เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ11ปีก่อน (ตอนนั้นเราเพิ่ง17)
ที่บ้านของเรามีธุระกินเป็นประเภทค้าขายหรือจะเรียกพ่อค้าแม่ค้านั้นแหละ ครอบครัวเราก็จะชอบเรียกให้เราออกไปช่วยทำงานเพราะที่ร้านเราขายดีแล้วที่สำคัญเลยเราไม่ค่อยชอบธุระกิจของที่บ้านซะเท่าไหร่. จนมาวันนึงที่วันปกติที่ไม่ปกติเราเจอเด็กผู้หญิงคนนึงเดินผ่านร้านเราแว๊ปแรกที่เราเห็นเราชอบเค้ามากๆเค้าตัวเล็ก ขาว น่ารัก มีลักยิ้ม มีเขี้ยว ตาโต คือใจบอกใช่เลย ตรงสเป๊กเราเลยแต่เราก็ได้แค่มอง เพราะไม่กล้สเราก็ไม่ได้หน้าตาดีอะไรเท่าไหร่ได้แต่เก็บความรู้เอาไว้ในใจ ผ่านมาอีกอาทิต-2อาทิตย์. เราได้ไปเจอเธอที่ร้านค้าขายของชำอีกครั้งนึง(ซึ่งตอนนั้นเรารุ้แล้วว่าเค้าเป็นแฟนกับรุ่นพี่เรา)เราก็ยิ้มให้เธอเพราะก็เคยได้เจอกันมาแล้ว เค้าทักเราถามประมาณว่ามาทำอะไร(ซึ่งตอนนี้เราคิดว่าเค้าเขินเราน่ะคนมาร้านค้าจะให้มาซื้อหมูปิ่งหรอ) เราก็ตอบไปว่ามาซื้อน้ำกิน เราก็ถามเค้ากลับไปว่ามาทำอะไร(เราก็เขินเพราะยืนกันอยุ่ใกล้มากๆทำหัวใจยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ)เค้าทก็ตอบกลับมาว่ามาหาซื้ออะไรกิน
เราก็ถามไปว่าสบายดีไหม อะไรประมาณนี้ เค้าก็ตอบกลับมาว่าสบายดี เราก็ยืนคุยกันได้สั้กแป๊ปนึงประมาณไม่ถึง5นาที ก่อนจะแยกย้ายเราก็แซวเค้าเล่นแบบว่า กลับบ้านดีๆน่ะเดินระวังคนมาฉุดน่ะน่ารักแบบนี้แฟนหวงตายเลย แต่เราก็ต้องสตั๊นไป10วิเมื่อได้ฟังคำตอบว่า. เค้าเพิ่งอกหักมาเพิ่งเลิกกับแฟน เราก็ตอบเค้ากลับไปแบบไม่ได้คิดว่า เราดามใจให้เอาไหม(พอมาคิดย้อนดูอีกกี่ๆเราเองก็งงว่ากล้าพูดน้ำเน่าแบบนี้ได้ไงว่ะ55555ตลกตัวเอง) แล้วเรื่องที่ไม่ขาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเราเดินมาถึงที่ร้านได้สั้กพักนึงเธอก็เดินมาที่ร้านเราแล้วถามเราว่าเราพูดจริงหรอ??? เราก็ตอบกลับไปว่า เราพูดจริงพอตอบเสร็จตัวเราสั่นเหงื่อเราแตก เธอยิ้มแล้วบอกเราว่าเอาเบอร์มา เชื่อไหมตอนนั้นเราสั่นไปทั้งตัว กระดาษก็ไม่มี เราเลย/ปฉีกปฎิทินเก่ามาจดใส่ให้ลายมือแย่มากๆ แล้วตอนกลางคืนเธอก็โทรมาจริงๆ. เราดีใจมากๆที่ได้คุยกับเธอ แต่ก็ได้แค่เพื่อนเราก็โอเครน่ะ. คุยกัน/ปได้สั้ก2เดือน