เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนคบกันมา 8 ปี กว่า ผมทำงานเป็นวิศวกร ส่วนเธอทำงาน วิศวกรเช่นกัน เราใช้ชีวิตคู่มาตั้งแต่ชีวิต ไม่มีอะไรเลย ผมมีมอไซตคันนึง และหลังจากนั้นผมก็มาซื้อรถเก๋งขับ แต่โชคไม่ดีครับ ช่วงนั้นเกิดวิกฤตน้ำท่วม ปี 54 เค้าปลดพนักงงานออก ร่วมถึงเค้าก็ อยู่ในนั้นด้วย เราเลยออกตลาด
ขายของตามตลาดนั้น เริ่มจากเก็บของที่ห้องที่ไม่ได้ใช้ ไปขาย และเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้แล้ว ไปขาย ขายดีมากเพราะเค้าขายของเก่งครับ พอของที่ห้องหมด ก็พากันเครียดอีก หาของมาขาย เลยไปรับเสื้อผ้ามือสองมาขายก็ขายดี ขายดี ช่วงออกท่อง ยุทธภพ ใหม่ๆ เจอทั้งเพื่อน และกฎตลาดที่เราไม่รู้จัก เช่น เจ้าถิ่น ปากจัด ขี้อิจฉา
ตัดราคา เพื่อนหักหลัง เจอมาหมดครับ เพราะเราสองคนใหม่มากแต่เราก็ให้กำลังใจกัน ประคับประคลองให้มันผ่านไป และในช่วงนั้น ไม่เป็นรัย ช่วงวิกฤติ ยังมีโอกาสครับ คือว่าร้านพี่ที่เค้าเช่าห้องแถว หลังน้ำท่วมขายของไม่ค่อยดี แก่เลยปล่อยให้เราเช่า ชีวิตการสร้างตัวก็ เริ่มต้นครับ
ผมยังทำงานประจำอยู่ แฟนผมออกงานล่ะ มาค้าขายเต็มตัว ช่วงสร้างตัว เราอยู่กันอย่างสงบและสมถะมาก ค้าขายอย่างมีเป้าหมาย คือ ตั้งเป้ากำไรวันละ 1000 บาท จะดึก 4 - 5 ทุ่ม เราก็นั่งเป็นเพื่อนกัน จนได้ เป้าหมาย เราใช้ชีวิตกันอยู่อย่างงี้ 5-6 ปี เสาร อาทิตย์ วันหยุดก็มาช่วยงานที่ร้าน เลิกงาน 5 โมงเย็น ผมก็มาช่วยงานที่ร้าน จนเราสองคนตั้งตัวได้ มีเงินสดใน บัญชี ล้านกว่าๆ ไปซื้อที่ดินที่สระบุรีด้วยกัน 1 แปลงกะว่า ช่วงเบื่อๆจะมาสร้างบ้านอยู่กัน
อ้อลืม ช่วงที่สร้างตัวด้วยกันนะครับ ผมรับผิดชอบ คชจ ทั้งหมด ส่งบ้านแฟน เดือนละ 10000 เพราะเค้ามีลูกติด 1 คน, บ้านตัวเอง ค่างวดรถ ค่าเช่าร้าน และค่าใช้จ่ายตัวเอง ผมเริ่มต้นสร้างชีวิตด้วยกันเพียงเงิน 30000 หมื่นนะครับ
สวรรค์ให้ความตอบแทนความขยัน อดทน ของพวกเรา แต่อีกด้านหนึ่ง นรก กำลังมาเยือน คือว่า หลังจากค้าขายกันมาสักพัก รายได้เธอเยอะกว่าผมล่ะ (ตอนนั้นเงินเดือนผม 40K) คำพูดของเธอเริ่มเปลี่ยนไป ด่าตะคลอก เป็นเรื่องปกติ ใช้คำพูดแรงๆ จนเธอติดนิสัยครับ แต่เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เรานิ่งอย่างเดียว แต่ในใจก็คิดนะ Goo จะทนทำไมว่าเนี้ย ส่วนในด้านของเธอนะ เธอเริ่มมีตัง มีคนเข้าหา มีคนมาขอความช่วยเหลือ ปรึกษา พร้อมทั้งชวนทำธุระกิจโน้นนี้นั้น เธอเริ่มติดเพื่อน ติดโทรศัพท์ มากกว่าผมอีก อยากคบคนมีสี คนมีอิทธิพลในถิ่น เดวมาต่อครับ
