คือเเบบนี้คับ ผมอายุ16 ชื่อนิว อยุ่ม.4 เป็นโรงเรียนประจำชายล้วน แล้วตอนนี้ผมกำลังชอบรุ่นน้องคนนึงอยู่(ซึ่งเค้าอายุเท่าผมแต่อยู่ม.3 เข้าศึกษาต่อที่รร.นี้ พร้อมกัน(ผมต่อตอนม.2)ตั้งเเต่ม.2ความรู้สึกของผมต่อ(ขอเรียกว่าดำ)ดำก็ปกติ ไม่สนิทกัน ไม่ค่อยได้คุยกันด้วยซ้ำ (มีทะเลาะกันตอนเข้ามาใหม่ๆ) ทุกอย่างปรกติจนผมขึ้นม.4 ในรร. ของผมจะมีคาบพิเศษที่ทุกคนต้องเข้า โดยเเบ่งห้องตามการสอบแต่ครั้งในแต่ละปีซึ่งผมกับดำก็สอบผ่านพร้อมกัน และยุห้องเดียวกันมาสองปี จนปีที่สามก็ยังอยุห้องเดียวกัน ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไรเหมือนเดิม เเต่ผมรู้สึกว่าเค้าจะชอบมอง และจ้องมาที่เรา เวลาเผลอหรือกินข้าวอะไรทำนองเนี้ย และรู้สึกว่าเค้ากวนตีนเรามากขึ้น (อาจจะคิดไปเอง เเละเย็นตอนเรียนคาบพิเศษนั้น ผมก็ปรีกวิเวกทานั้งอ่านนอกห้อง แล้วเค้าก็เดินมาบอกว่าวันนี้มีคนบอกเค้ามาว่าให้ล่อเราไปให้พวกเค้าหน่อยตอนกลางคืน(ซึ่งมันก็คือเรื่องอย่างว่านั่นแหละ) แล้วผมก็ถามว่าจะมาบอกทำไม

หรือป่าว แล้วเค้าก็บอกว่า กูอุตสามาบอก แต่เออไม่ไปก็ดีแล้ว และนี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมรู้สึกดีกับคนคนนี้ เเล้วเวลาก็ผ่านไปประมานหนึ่งอาทิตย์ ผมพลัดตกจากที่สูงแล้วกระดูกข้อเท้าร้าวแล้วช่วงกลางคืน ผมก็เดินกลับหอโดยมีเพื่อนสนิทค่อยๆพยุงกันมาซึ่งเจ็บมาก (หอผมกับเพื่อนอยู่ห่างกันประมาน200เมตร) ผมอยุหน้าหอโดยที่กำลังคิดวิธีอยุ่ว่าจะขึ้นบันได20กว่าขั้นยังไง เเล้วผมก็เจอเค้า(เค้ายุหอฝั่งเดียวกับผม) ผมก็เลยเเกล้งถามไปว่าวันนี้อาจารว่าไงบ้างที่ไม่ได้ไปเรียน เค้าก็ตอบประมานว่ากวนตีนอ่ะ แล้วระหว่างที่เรายุหน้าหอเค้าก็ไม่เข้าห้องนะ นั่งยุหน้าหอนั่นเเหละ เเล้วเพื่อนเราก็ถามว่าจะเอาไงต่อ จะให้คนช่วยประคองขึ้นบันไดมั้ย แล้วเค้าก็บอกว่ามาเด๋วช่วย เเล้วก็กวนตีนว่าเเบบตัว