เธอก็ได้ตัดสินใจคบกับเรา เรารักกันดีน่ะแต่ที่บ้านของเธอไม่ค่อยชอบเรา เพราะตอนนั้นเราก็ไม่ได้เป็นเด็กดีอะไร รักในวัยเรียนก็แบบนี้แหละตามประสาสมัยก่อน ผ่านมา1ปีเธอ ตอนนั้นเธอกำลังจะเรียนจบงานที่โรงเรียนมันจะเยอะ. เราก็ไม่ค่อยได้มีเวลาคุยกันบวกกับเราเองก็ติดเพื่อน จากที่เคยคุยกันตอนตื่นนอน กลางวันพักเที่ยง หลังเลิกเรียน ก่อนนอนคุยกันจนเงินโทรศัพท์มือถือหมด หลับคาโทรศัพท์บ้าง ก็เหลือแค่ ตอนกลางคืน.( บางวันก็ได้คุยกันหลังเลิกเรียน). จากชั่วโมงเหลือ 45นาที เราก้เข้าใจเค้าน่ะเค้าอาจจะเหนื่อยเพราะเค้าต้องฝึกงานตื่นเช้ากว่าเดิมเดินทางไกลกว่าเดิม. แล้วเวลาที่เราคุยกันมันก็เหลือน้อยลงไปๆจสก45นาที เหลือแค่ครึ่งชั่วโมงแล้วก็เหลือแค่โทรมาฝันดี. ตอนนั้นเราก็ถามเค้าน่ะว่ามีใครหรือเปล่า เค้าก็ตอบกลับมาว่าไม่มีใครแล้วก็หงุดหงิดใส่เราจนเกิดทะเลาะกันบ่อยขึ้นจากาี่เคยเข้าใจกันก็ไม่เข้าใจ ใช่แล้วคับเมื่อความรักมันสุดมันก็ต้องหยุดเมื่อมันไปต่อไม่ได้ เราเลิกกันเธอมีแฟนใหม่ซึ่งเจอกันที่ฝึกงาน(เป็นทอมน่ะ เรานี่เหมือนโดนเหยียบที่หน้าเลจว่าสู้ทอมไม่ได้ ใช่แล้วคับเราสุ้เค้าไม่ได้เลย (จะไปสู้ได้ไงในเมื่อมันเป็นรักใหม่5555) ที่บ้านแฟนเก่าเราเค้ายอมรับให้คบกันเปิดเผยได้เลยซึ่งต่างกับเรา ช่วงนั้นhi5กำลังมาเลย เราก็พร่ำเพ้อเต็มหน้าวอล์เลย ว่าเรานั้นเข้มแข็ง ไม่เป็นอะไรเจ็บแค่นี้จิ๊บๆ แต่พออยู่กับเพื่อนๆถามว่ามีงไม่เสียใจหรอว่ะไม่เจ็บหรอว่ะ แค่นั้นแหละคับเป็นเรื่องทันที ร้องสิคับจะเหลืออะไร ก็เหมือนทั่วๆไปอกหัก ก็เมาคอหักเลยทุกวันเกือบเดือนบวกกับมีเพื่อนเยอะคนปลอบเลยเยอะ ใช้เวลาทำใจเป็นปีๆ เวลาผ่านไป2ปีเค้าเลิกับแฟนเค้าแล้ว เราก็ได้บังเอิญเจอกัน ก็ทักทายตามประสาคนเคยรักกัน สบายดีไหม แล้วเราก้ได้แลกเบอร์กัน หลังจากนั้นเราก็คุยกัน แล้วก้ได้กลับมาคบกัน(เพราะเราก้ยังรักเค้าอยู่) เราก็กลับมาคบกันได้อีก2ปีก็เลิกกัน. ตอนนั้นเราเริ่มเกเรเลย มีเรื่องแถวๆบ้านแทบทุกวัน “แล้วก้ติดเพื่อนเหมือนเดิม.... เวลาผ่านไป2ปีเราก็เริ่มทำมาหากินเพราะก็22แล้ว. ช่วงเวลาที่ผ่านมา2ปีเรายอมรับเลยว่าเราก็ยังรอเค้า เพราะเราอยากขอโอกาสอีกสั้กครั้งนึงให้เราได้แก้ไขสิ่งต่างๆที่ไมีเคยทำให้ แล้วเวลาก็พาเราไปเจอกับเค้าอีกครั้งนึ่งแต่คนั้งนี้เค้ามีลูกแล้วๆก็เพิ่งโดนแฟนทิ้งมาเรานี่แทบจะร้องไห้เราเจ็บใจ ทำไมถึงทำกับคนที่เรารักได้แบบนี้ เราขอเค้า ว่าให้เราได้กลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม แต่เค้าบอกว่าเค้าไม่พร้อมมี่จะเริ่มต้นใหม่กับใครแล้วบทสนทนาก็จบลงแล้วเราก็จากกัน ผ่านไป2ปี เราได้เจอกันแล้วก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้งซึ่งครั้งนี้เราได้มาเช่าอพาร์ทเม้นอยุ่กันได้อีก3ปีแล้วก็เลิกกัน เพราะแค่เราทำบุญกับเค้รมาแค่นี้หรือเราไม่ควรจะมาเจอกันตั้งแต่แรก. แต่เชื่อไหม ถึงวันนี้เราจะเสียใจที่เราไปกันไม่ได้ ถึงมันจะเจ็บปวดเจียนตาย แต่ภายใต้ความเจ็บปวดนั้น มันมีความทรงจำที่พิเศษมากมาย มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมัน ยิ้มได้เกือบทุกครั้ง และก็ยังมีน้ำตาทุกครั้ง ทุกวันนี้ถึงผมจะเลิกกับเธอไปแล้ว บางครั้งก็ยังคิดถึง ขอให้เธอไปเจอกับคนที่ดีและใช่สำหรับเธอนี่คือสิ่งสุดท้ายที่ผมอยากขอให้มันเกิดขึ้นกับเธอคนนั้น (ทำได้เพียงคิดถึงจริงๆ)
#*^%#เมื่อมันขึ้นชื่อว่าความรัก มันสวยงามเสมอ
ต้องทำยังไง??? (นอกจากทำใจ)
ที่บ้านของเรามีธุระกินเป็นประเภทค้าขายหรือจะเรียกพ่อค้าแม่ค้านั้นแหละ ครอบครัวเราก็จะชอบเรียกให้เราออกไปช่วยทำงานเพราะที่ร้านเราขายดีแล้วที่สำคัญเลยเราไม่ค่อยชอบธุระกิจของที่บ้านซะเท่าไหร่. จนมาวันนึงที่วันปกติที่ไม่ปกติเราเจอเด็กผู้หญิงคนนึงเดินผ่านร้านเราแว๊ปแรกที่เราเห็นเราชอบเค้ามากๆเค้าตัวเล็ก ขาว น่ารัก มีลักยิ้ม มีเขี้ยว ตาโต คือใจบอกใช่เลย ตรงสเป๊กเราเลยแต่เราก็ได้แค่มอง เพราะไม่กล้สเราก็ไม่ได้หน้าตาดีอะไรเท่าไหร่ได้แต่เก็บความรู้เอาไว้ในใจ ผ่านมาอีกอาทิต-2อาทิตย์. เราได้ไปเจอเธอที่ร้านค้าขายของชำอีกครั้งนึง(ซึ่งตอนนั้นเรารุ้แล้วว่าเค้าเป็นแฟนกับรุ่นพี่เรา)เราก็ยิ้มให้เธอเพราะก็เคยได้เจอกันมาแล้ว เค้าทักเราถามประมาณว่ามาทำอะไร(ซึ่งตอนนี้เราคิดว่าเค้าเขินเราน่ะคนมาร้านค้าจะให้มาซื้อหมูปิ่งหรอ) เราก็ตอบไปว่ามาซื้อน้ำกิน เราก็ถามเค้ากลับไปว่ามาทำอะไร(เราก็เขินเพราะยืนกันอยุ่ใกล้มากๆทำหัวใจยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ)เค้าทก็ตอบกลับมาว่ามาหาซื้ออะไรกิน
