สวัสดีค่ะ นี่เป็นเรื่องตอนเราอยู่ม.1-ม.3ค่ะ ขอสมมุติว่าคนที่เราชอบเนี่ยชื่อดิวนะคะ
พี่ดิวเป็นรุ่นพี่ค่ะ ห่างกัน 2 ปี เรารู้จักกับพี่ดิวมาตั้งแต่เด็กค่ะ มาเริ่มชอบพี่แกตอนเราอยู่ป.6 เราก็ตั้งใจสอบเพื่อจะได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน ตอนม.1 เราอยู่ห้อง 2ค่ะ แล้วห้อง 2เนี่ยจะอยู่ติดบันได ตรงข้างถัดจากบันไดอีกฝั่งจะเป็นห้อง 1 ถัดไปจะเป็นห้องนาฏศิลป์ ซึ่งจะมีแค่พี่ม.3 ที่มาเรียน เวลามาเรียนก็จะมานั่งรออยู่หน้าห้องเราค่ะ
ตอนนั้นเลือกนั้งติดประตูหลังเพราะมันเห็นตึกอีกฝั่ง แล้วเวลาใครจะผ่านไปห้อง 3-6 ส่วนใหญ่ก็จะผ่านห้องเรา
วันนั้นเปิดเทอมมา ก็ไปยืมหนังสือในห้องสมุดมานั่งอ่านหน้าห้อง สักพักพี่ดิวก็เดินมานั่งใกล้ๆ แล้วก็ถามว่าเราอ่านอะไรอยู่ เราก็ตอบไปสั้นๆว่าเออ อ่านการ์ตูนอยู่(ตอนนั้นรู้สึกว่าพี่ดิวจะมีแฟนแล้ว) พี่ดิวก็ยิ้มๆ เพื่อนพี่แกก็แซว เราเลยหนีไปนั่งในห้อง แต่ความโชคดีคือ พี่แกมีเรียนอาทิตย์ล่ะ 2 คาบ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากจริงๆ
จนขึ้นเทอมสอง ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ตอนนั้นมีค่ายลูกเสืออนุรักษ์เราก็ไปเพราะคิดว่าเขาจะไป ปรากฏว่าเก้อค่ะ ก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ก็ดี 5555 แล้วมีพี่คนนึงจากค่ายเป็นเพื่อนพี่ดิว เราก็ขอร้อง แทบคุกเข่าให้ไปขอเบอร์ให้หน่อย (อันนี้เราจำไม่ได้ว่าช่วงไหน แต่น่าจะไม่มากจากค่ายเท่าไหร่)
พอได้มาก็ชั่งใจโทรดีไหม? มันโบราณไปป่าว? นั่งคิดอยู่บนรถรับส่ง พี่ดิวก็เดินขึ้นมา คือพี่แกจะนั่งอยู่หลังสุดกับกลุ่มเพื่อนรุ่นพี่ แต่เราจะนั่งอยู่ข้างหน้าคนเดียว สะดุ้งค่ะ จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่นเบาๆคล้ายเวลามีเสียงออกมาอ่ะค่ะ พอมองก็เอ้า เราโทรไปตอนไหน รีบวางเลย พี่เขาก็โทรมาอยู่นั้นแหละ อิพี่บนรถก็ เขาชอบป่าว เราอยากหันหลังกลับไปเลยว่า เออ!! ใช่พี่หนูชอบ ตอนนั้นลนมาก เลยส่งข้อความกลับไป(เสียตังด้วยนะเอ้อ)ประมาณว่า ชอบนี่แหละ ซึ่งโทรศัพท์ที่ใช้โทรใช้ส่งข้อความหายไปแล้ว เสร็จ เราก็ลงรถพอดี เราก็ใช้เฟสรองแอดไป บอกความในใจ บอกทุกอย่าง โอเค 5555 เรายังนั่งคิดเลยว่า เราตอนนั้นบ้ามากๆเลยนะ
