจอปัญหาเรื่องลูกค่ะ รบกวนเล่าประสบการณ์ท่านที่เคยผ่านมา ทางนี้หน่อยค่า
คือเราไม่สบายใจที่จะให้ทางบ้านเเฟนมาติดต่อลูกเราในตอนนี้
*เพราะ 1 เค้ายังเด็ก คนนึง 3 ขวบ อีกคน 1 ขวบกว่า เราคดว่าเวลาเค้าจะคุยมันต้องผ่านเรา เรารู้สึกว่าใจยังไม่เเข็งพอ ไม่ใช่กลัวใจอ่อนนะคะ เเต่เรายังโกรธ
ขนาดตอนพิมอยู่ตอนนี้เรายังรู้สึกหนาวๆร้อน มือเย็น
*สอง เราไม่โอเค ที่คนอยู่ดีจะมาขอคุยกับหลานทั้งที่ตอนทะเลาะมันหนักมาก เเละเเถม ลูกชายเค้ายัง ไม่ส่งเงินมา ให้เรากับลูกมา ปีกว่าเเล้ว อ่อ เคยส่งมาอยู่ครั้งเดียว 2000 บาท ไม่ได้ส่งสิ เอามาให้ตอนมาหาลูก
เราอยากจะถามเพื่อนๆว่า เราควรให้ญาติพี่น้องเค้าคุยมั้ยคะ เรารู้สึกหวงลูกมากเพราะที่ผ่านมาตอนอยู่ด้วยกัน เเม่เรา กับพ่อเราคอยเชื่อเหลือตอนลำบากตลอด ทั้งที่เราอยู่บ้านสามีนะคะ เเต่คนในบ้านสามีใช่ว่าไม่มีน้ำใจ เค้าก็เคยดีกับเรา เเต่เค้าไม่ได้จะควักช่วยเหลืออะไรเวลาลำบาก
**ขอท้าวไปถึงประเด็นการเลิกรา คือเเฟนเราเค้ามีพฤติกรรม ที่เรารับไม่ได้ คือ ไปโกงเงินคนอื่น หลายๆที่เพื่อประโยชน์ส่วนตน โกหกสารพัด เราเลยเเอบสงสัยว่าเค้า ไม่ติดยา ก็พนัน เพราะหนี้มันเกิดเร็วมาก เจ้าหนี้โทรตามเรารายวัน ในขณะที่เราใกล้คลอด เราเลยางเเผนหนีไปหาเเม่ พร้อมลูกๆ ที่เกิดมา 1 เดือน จากนั้นเราก็เริ่มทะเลาะกับน้องสาวเเฟน เค้าว่าเราปัดความรับผิดชอบ หนีปัญหา ก็จริงนะคะ เเต่เราก็เอาลูกมาเลี้ยง เพราะมองไม่เห็นว่าถ้าลูกอยู่ตรงนั้นะไรจะดีขึ้น
จากนั้นน้องสาวเเฟนกับเราเริ่มทะเลาะกันเพราะเราบ่ายเบี่ยงไม่ค่อยให้หลานคุยด้วย ให้เเค่นานๆที เค้าไม่พอใจ บอกว่าลูกเราเค้าก็เลี้ยงมา เรานี่มือสั่น
อึ้งมาก หลังจากนั้นเราเลยรูสึกยิ่งหวงลูกเรามาก เพราะตอนที่อยู่ด้วยกัน เค้าช่วยดูตอนเราเข้าน้ำห้องท่างี้ ตอนเราไปคลอดลูกคนเล็ก 4 วัน ลูกคนโตเราก็ไปนอนกับเค้า ทีนี้ไอประโยคพวกนี้ ไม่ใช่เเค่เค้าพูด เเม่เค้าก็มาพูดที่บ้านเราต่อหน้าคนที่จะมาเป็นพยาน ตอนทะเลาะจะเลิกกัน เค้ามาพูดว่า ลูกสาวเค้า เป็นคนดูเเลลูกเรา เราไปนอน รพ ลูกสาวเค้าก็เลี้ยงตั้ง สองสามวัน