เราก็ถามไปว่าสบายดีไหม อะไรประมาณนี้ เค้าก็ตอบกลับมาว่าสบายดี เราก็ยืนคุยกันได้สั้กแป๊ปนึงประมาณไม่ถึง5นาที ก่อนจะแยกย้ายเราก็แซวเค้าเล่นแบบว่า กลับบ้านดีๆน่ะเดินระวังคนมาฉุดน่ะน่ารักแบบนี้แฟนหวงตายเลย แต่เราก็ต้องสตั๊นไป10วิเมื่อได้ฟังคำตอบว่า. เค้าเพิ่งอกหักมาเพิ่งเลิกกับแฟน เราก็ตอบเค้ากลับไปแบบไม่ได้คิดว่า เราดามใจให้เอาไหม(พอมาคิดย้อนดูอีกกี่ๆเราเองก็งงว่ากล้าพูดน้ำเน่าแบบนี้ได้ไงว่ะ55555ตลกตัวเอง) แล้วเรื่องที่ไม่ขาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเราเดินมาถึงที่ร้านได้สั้กพักนึงเธอก็เดินมาที่ร้านเราแล้วถามเราว่าเราพูดจริงหรอ??? เราก็ตอบกลับไปว่า เราพูดจริงพอตอบเสร็จตัวเราสั่นเหงื่อเราแตก เธอยิ้มแล้วบอกเราว่าเอาเบอร์มา เชื่อไหมตอนนั้นเราสั่นไปทั้งตัว กระดาษก็ไม่มี เราเลย/ปฉีกปฎิทินเก่ามาจดใส่ให้ลายมือแย่มากๆ แล้วตอนกลางคืนเธอก็โทรมาจริงๆ. เราดีใจมากๆที่ได้คุยกับเธอ แต่ก็ได้แค่เพื่อนเราก็โอเครน่ะ. คุยกัน/ปได้สั้ก2เดือน เธอก็ได้ตัดสินใจคบกับเรา เรารักกันดีน่ะแต่ที่บ้านของเธอไม่ค่อยชอบเรา เพราะตอนนั้นเราก็ไม่ได้เป็นเด็กดีอะไร รักในวัยเรียนก็แบบนี้แหละตามประสาสมัยก่อน ผ่านมา1ปีเธอ ตอนนั้นเธอกำลังจะเรียนจบงานที่โรงเรียนมันจะเยอะ. เราก็ไม่ค่อยได้มีเวลาคุยกันบวกกับเราเองก็ติดเพื่อน จากที่เคยคุยกันตอนตื่นนอน กลางวันพักเที่ยง หลังเลิกเรียน ก่อนนอนคุยกันจนเงินโทรศัพท์มือถือหมด หลับคาโทรศัพท์บ้าง ก็เหลือแค่ ตอนกลางคืน.( บางวันก็ได้คุยกันหลังเลิกเรียน). จากชั่วโมงเหลือ 45นาที เราก้เข้าใจเค้าน่ะเค้าอาจจะเหนื่อยเพราะเค้าต้องฝึกงานตื่นเช้ากว่าเดิมเดินทางไกลกว่าเดิม. แล้วเวลาที่เราคุยกันมันก็เหลือน้อยลงไปๆจสก45นาที เหลือแค่ครึ่งชั่วโมงแล้วก็เหลือแค่โทรมาฝันดี. ตอนนั้นเราก็ถามเค้าน่ะว่ามีใครหรือเปล่า เค้าก็ตอบกลับมาว่าไม่มีใครแล้วก็หงุดหงิดใส่เราจนเกิดทะเลาะกันบ่อยขึ้นจากาี่เคยเข้าใจกันก็ไม่เข้าใจ ใช่แล้วคับเมื่อความรักมันสุดมันก็ต้องหยุดเมื่อมันไปต่อไม่ได้ เราเลิกกันเธอมีแฟนใหม่ซึ่งเจอกันที่ฝึกงาน(เป็นทอมน่ะ เรานี่เหมือนโดนเหยียบที่หน้าเลจว่าสู้ทอมไม่ได้ ใช่แล้วคับเราสุ้เค้าไม่ได้เลย (จะไปสู้ได้ไงในเมื่อมันเป็นรักใหม่5555) ที่บ้านแฟนเก่าเราเค้ายอมรับให้คบกันเปิดเผยได้เลยซึ่งต่างกับเรา ช่วงนั้นhi5กำลังมาเลย เราก็พร่ำเพ้อเต็มหน้าวอล์เลย ว่าเรานั้นเข้มแข็ง ไม่เป็นอะไรเจ็บแค่นี้จิ๊บๆ แต่พออยู่กับเพื่อนๆถามว่ามีงไม่เสียใจหรอว่ะไม่เจ็บหรอว่ะ แค่นั้นแหละคับเป็นเรื่องทันที ร้องสิคับจะเหลืออะไร ก็เหมือนทั่วๆไปอกหัก ก็เมาคอหักเลยทุกวันเกือบเดือนบวกกับมีเพื่อนเยอะคนปลอบเลยเยอะ ใช้เวลาทำใจเป็นปีๆ เวลาผ่านไป2ปีเค้าเลิกับแฟนเค้าแล้ว เราก็ได้บังเอิญเจอกัน ก็ทักทายตามประสาคนเคยรักกัน สบายดีไหม แล้วเราก้ได้แลกเบอร์กัน หลังจากนั้นเราก็คุยกัน แล้วก้ได้กลับมาคบกัน(เพราะเราก้ยังรักเค้าอยู่) เราก็กลับมาคบกันได้อีก2ปีก็เลิกกัน. ตอนนั้นเราเริ่มเกเรเลย มีเรื่องแถวๆบ้านแทบทุกวัน “แล้วก้ติดเพื่อนเหมือนเดิม.... เวลาผ่านไป2ปีเราก็เริ่มทำมาหากินเพราะก็22แล้ว. ช่วงเวลาที่ผ่านมา2ปีเรายอมรับเลยว่าเราก็ยังรอเค้า เพราะเราอยากขอโอกาสอีกสั้กครั้งนึงให้เราได้แก้ไขสิ่งต่างๆที่ไมีเคยทำให้ แล้วเวลาก็พาเราไปเจอกับเค้าอีกครั้งนึ่งแต่คนั้งนี้เค้ามีลูกแล้วๆก็เพิ่งโดนแฟนทิ้งมาเรานี่แทบจะร้องไห้เราเจ็บใจ ทำไมถึงทำกับคนที่เรารักได้แบบนี้ เราขอเค้า ว่าให้เราได้กลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม แต่เค้าบอกว่าเค้าไม่พร้อมมี่จะเริ่มต้นใหม่กับใครแล้วบทสนทนาก็จบลงแล้วเราก็จากกัน ผ่านไป2ปี เราได้เจอกันแล้วก็ได้กลับมาคบกันอีกครั้งซึ่งครั้งนี้เราได้มาเช่าอพาร์ทเม้นอยุ่กันได้อีก3ปีแล้วก็เลิกกัน เพราะแค่เราทำบุญกับเค้รมาแค่นี้หรือเราไม่ควรจะมาเจอกันตั้งแต่แรก. แต่เชื่อไหม ถึงวันนี้เราจะเสียใจที่เราไปกันไม่ได้ ถึงมันจะเจ็บปวดเจียนตาย แต่ภายใต้ความเจ็บปวดนั้น มันมีความทรงจำที่พิเศษมากมาย มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมัน ยิ้มได้เกือบทุกครั้ง และก็ยังมีน้ำตาทุกครั้ง ทุกวันนี้ถึงผมจะเลิกกับเธอไปแล้ว บางครั้งก็ยังคิดถึง ขอให้เธอไปเจอกับคนที่ดีและใช่สำหรับเธอนี่คือสิ่งสุดท้ายที่ผมอยากขอให้มันเกิดขึ้นกับเธอคนนั้น (ทำได้เพียงคิดถึงจริงๆ)
#*^%#เมื่อมันขึ้นชื่อว่าความรัก มันสวยงามเสมอ