เเม่ไม่สนใจ

ผมกับพี่ต้องดินเอาตัวรอดกันสองคนเเม่ไปมีเเฟนใหม่เเล้วมีลูกกับเเฟน เเรกๆก้ดียุนะหลังๆมานี้ไม่ค่อยสนใจเลยตอนนี้หดหู่มาก พี่ผมเรียนสายอาชีพตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.3 การเรียนก้ติดๆฟืดๆเพราะไม่มีตังจ่ายค่าเทอม ผมเลยตัดสินใจมาบวชเรียนเพื่อเเบ่งเบาภาระเงินเดือนอันน้อยนิดของยายผมยายผมก้ไม่ค่อยสบายชักเท่าไรเดินก้ค่อยได้เจ็บหัวเข่า ตอนนี้พี่ผมเริ่มท้อเเถ้ละไม่มีตังไปโรงเรียน ผมก้ไม่รู้จะหามาจากไหนเพราะผมเป็นเณร เงินที่ได้มาจากกิจนิมนต์ผมก้นำไปชื้อยาให้ยายให้พี่ผมไป ร.ร บ้างตัวเองไม่ได้ใช่หรอกเพราะไม่จำเป็น กิจนิมนต์ก้ไม่ได้มีตลอดหรอกนานๆมาที ตอนนี้ผมห่วงยายมากกับเเละห่วงพี่กลัวเรียนไม่จบค่าเทอมตอนนี้ก้ยังไม่ได้จ่าย ตอนนี้ผมหดหู่ใจมากเเละผมจะไม่ยอมเเพ้ตราบไดที่ผมยังมีลมหายใจผมจะสู้ต่อคับ