สวัสดีครับ 😊กระทู้นี้ผมแค่อยากระบายครับ จากกระทู้ก่อนของผมที่มันเกิดคำถามมากมายในหัว
ผมพึ่งขึ่นปีหนึ่งครับ และกำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งอยู่ในคลาสเดียวกัน และทุกอย่างกำลังลงตัวไปด้วยดี ถึงดีมากก 🙂
จนวันนึ่ง มีผู้ชาย(ตุ๊ด)คนหนึ่งเข้ามาในชีวิตผม
พี่เขาอยู่ปีสองครับ เขาบอกว่ารู้จักเรา เพราะรู้จักพี่รหัสของเรา
และก็เขามาคุย มาเต๊าะเรา เขาน่ารักมากครับ หมายถึงนิสัยนะครับ เราคุยด้วยเรารู้สึกเหมือนเราสามารถ คุยได้ทุกเรื่อง ปรึกษาได้ทุกเรื่อง อาจจะด้วยความที่เขาก็เป็นผู้ชายมั่งครับ ถึงเข้าใจเราทุกอย่าง เราคุยกันได้ไม่นานครับ ผมเริ่มรู้สึกดีกับเขา
ผมบอกเขาตั้งแต่แรกครับ ว่าผมมีแฟนแล้ว
เขาบอกเข้าใจเราทุกอย่าง และผมไม่เคยโกหกเขาเลย เราคุยกันเหมือนแฟนก็ว่าได้
วันหนึ่งเขาให้ผมไปหาที่ห้อง บอกขอนอนกอดได้ไหม ผมคิดว่าทุกอย่างจะไปด้วยดีครับ แต่ผมกลับทำอย่างว่าครับ😢 แต่เขาไม่ยอม แล้วเขาก็ไม่คุยกะผมอีก ผมพยายามขอโทษเขา ผมบอกผมขอโอกาส ผมไม่อยากเสียเขาไป แต่เขาบอกความรู้สึกมันเสียหมดแล้ว จริงจริงมันก็เป็นความผิดเราแหละครับ แต่แค่อยากให้เขาเข้าใจ หลังจากนั้นผมก็เลิกกับแฟนครับ ผมกลับรู้สึกอกหักกับผู้ชายมากกว่า เหมือนเรามีรักครั้งแรกอ่ะ
ทั่งที่ทุกคนที่ผมคบมามีแต่ผู้หญิง แต่นี้เป็นคนแรกที่ทำให้รู้สึกมากขานดนี้ และก็รู้สึกผิดกับแฟนมากเหมือนกัน สงสารความรู้สึกเขา (เขาไม่รู้ครับว่าผมคุย)ผมจึงตัดสินใจที่จะอยู่คนเดียว แต่ผมยังอยากให้เขากลับมา ผมยอมทำทุกอย่าง ยอมเปลี่ยนทุกอย่าง ผมคิดกับตัวเองว่าจะใช้ความรู้สึกเป็นที่ตั้ง
แล้วพอผมทักไปอีกรอบ ยิ่งทำให้เรารู้สึกเจ็บมากครับ "เขาบอกเลิกยุ่งได้แล้ว เขามีคนใหม่แล้ว" แต่ผมก็ยังรอครับ ถึงแม้จะรอแบบไม่มีหวัง
เพราะไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเลย
ควรไปต่อดีไหมครับ?
🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂
รักที่ไม่ควรเกิด?
ผมพึ่งขึ่นปีหนึ่งครับ และกำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งอยู่ในคลาสเดียวกัน และทุกอย่างกำลังลงตัวไปด้วยดี ถึงดีมากก 🙂
จนวันนึ่ง มีผู้ชาย(ตุ๊ด)คนหนึ่งเข้ามาในชีวิตผม
พี่เขาอยู่ปีสองครับ เขาบอกว่ารู้จักเรา เพราะรู้จักพี่รหัสของเรา
และก็เขามาคุย มาเต๊าะเรา เขาน่ารักมากครับ หมายถึงนิสัยนะครับ เราคุยด้วยเรารู้สึกเหมือนเราสามารถ คุยได้ทุกเรื่อง ปรึกษาได้ทุกเรื่อง อาจจะด้วยความที่เขาก็เป็นผู้ชายมั่งครับ ถึงเข้าใจเราทุกอย่าง เราคุยกันได้ไม่นานครับ ผมเริ่มรู้สึกดีกับเขา
ผมบอกเขาตั้งแต่แรกครับ ว่าผมมีแฟนแล้ว
เขาบอกเข้าใจเราทุกอย่าง และผมไม่เคยโกหกเขาเลย เราคุยกันเหมือนแฟนก็ว่าได้
วันหนึ่งเขาให้ผมไปหาที่ห้อง บอกขอนอนกอดได้ไหม ผมคิดว่าทุกอย่างจะไปด้วยดีครับ แต่ผมกลับทำอย่างว่าครับ😢 แต่เขาไม่ยอม แล้วเขาก็ไม่คุยกะผมอีก ผมพยายามขอโทษเขา ผมบอกผมขอโอกาส ผมไม่อยากเสียเขาไป แต่เขาบอกความรู้สึกมันเสียหมดแล้ว จริงจริงมันก็เป็นความผิดเราแหละครับ แต่แค่อยากให้เขาเข้าใจ หลังจากนั้นผมก็เลิกกับแฟนครับ ผมกลับรู้สึกอกหักกับผู้ชายมากกว่า เหมือนเรามีรักครั้งแรกอ่ะ
ทั่งที่ทุกคนที่ผมคบมามีแต่ผู้หญิง แต่นี้เป็นคนแรกที่ทำให้รู้สึกมากขานดนี้ และก็รู้สึกผิดกับแฟนมากเหมือนกัน สงสารความรู้สึกเขา (เขาไม่รู้ครับว่าผมคุย)ผมจึงตัดสินใจที่จะอยู่คนเดียว แต่ผมยังอยากให้เขากลับมา ผมยอมทำทุกอย่าง ยอมเปลี่ยนทุกอย่าง ผมคิดกับตัวเองว่าจะใช้ความรู้สึกเป็นที่ตั้ง
แล้วพอผมทักไปอีกรอบ ยิ่งทำให้เรารู้สึกเจ็บมากครับ "เขาบอกเลิกยุ่งได้แล้ว เขามีคนใหม่แล้ว" แต่ผมก็ยังรอครับ ถึงแม้จะรอแบบไม่มีหวัง
เพราะไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงเลย
ควรไปต่อดีไหมครับ?
🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂🙂