หวัดดี เรามีเรื่องราวที่เกี่ยวกับสิ่งที่ เราเคยทำลงไปตอนที่เรายังเด็ก ประมานช่วง ประถมต้น (เราเป็นผู้ชายนะ หมายถึง เราไม่ได้ชอบผู้ชาย เราชอบผู้หญิง) เราได้เรียนเเบบพฤติกรรม ที่ผู้ชายมีอะไรกับผู้ชายกัน เเละ ผู้ชายมีอะไรกับผู้หญิง เเต่เราทำเเบบนั้นโดยที่ไม่รู้ประสีประสา หรือ คิดอะไร เอาง่ายๆ ทำไปด้วยความคิดของเด็ก
หลังจากนั้นเราได้เติมโตขึ้น

รู้จักคิดเเย่งเเยะถูกผิด ควร ไม่ควร เรามานึกดูเเล้วสิ่งที่เราทำไปในตอนนั้น มันได้กลายเป็นความมัวหมองในใจว่า เราไม่น่าทำเลย ไอชายกับหญิงก็ไม่เเปลก เเต่ชายกับชายนี่ดิ สำหรับชายทั้งเเท่งเเล้วมัน

ๆ(เราไม่ได้เจตนาที่จะดูถูก หรือ เหยียดหยาม เกร์ หรือ สาวประเภทสองเเละกระเทยนะ)
ทุกวันนี้เราก็รู้สึกตัวเองไม่มีค่าพอที่จะไปคบผู้หญิง หรือหาความรักจากผู้หญิง กลัวว่าถ้าเค้ารู้ว่าเราเคยทำเเบบนี้ เค้าจะทิ้งเราไปเเล้วก็เอาเรื่องของเราไปประจาน กับผู้อื่น(สังคมตอนนี้ผู้หญิง เค้าอาจจะยอมรับเราก็ได้ล่ะมั้งนะ)
ปัจจุบันเราก็ยังคงชอบผู้หญิง มีอารมณ์กับหญิง เเล้วไม่ได้ชอบผู้ชาย กับผู้ชายก็ปกติไม่ได้เกิดอารมณ์อะไร เเต่ในบางครั้งก็รู้สึกหมองหม่น ไม่มั่นใจในความเป็นชายชาตรีของตัวเอง
สำหรับเรา เรามั่นใจว่าเป็นชายทั้งเเท่งนะ
เเล้วเพื่อนๆที่เห็นกระทู้นี้ล่ะว่าไง
เเล้วผมเป็นชายทั้งเเท่งไหม
หลังจากนั้นเราได้เติมโตขึ้น
ทุกวันนี้เราก็รู้สึกตัวเองไม่มีค่าพอที่จะไปคบผู้หญิง หรือหาความรักจากผู้หญิง กลัวว่าถ้าเค้ารู้ว่าเราเคยทำเเบบนี้ เค้าจะทิ้งเราไปเเล้วก็เอาเรื่องของเราไปประจาน กับผู้อื่น(สังคมตอนนี้ผู้หญิง เค้าอาจจะยอมรับเราก็ได้ล่ะมั้งนะ)
ปัจจุบันเราก็ยังคงชอบผู้หญิง มีอารมณ์กับหญิง เเล้วไม่ได้ชอบผู้ชาย กับผู้ชายก็ปกติไม่ได้เกิดอารมณ์อะไร เเต่ในบางครั้งก็รู้สึกหมองหม่น ไม่มั่นใจในความเป็นชายชาตรีของตัวเอง
สำหรับเรา เรามั่นใจว่าเป็นชายทั้งเเท่งนะ เเล้วเพื่อนๆที่เห็นกระทู้นี้ล่ะว่าไง