คำตอบก็ชัดอยู่แล้วว่าเขาไม่ชอบเราเนอะ พอปัจฉิมก็มีซื้อดอกไม้ให้บ้างตามประสา ช่วงนั้นมีคนมาชอบเราด้วยเป็นเพื่อนของเพื่อนสนิทที่ไปค่ายด้วยกัน ความบังเอิญคือ นางคนนี้อยู่ชมรมเดียวกัน(ซึ่งเราเป็นหัวหน้า)แต่เราไม่รู้เลย สมมุตินางชื่อบีนะคะ
พอขึ้นม.2 พี่ดิว ไปสอบโรงเรียนพละ เราก็เอ้อ ก็ดีแล้ว แต่เขายังไม่ย้ายทันทีนะคะ ตอนนั้นสถานะเรากับบีก็คลุมเครือมากด้วย เพราะเราชอบพี่ดิว แต่เราก็ไปไหนมาไหนกับบี ตอนนั้นคือคิดกับบีแค่เพื่อนเลย คนอื่นก็ชอบแซว พี่ดิวก็วนเวียนอยู่ใกล้ๆตลอดแหละ พอช่วงกลางเทอม พี่ดิวก็ไปโรงเรียนพละ คือไปแบบหายไปเลย ไม่บอกไม่กล่าวใดๆทั้งสิ้น เราก็เสียใจมาก พอเทอมสองมีค่ายอนุรักษ์เราก็ไปอีก ตอนนั้นจัดศุกร์-อาทิตย์ แล้ววันเสาร์ที่โรงเรียนมีเรียนทดแทน เพราะขาดบ่อย ก็ได้ยินว่าเขามาที่โรงเรียน เราก็เออ ดีแล้วที่ไม่เจอ พอจบค่ายประมาณอาทิตย์นึงเพื่อนสนิทเรา(ซึ่งนิสัยคล้ายเรามากๆ แต่จะงอแงกว่าเรา)ก็คบกับบี ช่วงแรกเรากับเพื่อนในกลุ่มก็คุยกันว่าบีนางคบประชดเรารึป่าว เพราะพวงกุญแจที่เราซื้อมาคู่กันก็เก็บไว้
แต่พอเวลาผ่านไป โอเคพวกนางจริงจังกันมาก ก็ผ่านไป ได้ยินตลอดว่านางทะเลาะกันเพราะเรา เราก็โนสนโนแคร์สุดเพราะยังไงนางก็เพื่อนเราทั้งคู่
พี่ดิวหายไปจากชีวิตเรา หายแบบหายไปเลย เรารู้สึกดีมาก อย่างน้อยเราน่าจะลืมเขาได้ แต่ไม่จริงเลยค่ะ เราขึ้นม.3 มีงานวิชาการ พี่ดิวมาค่ะ เรากำลังซื้อน้ำอยู่เพื่อนก็สกิดให้ดู เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาหันมาพอดี ใครว่าดี ไม่นะคะ จุดนั้นแทบจะร้องไห้ออกมาเลยค่ะ บังเอิญตอนนั้น บีทะเลาะกับแฟน สถานะบอกไม่ได้เราก็ชวนมานั่งกับเพื่อนเราอีกคนนึงที่ทะเลาะกับแฟนเหมือนกัน บีก็เดินไปลากแฟนเพื่อนเรามาแล้วเรากับบีก็ขอเดินไปซื้อของกินที่โรงอาหาร(คิวปิดสุด555)ระหว่างทางไม่ได้พูดไรค่ะ ก็เดินไปเดินกลับ ขากลับเจอพี่ดิว แกก็มองเราแล้วหันไปมองบีนิ่งแล้วเดินสวนไปค่ะ หือ ตอนนั้นอยากร้องมากจริงๆ พอไปถึงเพื่อนเรากับแฟนนางก็ดีกัน แล้วก็ชวนกันไปแถวสนามบาส เรากับเพื่อนก็นั่งคุยกัน แล้วเพื่อนก็สะกิดอีกค่ะ พี่ดิวเดินมาทางเราค่ะ ตอนนั้นพยายามปั้นหน้านิ่งมาก แล้วก็เดินเลยไปข้างหลังเรา ไปที่กลุ่มเพื่อนพี่แก เราเลยเดินไปหาเพื่อนอีกกลุ่มใกล้ๆ พอหันไปมองอีกทีพี่แกกับเพื่อนหันหน้ามามองเรา เรารู้สึกได้ว่าเขากำลังนินทาเราค่ะ เราก็แบบ ไม่อยู่ก็ได้ว่ะ วิ่งไปหาบีกับแฟนเพื่อน แล้วพากันไปเข้าแถวเช็คชื่อรอบเย็น
