คือชอบผู้ชายแท้ ผมต้องทำใจอย่างเดียวเลยใช่ไหมครับ

คงไม่ต้องอธิบายสำหรับเกย์คนไหนที่ชอบผู้ชายอะนะครับ ผมก็นิสัยเหมือนผู้ชายทั่วไปนี่แหละครับ แต่ชอบผู้ชาย ผมดันไปชอบเพื่อนสมัยอนุบาล เก่าแก่มาก   เขาก็รู้ว่าผมชอบ เพราะผมชอบแอบมองเขา แถมเพื่อนยังแซวอีก พอแซวเข้ามาก ๆ เขาก็ปลีกตัวห่างผม จากที่ผมควรจะได้อยู่ข้าง ๆ ในฐานะเพื่อนที่สนิท แต่กลับกลายเป็นว่า เขาไม่ยุ่งกับเราเลย ผมก็พยายามที่จะตัดใจ แต่มันมีสถานการณ์ที่ทำให้ผมคิดไปไกล เช่น เมื่อก่อนนผมกับเขาจะออกไปรอรถพรอมกัน แต่ตอนนี้ เขาไปก่อน โดยไม่สนใจผม แต่เขา หันหลังมามองที่ผมอยู่หลายครั้ง ทำให้ผมคิดว่า "เออ เขาเป็นห่วงเราหรือเปล่านะ" อะไรงี้นะครับ หรือเวลาทำงานอยู่ ผมกับเขาก็สบตากันหลายครั้ง เพราะหันมามองพร้อมกัน คือผมอึดอัดและทรมานมากครับ หรือจะเลือกคุยกับเขาตรง ๆ เลย แต่ก็กลัวเสียเพื่อนน่ะครับ