อยากรู้ว่าเขาคิดไงกับเราค่ะ??

ช่วงปิดเทอมใหญ่ปีที่เเล้วค่ะ เราไปอยู่บ้านยายที่หมูบ้านนึง ในจังหวัดปัตตานีคะ เเล้วเเบบมีรุ่นพี่คนนึงที่เรารูจักมานานเเล้วเเหละสัก2-3ปีเเล้วเจอก็ยิ้มปกติเเหละ เเต่คราวนี้ไม่ค่า เราได้รูจักกันเพราะน้องสาวเขาอายุราวๆกับเราเเหละ เราอายุ17 น้องส่วเขา17ยาน18เเล้ว ส่วนตัวเขาเองอายุ20ปี ตอนนั้นเราก็ไปบ้านเข้าเพราะว่าบ้านอยู๋ข้างๆกันเองคะ เรามีเพือนในหมูบ้านนั้นเยอะคะ บ้านกอยู่ใกล้ๆกันหมด เรียกจากที่บ้านก็ได้ยินกันหมดเเล้ว 555555 คื่องี้คะ ตั้งเเต่ไปครั้งนี้เราก็สนิดมากๆกับเขา ย้อนไปเลยนะคะตอนปิดเทอมปีที่เเล้วเลย วันนั้นเขาบอกให้เราไปเสียบปลั๊กไฟที่ห้องน้ำ เราก็ไปเสียบให้เเหละเเต่พลาดท่าไปจับผิดเรานี้ช็อตไฟฟ้าเลยคะ พอตกใจเลยเผลอร้องไห้ เเม่เขาก็รีบวิ่งมาเลยถามว่าทำมั้ย เราร้องไห้อย่างเดี่ยวเลยเพราะไม่เคยนี้หน่า เขาเลยเดินมาหามาโอ๋ให้หยุดร้องนี้เราก็ยังไงยิ่งคนโอ๋ยิ่งร้องหนักอ่ะ น่าอายมากตอนนั้น เขาเลยเอามือมาลูบหัวเเล้วพูดประมาณโอมเพี้ยง ขอให้หายเถอะน่าา เรานี้ก็หลุดขำเลยอ่ะ เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เวลาเขาจะไปไหนก็ชวนเสมอ เรากลายเป็นคนในครอบครัวเขาไปเเล้ว เวลาไปบ้านญาติๆเขา เเม่เขามักจะมาชวนที่บ้านเสมอ คุณตาเราก็ใจดีๆ เราเลยรู้จักคนในครอบครัวเเม่เเละพ่อเขาหมดอ่ะ อื้มอีกอย่างพ่อเขาเสียเเล้วค่ะ เขาเป็นเปรียบเสมื่อนเสาหลักของบ้าน เพราะเป็นลูกชายคนโต เเต่เขามีพี่สาวนะ เเค่เขาเป็นลูกชายคนที่สองเลยโจกว่าชายอื่นๆ555555 เขาขยันมากเป็นลูกที่ดีของเเม่สุดๆ ตอนนั้นเราเองก็ชอบเขาเเหละ เขาดีกับเรามาก เอาใจบางล่ะเทคเเคร์บางล่ะ เราก็หวั่นไหวไปกับเขาเฉยเลย ก็ตั้งเเต่ที่เราเลิกกับคนเก่าเราก็สร้างกำเเพงเอาไว้สูกลิบลิ้วเลย ตั้งเเต่เจอเขาเหมื่อนกำเเพงค่อยๆพังลงอ่ะ เรายอมรับตรงๆว่าเเพ้เขามาก เขามักจะเเอบเเกล้งเราเเบบ เวลาเรานั่งบนพื้นเขามักนะทำเป็นมองไม่เห็นเเล้วเเอบเหยีบมือเราอ่ะ คือบ่อยมากกก เเล้วมีตอนนึงเราไปบ้านญาติเขาเเหละที่สงขลาเเล้วขาก็ไปทะเล นี้เราก็อยู่ในกระบะไง มันร้อนมาก เขาก็ดีเอาเจดเกตมาคลุมหัวเราอ่ะ เราเขินนะ เราชอบร้องเพลงด้วยเขามักจะบอกว่ารำคาญเเต่ไม่ได้ห้ามให้เราหยุด เราออกจะเสียงเพราะ เขาจะเเกล้งเราต่างๆนานา มีอยู๋ครั้งนึงเขาเล่นบอลอยู่เเล้วก้เตะโดนหัวเรา เขาหน้าซีดเลยคะ อยากตะโกนเลยว่ากูเจ้บใอห่า เเต่พอเห็หน้าเขาเท่านั้นเเหละ เราขำเฉยเลยก็ตลกนี้หน่าหน้าซีดเป็นไก่ต้นเลยอ่ะ ตอนนั้นเพือนเขามาที่บ้านเขา บังเอิญเรานั่งกินหนมอยู่ด้วยเพือนเขาเลยถามว่าเรานี้ใคร เขาเลยตอบปัดๆไปว่า เจ้าสาวกูเอง นี้ไงตอบเเบบนี้ไง เราหวั่นไหวนั้นเเก พูดไรอะเราคิดเองเออเอไปหมดเเล้ว เเล้วอีกอย่างเขาดีกับเราสุดๆอ่ะเราขอไรเขาจะให้หมดอ่ะ ชวนไปไหนก็ไปเป็นเพือนด้วยตลอด จนน้องสาวเขาก็บ่นว่า เเม้ๆ ที่กูนะขอไรไม่เคยได้ เราก็เเอบยิ้มนะมันตลกดี ส่วนเเม่เขานะทำเหมื่อนเราเป็นลูกเคยตลอด พี่เขาก็ดีๆกับเรา จนเพือนเเม่ของเขาเเอบเเซวเราให้หมั้นหมายกับพี่เขา เขาก็เฉยมาก ไม่เเก้อะไรเลย ปล่อยไว้เเบบนั้น จนเราก็คิดไปเองต่างๆนานาอ่ะ เราเเค่อยู่อยากรูว่าเขาคิดไงกับเรา เราจะถามเราก็กลัว เวลาเรากลับไปเขามักจะเล่าเหตุการณ์ที่นั้นตอนเราไม่อยู่เสมอ เรารู้สึกดีที่เขาเหนเราเป็นส่วนนึงอ่ะ เวลาเรากลับบ้านเราเขามักจะทักไลน์ทักเฟสมาคุยเสมอ บางก็โทรมาอ่ะ มีอยู่ครั้งนึงพ่อเราถามว่าอ่าวบี (นามสมมุติ) นี้เรียนจบยัง ทำมั้ยยังไม่เเต่งงาน
เขาตอบพ่อเราว่า รอลูกพ่ออยู๋ครับ เราตกใจมากนั้นพ่อกูที่ใครๆก็กลัวนะเว้ยกล้าได้ไง บางที่พี่เขาก็หวงเราเกินไป จะไปไหนมาไหนต้องมีเขาเสมอ เเล้วเราก็เอาเรื่องทั้งหมดไปเล่าให้เพือนฟัง เพือนก็บอกว่าเขาคงคิดว่าเเกเป้นน้องสาวมั่ง ดูดิทำร้ายกันมากใอ่พวกเพือนไม่ดี เรื่องมันเยอะมาก ขี้เกียจเล่าถ้าเล่าวันนี้คงไม่จบอ่ะ เเค่นี้พอเนอะ เราเซีอ่ะเเก