ลาก่อน

(Intro) ยื่นดอกไม้ให้กันวันก่อน ผ่านมาค่อนชีวิตยังคิดถึง รอยยิ้มแววตายังตราตรึง กาลครั้งหนึ่งแรกเริ่มความผูกพัน (Verse 1) เวลาคงไม่หวนกลับมาอีก ไม่อาจหลบอาจหลีกหนีภาพฝัน เสียดายภาพครั้งที่เคยมีกัน

** แพรผืนน้อย กลอยรักปักเข็มร้อย กลิ่นเนื้อกลอย หอมตรึงคะนึงหา หลายปีกาล ผ่านเลื่อนไม่เคลื่อนคลา รอ.รอกานดา ชื่นชู้คู่กลอยใจ ** ** อธิษฐาน จารลงตรงรอยร้อย ถอดทุกถ้อย คำผูกพันอันหวามไหว ส่งลำนำ ส

แก้วบางใส พลั้งมือฟาด ก็กราดแตก เป็นชิ้นแหลก เล็กคมบิ่น ทิ่มแทงเท้า เปรียบดังทรวง หฤทัย ไปรักเขา ถูกเมินเมา เดาเล่ห์กล จนหลงใหล พอคราหนึ่ง เขากลับเผย ถึงคู่ควง ปราณขาดห้วง ร้าวรานฝัน พลันสลาย โอ้ใจหน

อาทิตย์เคลื่อน เยือนมา อีกคราแล้ว สาดแสงแวว แนวเรียง เคียงไศล ปลุกเราตื่น ชื่นฟ้า นภาลัย เริ่มวันใหม่ ใจผ่อง ดั่งทองทา ตั้งความหวัง ฝังจิต ลิขิตสู้ ตามรอยครู รู้แจ้ง แสวงหา ก่อนตะวัน นั้นดับ ทับเวลา

@ มิ่งมิตร สนิทซึ้ง ตรึงจิต ใกล้ชิด ณ กาล ทุกสถาน แท้คือ ชื่อสวรรค์ บันดาล ธรรมธาร สานใจ ไปนิรันดร์