บ่อยครั้งที่เรารู้สึกอะไร แต่กับแสดงออกไปไม่ได้
หรือมันไม่ใช่ตัวตนของเรา
หรือว่ามันเป็นกรอบ ที่เราสร้างขึ้น
เพื่อให้เรา..ดูเป็นคนบุคลิกแบบนี้
แล้วบ่อยครั้งเราต้องฝืนและทนในบางความรู้สึกและในบางอารมณ์
แล้วบ่อยครั้ง เราต้องขัดใจตัวเองทั้งๆที่มันไม่สบายใจเอาซะเลย
คิดแล้วก็เสียใจ มันไม่มีคำพูดใด ..นอกจากน้ำตา
ส่วนตรงนั้น ที่มันเรียกว่าหัวใจ..
ที่แทรกไปด้วยความรู้สึก
ตัวเราต้องเข้มแข็งอีกเท่าไหร่ ?
ส่วนนั้นต้องแข็งอีกเท่าไหร่
หรือมันไม่ใช่ตัวตนของเรา
หรือว่ามันเป็นกรอบ ที่เราสร้างขึ้น
เพื่อให้เรา..ดูเป็นคนบุคลิกแบบนี้
แล้วบ่อยครั้งเราต้องฝืนและทนในบางความรู้สึกและในบางอารมณ์
แล้วบ่อยครั้ง เราต้องขัดใจตัวเองทั้งๆที่มันไม่สบายใจเอาซะเลย
คิดแล้วก็เสียใจ มันไม่มีคำพูดใด ..นอกจากน้ำตา
ส่วนตรงนั้น ที่มันเรียกว่าหัวใจ..
ที่แทรกไปด้วยความรู้สึก
ตัวเราต้องเข้มแข็งอีกเท่าไหร่ ?