สร้างชีวิต 8 ปี แล้วได้อะไร
ขายของตามตลาดนั้น เริ่มจากเก็บของที่ห้องที่ไม่ได้ใช้ ไปขาย และเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้แล้ว ไปขาย ขายดีมากเพราะเค้าขายของเก่งครับ พอของที่ห้องหมด ก็พากันเครียดอีก หาของมาขาย เลยไปรับเสื้อผ้ามือสองมาขายก็ขายดี ขายดี ช่วงออกท่อง ยุทธภพ ใหม่ๆ เจอทั้งเพื่อน และกฎตลาดที่เราไม่รู้จัก เช่น เจ้าถิ่น ปากจัด ขี้อิจฉา
ตัดราคา เพื่อนหักหลัง เจอมาหมดครับ เพราะเราสองคนใหม่มากแต่เราก็ให้กำลังใจกัน ประคับประคลองให้มันผ่านไป และในช่วงนั้น ไม่เป็นรัย ช่วงวิกฤติ ยังมีโอกาสครับ คือว่าร้านพี่ที่เค้าเช่าห้องแถว หลังน้ำท่วมขายของไม่ค่อยดี แก่เลยปล่อยให้เราเช่า ชีวิตการสร้างตัวก็ เริ่มต้นครับ
ผมยังทำงานประจำอยู่ แฟนผมออกงานล่ะ มาค้าขายเต็มตัว ช่วงสร้างตัว เราอยู่กันอย่างสงบและสมถะมาก ค้าขายอย่างมีเป้าหมาย คือ ตั้งเป้ากำไรวันละ 1000 บาท จะดึก 4 - 5 ทุ่ม เราก็นั่งเป็นเพื่อนกัน จนได้ เป้าหมาย เราใช้ชีวิตกันอยู่อย่างงี้ 5-6 ปี เสาร อาทิตย์ วันหยุดก็มาช่วยงานที่ร้าน เลิกงาน 5 โมงเย็น ผมก็มาช่วยงานที่ร้าน จนเราสองคนตั้งตัวได้ มีเงินสดใน บัญชี ล้านกว่าๆ ไปซื้อที่ดินที่สระบุรีด้วยกัน 1 แปลงกะว่า ช่วงเบื่อๆจะมาสร้างบ้านอยู่กัน
อ้อลืม ช่วงที่สร้างตัวด้วยกันนะครับ ผมรับผิดชอบ คชจ ทั้งหมด ส่งบ้านแฟน เดือนละ 10000 เพราะเค้ามีลูกติด 1 คน, บ้านตัวเอง ค่างวดรถ ค่าเช่าร้าน และค่าใช้จ่ายตัวเอง ผมเริ่มต้นสร้างชีวิตด้วยกันเพียงเงิน 30000 หมื่นนะครับ
สวรรค์ให้ความตอบแทนความขยัน อดทน ของพวกเรา แต่อีกด้านหนึ่ง นรก กำลังมาเยือน คือว่า หลังจากค้าขายกันมาสักพัก รายได้เธอเยอะกว่าผมล่ะ (ตอนนั้นเงินเดือนผม 40K) คำพูดของเธอเริ่มเปลี่ยนไป ด่าตะคลอก เป็นเรื่องปกติ ใช้คำพูดแรงๆ จนเธอติดนิสัยครับ แต่เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เรานิ่งอย่างเดียว แต่ในใจก็คิดนะ Goo จะทนทำไมว่าเนี้ย ส่วนในด้านของเธอนะ เธอเริ่มมีตัง มีคนเข้าหา มีคนมาขอความช่วยเหลือ ปรึกษา พร้อมทั้งชวนทำธุระกิจโน้นนี้นั้น เธอเริ่มติดเพื่อน ติดโทรศัพท์ มากกว่าผมอีก อยากคบคนมีสี คนมีอิทธิพลในถิ่น เดวมาต่อครับ