ตามหัวข้อเลยครับอย่างของผม เมื่อก่อนลาออกจากเอกชนมาอยู่บ้านเริ่มแรกมาทำงานเป็นลูกจ้างรายวันก่อนรับค่าแรงวันละ 300บาท เจอเพื่อนทีนี่ลึกๆอายมาก ระหว่างนั้นก็อ่านหนังสือสอบไป จนสอบติดเป็นลูกจ้างประจำของ กฟภ ผมก็คิดว่าพอใจและมั่นคง เงินเดือนขึ้นทุกปี ได้สิทธิเบิกค่ารักษาพยาบาล แต่พอทำๆไป ทุกวันจันทร์เห็นคนอื่นใส่ชุดสีกากีกันเราใส่เสื้อโปโลสีดำ เวลาไปกินข้าวนี่รู้สึกน้อยใจลึกๆ ก็เลยอ่านหนังสือสอบอีกเป็นลูกจ้างได้ไม่ถึงปีก็สอบติดเป็นพนักงาน กฟภ. ตอนนั้นดีใจมากคิดว่าจบแล้วชีวิตนี้ไม่ต่องการอะไรแล้ว งานมั่นคง ต่อไปก็ไม่ต้องอ่านหนังสือสอบแล้วเบื่อกับการอ่านหนังสือมาก ตอนนี้เริ่มทำงานมาไม่ถึงสามเดือน อยากเป็นนักบัญชีอีกแล้วครับ(เป็นสายนักวิชาการของ กฟภ.) เลยไปสมัครเรียน ป.ตรีบัญชีเพิ่มอีกแล้ว อีกหน่อยใว้ใช้สอบปรับวุฒิ ผมก็เลยมานั่งคิดว่าทำไมไม่พอใจซักที แล้วความอยาก ความทะเยอทะยานมันจะไปสิ้นสุดตรงไหน เพราะบางทีก็เหนื่อยเหมือนกันครับ แล้วของเพื่อนๆคนอื่นเป็นยังไงเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหมครับ
หากยาวไปขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
ใครไม่พอใจกับงานที่ตัวเองมีบ้างไหมครับ
หากยาวไปขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