ทีนี้เหตุเกิดอีกทีช่วงเทอมสองมีงานที่ทุกคนน่าจะรู้ดี หรือก็คือวันนี้แหละค่ะ เราต้องไปงานที่วัดเพราะโรงเรียนให้ไป ไปถึงนั่งต่อแถวกันอยู่ในร่มเราก็เกือบเป็นแถวสุดท้ายเลยค่ะ ตอนนั้นรอนานมาก ไม่ใช่รอไปวางนะคะ รอไปเข้สแถวเนี้ยค่ะ เราก็เดินไปคุยกับเพื่อนสักพักบีเดินมาชี้ไปข้างหลัง(ทางแถวเรา ตอนนั้นเรามาคุยกับเพื่อนอีกแถวนึง)เราก็หันไปมอง ก็ไม่มีอะไร พอจะหันไปถามครูก็เรียกไปเข้าแถวค่ะ ถึงเห็นว่าข้างๆมีพี่ดิวยืนอยู่ คิดว่าบังเอิญค่ะ ต้องบังเอิญแน่ๆ(ตอนนี่พี่แกคบกับรองประธานอยู่ค่ะ)
แล้วก็ไปนั่งอยู่กลางแดดเป็นแถวเหมือนในร่มรอต่อแถว(อีกแล้ว) ครูก็เลยบอกให้เราไปหาไรกินกันก่อนเดี๋ยวหิว ให้ทยอยกันไป เราก็เดินไป จังหวะเจอบีถือของกินเดินมา เราก็ถามว่าที่ชี้ให้ดูพี่ดิวใช่ไหม? นางก็พยักหน้า เห็นอยู่ข้างแกตั้งนานแล้ว โอโหจุดนั้นไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองเลยค่ะ แล้วเราก็เดินไปหยิบน้ำที่พี่ๆเอามา เราก็เดินกลับไปหาบี แล้วบีก็ชี้ให้ดูพี่ดิวที่กำลังแจกน้ำอยู่แล้วก็เดินเข้าไปหยิบ พอเดินกลับมานี่ตีนางรัวๆเลย เขินก็เขิน อินี่ทำอะไรก็ไม่รู้
พอเราถวายดอกไม้จันทร์เสร็จก็ไปรอแม่ที่เป็นจิตอาสาที่ร้านเพื่อนแม่ที่มาทำโรงทาน ตอนนั้นรุ่นพี่ที่รู้จักก็อยู่ บีก็เดินผ่านเรา ประมาณว่าเต็นท์ร้านเพื่อนแม่อยู่ทางเข้าข้างหลังเลย พอเดินมาก็เจอเลย พอสักพักเราก็หิวน้ำเลยเดินไปจะไปเอาน้ำเต็นท์เยื้องๆกัน เดินไปเจอบี นางก็บอกว่า พี่ดิวอยู่ตรงนั้นอ่ะไม่ไปหาหรอ อินี่ เราเดินกลับมา ยืนอยู่อีกสักพัก คิดอะไรเรื่อยเปื่อย พี่ดิวก็เดินผ่านเราเข้าไปเรารู้ว่าเขามองแต่ทำเป็นไม่เห็น พอเดินออก แกก็มายืนข้างเราเฉย แกไม่ได้ยืนเบียดนะ แต่อีกนิดก็จะโดนเราแล้ว พื้นที่ตั้งกว้าง เราเลยขยับมาอยู่ข้างหลังรุ่นพี่ ทำเป็นไม่เห็นนางต่อไป เราก็เล่นหูเล่นตากับรุ่นพี่ข้างหน้าพี่แกก็เดินออกไป แบบแกไม่ได้รอใครนะ เดินมายืนเฉยๆ แล้วก็ไป เราเลยสงสัยว่าเขาต้องการอะไรจากเรารึป่าวค่ะ
ปล.นี้ไม่ใช่เรื่องทั้งหมดนะคะ มันมีหลายสาเหตุที่เวลาเจอพี่ดิวแล้วเราจะร้อง เราอึดอัด
คนที่เราเคยชอบเขาต้องการอะไรจากเราค่ะ?