ใหญ่ชิบผาย หนักนักหนักหนา ทั้งที่ัมันยังไม่ได้แตะเราเลย เราก็เลยบอกเพื่อนว่างั้นเดินกลับหอเหอะขึ้นง่ายดี(หอเพื่อนผมยุชั้นล่างคับ) เเต่เค้าก็บอกว่าเออจะขึ้นก็ขึ้นจะช่วยเนี่ย บอกเเบบนี้ประมานสามสี่รอบอ่ะ เราก็บอกว่าไม่ขึ้นเเมร่งละกลับดีว่า เเล้วเค้าก็บอกว่าเเต่อาจารให้นอนหอตัวเองนะ ผมด้วยความที่เจ็บขามากก็เลยคิดว่าอาจารคงเข้าใจนั่นเเหละ เเล้วผมก็พาเพื่อนเดินกลับ เเล้วเค้าก็เดินออกมาจากหอเหมือนกัน แต่มีคนที่หอเห็นเพื่อนเราก็เลยเข้ามาแกล้ง วิ่งหยอกกันไปกันมา (ซึ่งเป็นเพื่อนของดำนั่นเเหละ) เราก็ยืนเป็นพระพุทธรูปยุหน้าหอนั่นเเหละที่เดินมาใกล้เรา เราก็เลยบอกว่าขอเกาะหน่อย เราก็ตะโกนเรียกเพื่อนซึ่งมันวิ่งไปไหนก็ไม่รู้ เค้าเลยบอกว่าเดี๋ยวไปส่ง จะพาไป ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไรก็ตอบไปว่า ไม่เป็นไรถึงแค่ข้างหน้าพอมีที่ให้เกาะรอเพื่อนก็ดีละ เค้าก็บอกว่าเออไปเหอะเด๋วกูไปส่วจะได้ไปหาไรกินที่ห้องเพื่อนด้วย เราก็เลยเกาะเค้าเดินไปโดยที่เค้าก็เดินไปพร้อมๆกับเราให้เราเกาะนั่นเเหละ ก็คุยกันบ้างนิดหน่อย พอเจ็บก็หยุด เเล้วเวลาที่จะล้มเค้าก็จะยื่นมือมาจับอย่างเร็วทุกครั้ง จนมาครึ่งทางเค้าก็ทักว่าเกาะดีๆรังเกียดกูขนาดนั้นเลยไง (เราใช้กำมือเเล้วง้อข้อมืออ่ะเกาะไหล่เค้า) ซึ่งเราก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน เราเลยให้มืออ่ะจับไปที่ไหล่เค้าเเทน เเล้วเค้าก็บอกว่าเด๋วกูจับไว้นะเด๋วล้ม เเล้วเค้าเอามือมาจับมือเราที่เกาะไหล่เค้าอ่ะ (ตอนนั้นคือเเบบหัวใจเต้นเเรงมากเพราะไม่เคยมีโมเม็นต์นี้มาก่อน) เราก็ไม่ได้พูดอะไร จนถึงทางต่างระดับที่ต้องลงบันได3ขั้น เราก็บอกว่าไม่ไหวหรอก เดินย้อนกลับไปนิดนึงเเล้วไปทางเรียบดีกว่า เค้าก็บอกว่าเอาน่าไหว เราก็กลัวอ่ะ เเล้วเค้าก็บอกว่าเดินมาใกล้ๆ เเล้วเค้าก็เอาเเขนเรากอดคอเค้าเเล้วเค้าก็เอาเเขนมากอดเอวเรา คือกอดเเน่นมากอ่ะ(สงสัยคงออกเเรงยกเยอะ) จนเราผ่านตรงนั้นมาได้ พอถึงหน้าหอเพื่อนปุ๊บก็เห็นธรณีประตูหอซึ่งใหญ่ประมานนึงสำหรับคนเจ็บขาอ่ะ เเล้วเค้าก็ใช้วิธีเดิมเเต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือคนเยอะมากที่อยุเเถวนั้น เเล้วเค้าก็พาเรามาถึงห้องเพือนจนได้ เเล้วเค้าก็เข้ามาเเล้วก็ค้นนุ่นนี่ เเล้วก็เจอขนมยุกล่องนึง แต่มันไม่ใช่ของเรา เเล้วเพื่อนเราก็มา เเล้วก็บอกเพื่อนว่าเออขอนะ เเล้วก็ไห้เค้าไปกะเงิน10บาทของเราเอง