มันไม่ได้สำคัญว่าไปเที่ยวไหน หรือไปทำอะไร มันสำคัญแค่ ไปกับใคร ต่างหาก

ต่อให้เป็นสถานที่ที่เราไม่ชอบ ไม่สนใจ ปกติไปคนเดียวเบื่อแทบตาย หรือมีเหตุให้ต้องรอคอยอะไรบางอย่าง 6-10 ชม นั่งเครื่อง 12 ชม ฯลฯ

แต่พอหันไปแล้วเจอคนๆ นั้น มันไม่เหนื่อย ไม่เบื่อ ไม่บ่นเลย ยิ้มและหัวเราะได้แม้ในเวลาวิกฤตทุกครั้ง เช่นจะตกเครื่องเป็นต้น หรือแม้แต่หงุดหงิดเวลามีมนุษย์ป้ามาเบียดและพยายามจะแซงคิว ไม่ว่าจะที่ใดๆ พอหันไปมองหน้าเค้า ทุกความหหงุดหงิดหายหมดเลย

คนที่ไปด้วยสำคัญจริงๆ...