“คนที่ใช่ในเวลาที่ไม่ใช่ ก็คือคนที่ไม่ใช่?”

ตามหัวข้อหัวข้อกทเลยค่ะ ทุกคนคิดว่ามันจริงมั้ยคะที่เขาว่ากันว่าคนที่ใช่แต่มาในเวลาที่ผิดก็คือคนที่ไม่ใช่อยู่ดี? เราพึ่งได้สัมผัสกับตัวเองค่ะ

ต้องบอกคร่าวๆเลยนะคะว่าเรามีแฟนคนนึงที่คบกันนานเกือบเข้าปีที่2ได้แล้ว แรกๆอะไรก็ดีค่ะเขาเอาใจใส่เรามากๆเข้าใจเรา เทคแคร์เราทุกอย่าง แต่พออยู่ด้วยกันนานๆไปนิสัยลึกๆต่างคนก็ออก เราทะเลาะกันบ่อยมาก พูดไรก็ไม่ถูกคอกันไปหมด ทำไรก็น่ารำคาญกันพูดไรก็ทะเลาะกันได้ง่ายๆ ความคิดเห็นไม่ตรงกัน พูดตรงๆคือนิสัยเข้ากันไม่ได้สักอย่างเลยค่ะ แล้วแฟนเราเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน และชอบใช้กำลัง ปากร้ายชอบพูดจาทำร้ายจิตใจอยู่เรื่อยๆค่ะ แรกๆเราก็ทนได้ค่ะเพราะรัก ทะเลาะแปปๆก็ดีกัน แต่พอนานๆเข้าเราก็รู้สึกไม่ไหวค่ะ เขาอารมณ์ร้อนขี้โมโหมากๆจนถึงขั้นทำร้ายร่างกายเรา ละพูดจาด่าด้วยคำพูดแรงๆแบบนี้อยู่เสมอ เขากีดกั้นเราทุกอย่างไม่ให้เราคบเพื่อน ทำไรเขาก็ไม่พอใจเราสะหมดทุกเรื่อง พักหลังๆเราก็รู้สึกไม่อยากทนแล้วค่ะ คือพอเราโดนบ่อยๆก็รู้สึกความรู้สึกมันน้อยลงๆเรื่อยๆจนชินชาไม่รู้สึกกับเขาเท่าเมื่อก่อนแล้ว เราก็พยายามจะบอกเลิกเขาหลายครั้ง แต่เขาก็ไม่เคยยอม บวกกับเราเป็นคนใจอ่อนด้วย เลยยื้อกันมาเป็นปีๆ // เดี๋ยวมาต่อนะคะ