เกือบจะตัดใจได้ล่ะมั๊ยล่ะ?

คือเรื่องมันมีอยู่ว่าเราชอบคนคนนึ่งค่ะคือเรารู้จักเขาเพียงแค่เวลาสั้นๆแต่เราดันใจอ่อนชอบพี่เขาส่ะงั้นทั้งก็รู้แหละว่าพี่เขาไม่คิดอะไรแม้แต่น้อยคือเราก็ชอบพี่เขาตรงที่พี่เขานิสัยดีระยะเวลาที่เราแอบชอบพี่เขาเวลาเจอหน้าพี่เขาก็ใจสั่นแปลกๆและยิ่งกว่านั้นคือเราแอบมองพี่เขาอยู่แล้วพี่เขาก็สบตาพอดีคือละลายมากเวลาพี่เขาคุนกับใครหรือแซวใครมันรู้สึกห่วงพี่เขาแปลกทั้งๆที่เราไม่มีสิทธินั้นเลยแต่พี่เขาก็เหมือนมาให้ความหวังเราอ่ะชอบกวนตีนใสชวนคุยแล้วแถมพี่เขาชอบแกล้งอีกคือจะไม่ให้เราชอบได้ไงแต่คือพี่เขาไม่ได้แกล้งไม่ได้เล่นกับเราคนเดี่ยวไงนั้นแหละคือเราพยายามจะตัดใจจากพี่เขาและเกือบจะทำได้แล้วจู่ๆพี่เขาก็มาไลค์ในเฟสเราส่ะรั่วเลยเราเลยทักไปขอบคุณพี่เขาพี่เขาก็น่ารักเหมือนเดิมเราก็คุยนู้นคุยนี้เวลาเราคุยกับพี่เขาใจโครตเต้นแรงมากและประโยคสุดท้ายที่พี่เขาพูดกับเราคือ ทานข้าวด้วยน่ะพี่ไปก่อนล่ะ คือเราละลายมาก และหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยได้แต่มองดูจุดเขียวๆที่อยู่แชทล่าสุดแล้วเศร้ายังไงบอกไม่ถูก จะทักพี่เขาไปก็ไม่อยากเจ็บอีกหยุดแค่นี้พอล่ะ ขอบคุณน่ะพี่🙃