สวัสดีคะเพื่อนๆ ชาว pantip ทุกคน
- คือเรากับแฟนคบกันมาได้ เกือบจะ 2 ปีแล้ว เรากับแฟนอายุห่างกัน 11 ปี แฟนเราเขาเป็นคนไม่คอยมีเวลาให้ พูดง่ายๆก็บ้างาน ตั้งแต่คบมา เราเจอกันน้อยมากแทบจะนับครั้งได้ แต่เราสองคนก็คุยกันทุกวัน จนทำให้รู้สึกว่ามันก็ไม่ได้เหงาอะไร แต่กลับทำให้คิดถึงกันมากขึ้น
เราคุยแบบเข้าใจกันต่างคนต่างสบายใจ เราเคยทะเลาะกันด้วยเหตุผลที่ไม่เข้าใจกันต่างคนต่างไม่พูด จนเลิกกันไปครั้งหนึ่ง แล้วสุดท้ายก็ได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมอีกครั้ง หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาด้วยดีตลอด จนมาถึงกลางเดือนนี้ เขาเงียบหายไปเกือบอาทิตย์หนึ่ง ทีแรกเราเข้าใจว่างานเขายุ่ง เพราะปกติถ้างานเขาเยอะเราจะไม่คอยคุยกับเรา จนเขาก็ทักเรามาบอกว่าเครียดเรื่องที่บ้าน เราก็เชื่อนะคิดว่าก็คงจะเครียดจริง เราก็ให้กำลังใจเขาปกติ อย่าคิดมากนูนนี้นั้นเดี๋ยวคงดีขึ้นเอง แล้วจู้ๆเขาก็บอกว่ามีเรื่องจะบอก เราเริ่มใจคอไม่ดีละ ทีแรกเขาก็อำๆอึ้งๆ จนเขาบอกเราว่าเขาจะหมั้น วินาทีนั้นเราพูดไม่ออกมันจุกไปหมด ทำได้แค่ร้องไห้หนักหน่วงจริงๆๆ
เขาบอกกับเราว่า แม่เขาให้หมั่นกับเพื่อนลูกสาวแม่ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย มันทำให้เราเจ็บเข้าไปอีก เพราะมันทำให้เรารู้ว่าเราไม่ได้สำคัญอะไรกับเขาเลย เขาพูดกับเราแค่ว่า เขาขอโทษ เขาก็เสียใจ เราผิดเองทุกอย่าง
- สุดท้ายแล้วเราก็ต้องยอมเดินออกจากชีวิตเขา แล้วพูดได้แค่คำว่ายินดีด้วยและมีความสุขมากๆ ทั้งน้ำตา
และเราก็หวังว่าเวลาจะเยี่ยวยามันทุกอย่างเอง
#เราเข้าใจว่าคนเราย่อมอยากเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองทั้งนั้น (อีกอย่างเราคงเด็กเกินไปสำหรับเขา เขาถึงไม่เลือกเรา)
- เรื่องราวของเราก็มีแค่นี้ หากผิดพลาดประการใดก็ต้องขอโทษด้วยละกัน เราแค่อยากระบาย
"เมื่อแฟนบอกว่า จะไปหมั้นกับคนอื่น"
- คือเรากับแฟนคบกันมาได้ เกือบจะ 2 ปีแล้ว เรากับแฟนอายุห่างกัน 11 ปี แฟนเราเขาเป็นคนไม่คอยมีเวลาให้ พูดง่ายๆก็บ้างาน ตั้งแต่คบมา เราเจอกันน้อยมากแทบจะนับครั้งได้ แต่เราสองคนก็คุยกันทุกวัน จนทำให้รู้สึกว่ามันก็ไม่ได้เหงาอะไร แต่กลับทำให้คิดถึงกันมากขึ้น
เราคุยแบบเข้าใจกันต่างคนต่างสบายใจ เราเคยทะเลาะกันด้วยเหตุผลที่ไม่เข้าใจกันต่างคนต่างไม่พูด จนเลิกกันไปครั้งหนึ่ง แล้วสุดท้ายก็ได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิมอีกครั้ง หลังจากนั้นเราก็คุยกันมาด้วยดีตลอด จนมาถึงกลางเดือนนี้ เขาเงียบหายไปเกือบอาทิตย์หนึ่ง ทีแรกเราเข้าใจว่างานเขายุ่ง เพราะปกติถ้างานเขาเยอะเราจะไม่คอยคุยกับเรา จนเขาก็ทักเรามาบอกว่าเครียดเรื่องที่บ้าน เราก็เชื่อนะคิดว่าก็คงจะเครียดจริง เราก็ให้กำลังใจเขาปกติ อย่าคิดมากนูนนี้นั้นเดี๋ยวคงดีขึ้นเอง แล้วจู้ๆเขาก็บอกว่ามีเรื่องจะบอก เราเริ่มใจคอไม่ดีละ ทีแรกเขาก็อำๆอึ้งๆ จนเขาบอกเราว่าเขาจะหมั้น วินาทีนั้นเราพูดไม่ออกมันจุกไปหมด ทำได้แค่ร้องไห้หนักหน่วงจริงๆๆ เขาบอกกับเราว่า แม่เขาให้หมั่นกับเพื่อนลูกสาวแม่ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลย มันทำให้เราเจ็บเข้าไปอีก เพราะมันทำให้เรารู้ว่าเราไม่ได้สำคัญอะไรกับเขาเลย เขาพูดกับเราแค่ว่า เขาขอโทษ เขาก็เสียใจ เราผิดเองทุกอย่าง
- สุดท้ายแล้วเราก็ต้องยอมเดินออกจากชีวิตเขา แล้วพูดได้แค่คำว่ายินดีด้วยและมีความสุขมากๆ ทั้งน้ำตา
- เรื่องราวของเราก็มีแค่นี้ หากผิดพลาดประการใดก็ต้องขอโทษด้วยละกัน เราแค่อยากระบาย