เเล้วเค้าก็ไป ตอนนั้นคือเเบบว่าฟินอ่ะ เราคิดว่าเค้าน่าจะชอบเราแน่ๆ เซิชเน็ตหาเลยทีเดียว เเล้วทุกอย่างก็เข้าสู่โหมดปรติ ผ่านมาประมาน1เดือนเต็ม (เรากับเค้าก็หยอกกันบ้างเหมือนเดิม เเต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือความรู้สึกของเราตอนนี้) จนมาวันนึงประมาน5ทุ่มเราเดินเล่นยุกับเพื่อนก็เจอเค้ากับกลุ่ทเพื่อนของเค้าอิก5-6คนกำลังนั่งตกปลากันยุ เพื่อนเราก็เรยลงไปกวนคนเหล่านั้น(เพื่อนเรายุม.6)เราก็ลงไปด้วยเเต่เราไม่ได้เเกล้งเค้าหรอก เเต่เราเเกล่งเพื่อนเค้าที่อยู่ข้างๆ แกล้วกันไปมาสักพักเราก็เอาเเหวนของเพื่อนเค้ามาบอกว่าขอดูหน่อยเเล้วเราก็เอามาใส่บอกว่าถ้าอยากได้ต้องให้เพื่อนมามอบตัวก่อน(หมายถึงดำนั้นเเหละเค้ากำลังหนีเพื่อนเรายุ) เเล้วเค้าก็เดินมาหาเราบอกว่ามาๆยอมละเอาเเหวนมา เราก็ไม่ให้เพราะเราจะใส่เเล้วอิกอย่างก็ไม่ใช่ของเค้าด้วย เราก็เลยเดินหนีเค้าก็เดินตามมาบอกว่าเอาคืนมาดิ๊ เราก็เลยบอกว่าเด๋วก็คืนเองเเหละ เค้าก็บอกว่ากูไม่เชื่อ เราก็เลยบอกว่าได้กูจะเดิน

ให้รอบเลยอยากตามก็เชิน ซึ่งเค้าก็ตามทุกที่เเบบเดินตามเรามาเเบบติดๆเลยอ่ะ แล้วเราก็เจอกิ้งกือ ซึ่งเรากลัวกิ้งกือมาก เราเลยเผลอเเสดงอาการออกมา(ซึ่งตั้งใจเเหละอยากให้เค้ารู้) เเล้วเค้าก็เหมือนเเบบว่าจ้องหากิ้งกือตามพื้นอ่ะ เราก็เกาะเเขนเค้าเเน่นเลยจร้า พอเค้าจะก้มเก็บเราก็กระชากเเขนเลย เเละสุดท้ายเราก็วิ่งหนีไป เเละเค้าก็จับกิ้งกือน้อยมาเเล้วก็วิ่งตามมาทันซึ้งเราบอกว่าอย่านะ ถ้าโยนใส่ไม่ต้องมาคุยกันอิก เค้าก็บอกว่าเอาเเหวนมาเร็วๆ(ซึ่งตอนนั้นเดินกันประมาน20นาทีละ) เราก็บอกว่าทิ้งกิ้งกือก่อน เค้าก็บอกว่าไม่เชื่อ เราก็บอกว่าสันยา เค้าก็เลยทิ้งไป เเต่เราก็ไม่ให้ยุดีเเหละ เเล้วก็เดินกันต่อไป โดยที่เราจะบอกเป็นระยะว่ากลับไปเหอะเด๋วกูก็เอาไปคืนเพื่อนเองเเหละ นี่ก็ไม่ใช่ของสักหน่อย เค้าก็บอกว่าไม่เอา กูจะเดินตามเเมร่งเงี้ยเเหละ จนถึงศาลาหลังนึงมันมีก็อกน้ำกะสายยางยุ ตอนนั้นเราร้อนมากเพราะยังไม่ได้อาบน้ำเลยทั้งวันเลย เหงื่อก็ออก เริ่มมีกลิ่นละ เราก็เรยหาวิธีโดยการไปยืนล้างตัวข้างศาลาเราก็ฉีดใส่เค้านะเเต่ไม่โดน