ปัญหาแม่สุดจะเกินทน

ค่ะเรื่องมีอยู่ว่า พ่อแม่เราตอนนี้มีลูก 2 คน เราเป็นคนเล็ก และมีพี่สาวอายุ 26 ปี เราอายุ 18 หรือตอนนี้อยู่ ม.6 ค่ะ ที่บ้านก็จะมีลูกสาวของพี่อีก 2 คน ซึ่งตั้งแต่พีคลอดหลานพี่ก็ไม่เคยออกไปทำงานเลย อยู่เลี้ยงลูกที่บ้านจนกระทั่งมาวันหนึ่ง พี่สาวได้เดินทางหนีออกจากบ้าน ซึ่งก็เหลือแค่เรา ที่อยู่บ้านเลี้ยงหลานช่วยแม่ ส่วนพ่อก็ไปทำงานที่ต่างจังหวัด แต่ก่อนพี่สาวหนีออกจากบ้าน เวลาแม่พูดอะไรเรื่องเราพี่สาวจะขัดตลอด แล้วชอบพูดว่าแม่รักเรามากกว่าพี่สาว แต่ตอนนี้ในทางกลับกัน พี่สาวโอนเงินมาให้แม่เดือนละ 3,000 แต่วันที่เขาหนีออกจากบ้าน เขาขโมยรองเท้าและเสื้อเราไปอย่างละชุด รวมๆแล้วก็ราคาหลายพัน เราก็บอกให้พี่โอนเงินมาคืนเราได้แล้ว รองเท้าเราพึ่งซื้อใส่แค่ครั้งเดียวและไม่ได้ราคาน้อยๆ เสื้อก็เหมือนกัน และพี่สาวโอนมาให้เราแค่ 600 แม่ก็ไม่พอใจที่พี่สาวโอนเงินมาให้เรามากขนาดนั้น ทั้งๆที่ราคารองเท้ามันมากกว่านั้นอีก เราซื้อด้วยเงินของเราทุกบาท ทำงานเก็บเงินเองทุกอย่าง  แต่ผู้เป็นแม่จะให้เราไปซื้อแค่คู่ละ 199 เราไม่รู้นะที่ไหนเขาขายกัน และต่อมา แม่ด่าเราตลอดทั้งที่ที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด ทุกๆวันเราเลิกเรียน เราก็ทำขนมขาย ได้ประมาณวันละ 500 บาท เราจะให้แม่ทุกวัน ส่วนค่าไปโรงเรียน แล้วแต่แม่จะแบ่งให้เรา เราทำเป็นประจำทุกวัน วันไหนขายไม่ดีเราก็จะทำเว้นวันบ้างเพราะของเก่ายังขายไม่หมด แต่แม่ไม่เคยจะพูดดีกับเราเลยตอนนี้ กลับไปยกยอพี่ที่ให้เงินเงินละ 3,000 ถ้าทางนู้นเขาส่งเงินมาช้า ก็จะบ่นให้เขา แล้วมาพูดดีกับเรา แต่ถ้าเขาโอนมาเร็ว ก็จะพูไม่ดีกับเราเหมือนเราไม่ใช่ลูกเลย เราขอไปจ่ายค่าเทอมก็บ่น ขอไปทำรายงานก็บ่น ทั้งๆที่อยากให้เราเรียนต่อมหาลัย ปากบอกอยากส่งเสริม แต่การกระทำไม่ให้เลย เราทำให้ทุกอย่าง คนที่ได้ความดีคือพี่ เราเป็นคนไท่ค่อยพูด เราไม่แยากพูดอะไรมาก พอเราตอบแม่ก็จะด่า แม่บ่นทุกวันบ่นไรนักหนาไม่รู้ เราก็เหนื่อยทุกวันเหมือนกันกับพี่นั่นแหละ เราต้องตื่นไปเรียนแต่เช้า กลับบ้านมาเราก็ต้องมาทำขนมขาย 4-5 ทุ่มเราถึงจะเสร้จ ไหนจะการบ้านอีก แม่เห็นใจแต่พี่แม่ไม่เคยเห็นใจเราบ้างเลย เราจะทำยังไงดีค่ะ ทุกๆวันนี้เราแทบไม่อยากอยู่บ้านเลย อยุ่ก็เจอแต่เรื่องแย่ๆเดิมๆ