คือผมเป็นลูกคนเดียวครับ เป็นคนง่ายๆ ชอบอยู่แบบง่ายๆ ไม่ค่อยชอบวุ่นวายกับใคร จะว่าอินดี้หรือโลกส่วนตัวสูงก็ว่าได้นะครับ เพราะส่วนตัวคิดว่าอยากทำไรก็ทำไม่อยากทำไรก็ไม่ต้องทำ ขอแค่ไม่ใช่เรื่องที่ผิดและไม่ทำให้ใครเดือดร้อนก็เพียงพอแล้ว ส่วนเรื่องเพื่อนฝูงญาติพี่น้องเวลามีปัญหาเวลามาหาเวลาเจอกันเราก็เต็มที่เท่าที่เราจะทำได้(เต็มที่ในที่นี้หมายถึงถ้าไม่เรียกว่าที่สุดก็เกือบที่สุดครับ)แต่ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติก็อย่างที่บอกไว้คือจะไม่ค่อยได้ไปหาใครหรือนัดเจอใครประมาณว่าไม่ค่อยได้ไปพูดคุยพบปะเสวนากับใครบ่อยๆสักเท่าไหร่ครับ ก็เลยมีบ้างบางครั้งครับที่ผมจะได้ยินคำพูดเปรยๆจากเพื่อนหรือญาติบางคนประมาณว่าผมไม่เอาใคร ผมเลยอยากทราบว่าต้องแบบไหนแค่ไหนประมาณไหนหรอครับที่เรียกว่าเอาเพื่อนฝูงพี่น้อง
ปล. ตอนนี้ผมอายุจะ30แล้วครับ จากประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา จะว่าปล่อยวางได้ก็ไม่เชิงครับ
แบบไหนหรอครับที่เรียกว่าเอาพี่เอาน้องเอาเพื่อนเอาฝูง?
ปล. ตอนนี้ผมอายุจะ30แล้วครับ จากประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา จะว่าปล่อยวางได้ก็ไม่เชิงครับ