เราก็เลยยื่นข้อเสนอว่ามาเปียกกะกูก่อนแล้วกูจะให้คืน เค้าก็บอกว่าไม่เชื่อ เราก็บอกว่าจิงๆ เค้าก็บอกว่าไม่เอาอาบน้ำเเล้ว เราก็บอกว่าพูดจิงๆนะเนี่ย เค้าก็บอกว่าเออๆ เเล้วเค้าก็เดินมาให้เราฉีดโดยดี เราก็เลยขยี้หัวเล่นสักพักหนาว ก็เลยหยุด เค้าก็บอกว่าแหวนอ่ะคืนยัง เราก็เลยบอกว่าไม่เอาไม่คืนไม่ไห้ จนถึงร้านขายของซึ่งเราหิวน้ำมาก เราก็เลยบอกให้เค้าไปซื้อน้ำมา เค้าบอกว่าเด๋วหนีกู เราก็บอกว่าจะเเดกก็ไปซื้อจะรอ เเล้วเค้าก็ไปซื้อ เราก็เลยหนี(เพราะจะให้ยืนรอก็จะดูอ่อยไปหน่อย เเต่ก็อยากให้ดค้าตามเจอนะ) จนเราเเอบยุหลังต้นไม้ ดูเค้าซึ่งออกมาเเล้วเราก็เดินลัดไปอิกทาง ในใจคืออยากให้เค้าตามเจอมากเเต่ก็นะ เเล้วเราก็กลับหอเพื่อนอาบน้ำนอน ทุกอย่างดีตลอดจนเราคิดว่าเค้าต้องชอบเราเหมือนกันเเน่ๆ จนประมาน2-3อาทิตที่ผ่านมาอะไรมันก็ดูเเปลกเพื่อนเราก็ชอบล้อเราถึงชื่อของเค้าว่าเราชอบเค้าเป็นเเฟนเค้า ในทางเพื่อนเค้าก็มาล้อเรากับเค้าเหมือนกันว่าเราเป็นเมียเค้า เค้าเป็นผัวเราอะไรประมานเนี้ย เวลาเค้าโดนล้อเค้าจะเฉยหน้านิ่งๆมีหันมาด่าคนล้อบ้าง ส่วนเราเวลทีคนล้อเราก็จะบอกว่า มันไม่จิงจะพูดกันเพื่ออะไร มันเสียหายทั้งสองฝ่ายอะไรทำนองเนี้ย เเล้วเค้าก็ไม่ค่อยทักไม่ค่อยเเหย่เราเหมือนเมื่อก่อน เราก็เลยเงียบๆกับเค้าเหมือนกัน เราพยามยามทำตัวให้เด่น พูดเเซวเพื่อนจนเสียงดัง ทำเป็นโอ้อวดตัวเองนิดๆ เเค่เค้าก็ไม่มอง จนเราเริ่มรู้สึกเเล้วว่าทุกอย่างเราคิดเองมโนเองทุกอย่าง เค้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราเลย แล้วก็คิดว่าจะดีกว่ามั้ยถ้าไม่ต้องคุยกันอิกเลย ไม่ต้องมายุ่ง เดินผ่านเหมือนมองไม่เห็นกันไปเลย เราเครียดจิงๆ เราชอบเค้าเพราะเค้าเป็นเค้า จากคนที่ไม่เคยเข้าตา ดำ เตี้ยกว่าเรา(173เรา180)ขี้เก็ก ไม่มีอะไรที่เราต้องการเลย เเต่ทำไมเราถึงรักเค้าละ เเล้วความรักนี้มันคือเรื่องที่เราคิดไปเองใช่มั้ย
ช่วยเราหน่อยนะ ขอร้อง
ปล.ช่วง2-3วันเราไม่ได้คุยกับเค้าเลย
ปล.2เราเป็นผู้ชาย
ถ้าแบบนี้เค้าเรียกว่ารัก(หรือป่าว)
ช่วยเราหน่อยนะ ขอร้อง
ปล.ช่วง2-3วันเราไม่ได้คุยกับเค้าเลย
ปล.2เราเป็นผู้ชาย