พี่ดิวเป็นรุ่นพี่ค่ะ ห่างกัน 2 ปี เรารู้จักกับพี่ดิวมาตั้งแต่เด็กค่ะ มาเริ่มชอบพี่แกตอนเราอยู่ป.6 เราก็ตั้งใจสอบเพื่อจะได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน ตอนม.1 เราอยู่ห้อง 2ค่ะ แล้วห้อง 2เนี่ยจะอยู่ติดบันได ตรงข้างถัดจากบันไดอีกฝั่งจะเป็นห้อง 1 ถัดไปจะเป็นห้องนาฏศิลป์ ซึ่งจะมีแค่พี่ม.3 ที่มาเรียน เวลามาเรียนก็จะมานั่งรออยู่หน้าห้องเราค่ะ
ตอนนั้นเลือกนั้งติดประตูหลังเพราะมันเห็นตึกอีกฝั่ง แล้วเวลาใครจะผ่านไปห้อง 3-6 ส่วนใหญ่ก็จะผ่านห้องเรา
วันนั้นเปิดเทอมมา ก็ไปยืมหนังสือในห้องสมุดมานั่งอ่านหน้าห้อง สักพักพี่ดิวก็เดินมานั่งใกล้ๆ แล้วก็ถามว่าเราอ่านอะไรอยู่ เราก็ตอบไปสั้นๆว่าเออ อ่านการ์ตูนอยู่(ตอนนั้นรู้สึกว่าพี่ดิวจะมีแฟนแล้ว) พี่ดิวก็ยิ้มๆ เพื่อนพี่แกก็แซว เราเลยหนีไปนั่งในห้อง แต่ความโชคดีคือ พี่แกมีเรียนอาทิตย์ล่ะ 2 คาบ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากจริงๆ
จนขึ้นเทอมสอง ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ ตอนนั้นมีค่ายลูกเสืออนุรักษ์เราก็ไปเพราะคิดว่าเขาจะไป ปรากฏว่าเก้อค่ะ ก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ก็ดี 5555 แล้วมีพี่คนนึงจากค่ายเป็นเพื่อนพี่ดิว เราก็ขอร้อง แทบคุกเข่าให้ไปขอเบอร์ให้หน่อย (อันนี้เราจำไม่ได้ว่าช่วงไหน แต่น่าจะไม่มากจากค่ายเท่าไหร่)
พอได้มาก็ชั่งใจโทรดีไหม? มันโบราณไปป่าว? นั่งคิดอยู่บนรถรับส่ง พี่ดิวก็เดินขึ้นมา คือพี่แกจะนั่งอยู่หลังสุดกับกลุ่มเพื่อนรุ่นพี่ แต่เราจะนั่งอยู่ข้างหน้าคนเดียว สะดุ้งค่ะ จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่นเบาๆคล้ายเวลามีเสียงออกมาอ่ะค่ะ พอมองก็เอ้า เราโทรไปตอนไหน รีบวางเลย พี่เขาก็โทรมาอยู่นั้นแหละ อิพี่บนรถก็ เขาชอบป่าว เราอยากหันหลังกลับไปเลยว่า เออ!! ใช่พี่หนูชอบ ตอนนั้นลนมาก เลยส่งข้อความกลับไป(เสียตังด้วยนะเอ้อ)ประมาณว่า ชอบนี่แหละ ซึ่งโทรศัพท์ที่ใช้โทรใช้ส่งข้อความหายไปแล้ว เสร็จ เราก็ลงรถพอดี เราก็ใช้เฟสรองแอดไป บอกความในใจ บอกทุกอย่าง โอเค 5555 เรายังนั่งคิดเลยว่า เราตอนนั้นบ้ามากๆเลยนะ