**จริงๆ เค้าช่วยดูนะเเต่มันไม่ใช่ การมาพูดเเบบเหมือน เป็คนเลี้ยงลูกเราอ่า อีกอย่างอยู่บ้านเดียวกันช่วยเเค่นี้ไม่น่าเอามาอวด เเม่เราทำยันซักผ้าอ้อมหลาน ทำทุกอย่าง เเม่เราไม่พูดเลย คือเมื่อก่อนถึงเราจะอยู่กับเเฟนเเตาเรามาหาเเม่บ่อย มานานเป็นเดือน เเม่เราก็ช่วยหมด เห็เราไม่มีเงนก็ซท้อของใช้ให้หลาน ให้เงินมาทุกรอบ
**อ่อยังมีอีกอย่างที่เราเเค้นหนักมาก คือ ตอนจะเเต่ง เเม่เค้าว่าจะให้ทอง เค้าก็ไม่ให้ บอกว่าทำงานกันเเล้วก็เก็บซื้อกันนะ เเละก่อนเราจะมา ผัวตัวดียืมเงินเเม่เรา เราต้องทวงให้ เเม่เค้าบอกเราให้เเก้ผ้าหน้ารอดเเทนผัว เราเลยเกือบนึกเรื่องดีๆไม่ออกเลย บ้านเค้าทำเหมือนเราผิด ที่เรามาหาเเม่ หาว่าเเม่เรายุให้เลิก ทั้งที่ตอนมาเราหมดตัว คลอดลูกมาไม่กี่วันผัวขโมยเงินทั้งหมดที่มีไป
มันน่าเเค้นมั้ย ล่าสุด น้องเเฟนขอคุยกับหลาน บอกว่าเเค่ขอคุย เราบอกว่า รอลูกเราโตสักหน่อย สัก 7 ปี อ่ะ จะพาไปเยี่ยมเอง เค้าไม่โอเคกับที่เราพูด เเต่เราก็เงียบไป ปล่อยเค้าคิด เเละคิดในใจตอนนี้อยากให้เค้าผ่านมาอ่านนะ เราเจ็บเกินกว่าจะมาปั้นหน้า ฮะโหล...โอเครอยากคุยกับหลานหรอจ๊ะได้จ้าาา
เเม้เราเคยด่ากันเเรงๆก็คุยเถอะจ้า.. เเบบนี้มันไม่ใช่นะ มันฝืนความรู้สึกเกิน ตัวน้องสาวเเฟน สองคน ก็ยังไม่มีลูกนะ เค้าอาจจะยังไม่เข้าใจเรา
**เสริมสุดท้ายคือแม่เรากับเเฟนก็ทะเลาะหนักถึงขั้นเม่เราต่อยหน้าเเฟนไปที เพราะความปากกวน ของเค้า เเฟนเราเคยมาตามเรากับลูกกับบาน เเต่ไม่ได้มีคำขอโทษที่เเบบสำนึกจริงๆ ยังมาฟ้องพ่อเราว่าเเม่เรายุโน่นนั่นนี่รึปล่าวเราถึงเปลี่ยนไป เค้าไม่เคยยอมรับอะไรเลย ยังบอกให้พ่อเราขอบคุณเค้าที่เอาหลานมาให้เลี้ยงอีก เออ ... เราร่ายยาวไปเเล้ว เอาเป็นว่าจากที่เราเล่ามาถึงความเจ็บใจหลายๆอย่าง เพื่อนๆ คิดว่าเราควรให้ลูกเราคุยกับญาติพี่น้องเค้า เเบบทางไลน์ วิดิโอคอล เห็นหน้ากัน บางทีก็ต้องเห็นหัวเราด้วยเเบบนี้มั้ยคะ
ขอทั้ง ความเห็นตามหลักศาสนาอิสลาม เเละบุคคลทั่วไปค่ะ