ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ..
คือตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆเลยค่ะ กับการที่ต้องผิดหวังกับเรื่องแบบนี้บ่อยครั้งเหลือเกิน
ทั้งโดนเททั้งนกจนตอนนี้เป็นพญานกแล้วค่ะ ทุกคนที่เข้ามาก็เหมือนจะจริงจังในตอนแรก พอเวลาผ่านไปสักพักก็เดินออกจากชีวิตเราไปแบบงงๆ(หรือที่เรียกว่าสถานะคนคุยในปัจจุบันนี้นั่นเองค่ะ)
เป็นแบบนี้ซ้ำๆมาได้ประมาณ3-4ปีแล้วค่ะ จนตอนนี้เรารู้สึกว่า ทำไมพอเราเริ่มหรือคิดที่จะจริงจังหรือให้ใจไปทีไรแต่สิ่งที่ได้กลับมาตอนแรกก็เหมือนจะเป็นความรู้สึกเดียวกัน แต่พอผ่านไปสักพักมันดันไม่ใช่ล่ะคะ?
จนตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่าการอยู่คนเดียวแบบนี้มันก็โอเคดีนะ ชีวิตก็ไม่ได้แย่อะไรปกติดี เฮฮากับเพื่อนกับคนรอบข้างตามปกติ แต่ก็จะมีแค่บางช่วงที่รู้สึกเหงาๆบ้างเหมือนกัน555
บางทีเราก็คิดนะว่าหรืออาจจะเป็นเพราะเราดูน่าเบื่อเกินไปหรือเปล่า คือเราเป็นคนที่ชวนคุยไม่เก่งค่ะ ในแชทในโซเชี่ยลนี่ก็ถือว่าคุยเก่งในระดับหนึ่ง แต่ถ้าเจอตัวกันจริงๆเราจะเป็นคนนิ่งๆหน่อย ถือว่าเป็นคนที่ชวนคุยไม่เก่งมีแต่ความรู้สึกที่อยากจะคุยด้วย ไลฟ์สไตล์ชีวิตก็วนลูปเดิมค่ะ เช้าไปเรียน เย็นกลับหอ อาจจะไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างนานๆที แบบนี้ถือว่าเป็นคนน่าเบื่อหรือเปล่า?
ปล.เราแค่อยากระบายเฉยๆค่ะอาจจะใช้คำพูดที่ดูวนไปวนมาหน่อย แต่ความรู้สึกเรามันอึดอัดแล้วก็รู้สึกแย่จริงๆเลยไม่รู้จะเรียบเรียงยังไงดีTT
เป็นไหม? อกหักหรือผิดหวังกับความรักซ้ำๆจนรู้สึกไม่อยากรักใครอีกแล้ว
คือตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆเลยค่ะ กับการที่ต้องผิดหวังกับเรื่องแบบนี้บ่อยครั้งเหลือเกิน
ทั้งโดนเททั้งนกจนตอนนี้เป็นพญานกแล้วค่ะ ทุกคนที่เข้ามาก็เหมือนจะจริงจังในตอนแรก พอเวลาผ่านไปสักพักก็เดินออกจากชีวิตเราไปแบบงงๆ(หรือที่เรียกว่าสถานะคนคุยในปัจจุบันนี้นั่นเองค่ะ)
เป็นแบบนี้ซ้ำๆมาได้ประมาณ3-4ปีแล้วค่ะ จนตอนนี้เรารู้สึกว่า ทำไมพอเราเริ่มหรือคิดที่จะจริงจังหรือให้ใจไปทีไรแต่สิ่งที่ได้กลับมาตอนแรกก็เหมือนจะเป็นความรู้สึกเดียวกัน แต่พอผ่านไปสักพักมันดันไม่ใช่ล่ะคะ?
จนตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่าการอยู่คนเดียวแบบนี้มันก็โอเคดีนะ ชีวิตก็ไม่ได้แย่อะไรปกติดี เฮฮากับเพื่อนกับคนรอบข้างตามปกติ แต่ก็จะมีแค่บางช่วงที่รู้สึกเหงาๆบ้างเหมือนกัน555
บางทีเราก็คิดนะว่าหรืออาจจะเป็นเพราะเราดูน่าเบื่อเกินไปหรือเปล่า คือเราเป็นคนที่ชวนคุยไม่เก่งค่ะ ในแชทในโซเชี่ยลนี่ก็ถือว่าคุยเก่งในระดับหนึ่ง แต่ถ้าเจอตัวกันจริงๆเราจะเป็นคนนิ่งๆหน่อย ถือว่าเป็นคนที่ชวนคุยไม่เก่งมีแต่ความรู้สึกที่อยากจะคุยด้วย ไลฟ์สไตล์ชีวิตก็วนลูปเดิมค่ะ เช้าไปเรียน เย็นกลับหอ อาจจะไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างนานๆที แบบนี้ถือว่าเป็นคนน่าเบื่อหรือเปล่า?
ปล.เราแค่อยากระบายเฉยๆค่ะอาจจะใช้คำพูดที่ดูวนไปวนมาหน่อย แต่ความรู้สึกเรามันอึดอัดแล้วก็รู้สึกแย่จริงๆเลยไม่รู้จะเรียบเรียงยังไงดีTT