คำตอบก็ชัดอยู่แล้วว่าเขาไม่ชอบเราเนอะ พอปัจฉิมก็มีซื้อดอกไม้ให้บ้างตามประสา ช่วงนั้นมีคนมาชอบเราด้วยเป็นเพื่อนของเพื่อนสนิทที่ไปค่ายด้วยกัน ความบังเอิญคือ นางคนนี้อยู่ชมรมเดียวกัน(ซึ่งเราเป็นหัวหน้า)แต่เราไม่รู้เลย สมมุตินางชื่อบีนะคะ
พอขึ้นม.2 พี่ดิว ไปสอบโรงเรียนพละ เราก็เอ้อ ก็ดีแล้ว แต่เขายังไม่ย้ายทันทีนะคะ ตอนนั้นสถานะเรากับบีก็คลุมเครือมากด้วย เพราะเราชอบพี่ดิว แต่เราก็ไปไหนมาไหนกับบี ตอนนั้นคือคิดกับบีแค่เพื่อนเลย คนอื่นก็ชอบแซว พี่ดิวก็วนเวียนอยู่ใกล้ๆตลอดแหละ พอช่วงกลางเทอม พี่ดิวก็ไปโรงเรียนพละ คือไปแบบหายไปเลย ไม่บอกไม่กล่าวใดๆทั้งสิ้น เราก็เสียใจมาก พอเทอมสองมีค่ายอนุรักษ์เราก็ไปอีก ตอนนั้นจัดศุกร์-อาทิตย์ แล้ววันเสาร์ที่โรงเรียนมีเรียนทดแทน เพราะขาดบ่อย ก็ได้ยินว่าเขามาที่โรงเรียน เราก็เออ ดีแล้วที่ไม่เจอ พอจบค่ายประมาณอาทิตย์นึงเพื่อนสนิทเรา(ซึ่งนิสัยคล้ายเรามากๆ แต่จะงอแงกว่าเรา)ก็คบกับบี ช่วงแรกเรากับเพื่อนในกลุ่มก็คุยกันว่าบีนางคบประชดเรารึป่าว เพราะพวงกุญแจที่เราซื้อมาคู่กันก็เก็บไว้
แต่พอเวลาผ่านไป โอเคพวกนางจริงจังกันมาก ก็ผ่านไป ได้ยินตลอดว่านางทะเลาะกันเพราะเรา เราก็โนสนโนแคร์สุดเพราะยังไงนางก็เพื่อนเราทั้งคู่
พี่ดิวหายไปจากชีวิตเรา หายแบบหายไปเลย เรารู้สึกดีมาก อย่างน้อยเราน่าจะลืมเขาได้ แต่ไม่จริงเลยค่ะ เราขึ้นม.3 มีงานวิชาการ พี่ดิวมาค่ะ เรากำลังซื้อน้ำอยู่เพื่อนก็สกิดให้ดู เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาหันมาพอดี ใครว่าดี ไม่นะคะ จุดนั้นแทบจะร้องไห้ออกมาเลยค่ะ บังเอิญตอนนั้น บีทะเลาะกับแฟน สถานะบอกไม่ได้เราก็ชวนมานั่งกับเพื่อนเราอีกคนนึงที่ทะเลาะกับแฟนเหมือนกัน บีก็เดินไปลากแฟนเพื่อนเรามาแล้วเรากับบีก็ขอเดินไปซื้อของกินที่โรงอาหาร(คิวปิดสุด555)ระหว่างทางไม่ได้พูดไรค่ะ ก็เดินไปเดินกลับ ขากลับเจอพี่ดิว แกก็มองเราแล้วหันไปมองบีนิ่งแล้วเดินสวนไปค่ะ หือ ตอนนั้นอยากร้องมากจริงๆ พอไปถึงเพื่อนเรากับแฟนนางก็ดีกัน แล้วก็ชวนกันไปแถวสนามบาส เรากับเพื่อนก็นั่งคุยกัน แล้วเพื่อนก็สะกิดอีกค่ะ พี่ดิวเดินมาทางเราค่ะ ตอนนั้นพยายามปั้นหน้านิ่งมาก แล้วก็เดินเลยไปข้างหลังเรา ไปที่กลุ่มเพื่อนพี่แก เราเลยเดินไปหาเพื่อนอีกกลุ่มใกล้ๆ พอหันไปมองอีกทีพี่แกกับเพื่อนหันหน้ามามองเรา เรารู้สึกได้ว่าเขากำลังนินทาเราค่ะ เราก็แบบ ไม่อยู่ก็ได้ว่ะ วิ่งไปหาบีกับแฟนเพื่อน แล้วพากันไปเข้าแถวเช็คชื่อรอบเย็น
ทีนี้เหตุเกิดอีกทีช่วงเทอมสองมีงานที่ทุกคนน่าจะรู้ดี หรือก็คือวันนี้แหละค่ะ เราต้องไปงานที่วัดเพราะโรงเรียนให้ไป ไปถึงนั่งต่อแถวกันอยู่ในร่มเราก็เกือบเป็นแถวสุดท้ายเลยค่ะ ตอนนั้นรอนานมาก ไม่ใช่รอไปวางนะคะ รอไปเข้สแถวเนี้ยค่ะ เราก็เดินไปคุยกับเพื่อนสักพักบีเดินมาชี้ไปข้างหลัง(ทางแถวเรา ตอนนั้นเรามาคุยกับเพื่อนอีกแถวนึง)เราก็หันไปมอง ก็ไม่มีอะไร พอจะหันไปถามครูก็เรียกไปเข้าแถวค่ะ ถึงเห็นว่าข้างๆมีพี่ดิวยืนอยู่ คิดว่าบังเอิญค่ะ ต้องบังเอิญแน่ๆ(ตอนนี่พี่แกคบกับรองประธานอยู่ค่ะ)
แล้วก็ไปนั่งอยู่กลางแดดเป็นแถวเหมือนในร่มรอต่อแถว(อีกแล้ว) ครูก็เลยบอกให้เราไปหาไรกินกันก่อนเดี๋ยวหิว ให้ทยอยกันไป เราก็เดินไป จังหวะเจอบีถือของกินเดินมา เราก็ถามว่าที่ชี้ให้ดูพี่ดิวใช่ไหม? นางก็พยักหน้า เห็นอยู่ข้างแกตั้งนานแล้ว โอโหจุดนั้นไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองเลยค่ะ แล้วเราก็เดินไปหยิบน้ำที่พี่ๆเอามา เราก็เดินกลับไปหาบี แล้วบีก็ชี้ให้ดูพี่ดิวที่กำลังแจกน้ำอยู่แล้วก็เดินเข้าไปหยิบ พอเดินกลับมานี่ตีนางรัวๆเลย เขินก็เขิน อินี่ทำอะไรก็ไม่รู้
พอเราถวายดอกไม้จันทร์เสร็จก็ไปรอแม่ที่เป็นจิตอาสาที่ร้านเพื่อนแม่ที่มาทำโรงทาน ตอนนั้นรุ่นพี่ที่รู้จักก็อยู่ บีก็เดินผ่านเรา ประมาณว่าเต็นท์ร้านเพื่อนแม่อยู่ทางเข้าข้างหลังเลย พอเดินมาก็เจอเลย พอสักพักเราก็หิวน้ำเลยเดินไปจะไปเอาน้ำเต็นท์เยื้องๆกัน เดินไปเจอบี นางก็บอกว่า พี่ดิวอยู่ตรงนั้นอ่ะไม่ไปหาหรอ อินี่ เราเดินกลับมา ยืนอยู่อีกสักพัก คิดอะไรเรื่อยเปื่อย พี่ดิวก็เดินผ่านเราเข้าไปเรารู้ว่าเขามองแต่ทำเป็นไม่เห็น พอเดินออก แกก็มายืนข้างเราเฉย แกไม่ได้ยืนเบียดนะ แต่อีกนิดก็จะโดนเราแล้ว พื้นที่ตั้งกว้าง เราเลยขยับมาอยู่ข้างหลังรุ่นพี่ ทำเป็นไม่เห็นนางต่อไป เราก็เล่นหูเล่นตากับรุ่นพี่ข้างหน้าพี่แกก็เดินออกไป แบบแกไม่ได้รอใครนะ เดินมายืนเฉยๆ แล้วก็ไป เราเลยสงสัยว่าเขาต้องการอะไรจากเรารึป่าวค่ะ
ปล.นี้ไม่ใช่เรื่องทั้งหมดนะคะ มันมีหลายสาเหตุที่เวลาเจอพี่ดิวแล้วเราจะร้อง เราอึดอัด