ผมกับแฟน (ชายทั้งคู่) คบกันมาได้ร่วม 3 เดือน สำหรับผมเป็นความสัมพันธ์ที่จริงจังมาก เขาขอผมเป็นแฟน พี่เค้าอายุมากกว่าผม 9 ปี ผม 20 ปลาย ๆ พี่เค้า 30 กว่าๆ หน้าที่การงานมั่นคง
เกริ่นนำก่อนว่า ระหว่างทางก็มีปัญหาโน่นนี่ตามประสาเรื่องของการปรับตัวเข้าหากัน ส่วนใหญ่จะเป็นผมที่เป็นฝ่ายนอยและทุกข์ใจมากกว่า เนื่องจากเขาเป็นคนประเภทที่ขี้โมโห เจ้าอารมณ์ ขี้วีน อารมณ์ขึ้นง่ายมากแม้กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ ช่างติ ช่างว่า ช่างเลือก ไม่ยอมคน และเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางอยู่มาก ชอบแสดงออกว่าไม่แคร์ใครๆ ตอนแรกก็ยอมรับว่าอึดอัด แต่ก็พยายามยอมรับข้อเสียของพี่เค้า เพราะคิดว่าเราควรยอมรับข้อเสียของคนรักให้ได้ ตราบใดที่มันไม่ได้คอขาดบาดตายอะไร และส่วนหนึ่งผมก็คิดว่าเพราะผมรักเค้าและอยากมีความสัมพันธ์ที่ดี จริงจังและยืนยาว ถึงขั้นที่ภาพอนาคตของผมมีพี่เค้าเลยก็ว่าได้
พอเรารู้จักกันมากขึ้น อยู่ด้วยกันมากขึ้น วันธรรมดาเจอกันสองวัน และจะไปค้างด้วยวันเสาร์ ช่วงเดือนให้หลังมานี้ ผมรู้สึกว่าพี่เขาขาดความสนใจในตัวเราลงไป เหมือนเครซี่เราน้อยลง จากที่ตอนแรกจะอยากให้มีเราในโมเมนท์ต่างๆ ชวนไปโน่นนี่ ซึ่งปกติผมเป็นคนที่รู้สึกจมูกไวมาก เวลามีอะไรเปลี่ยนแปลง กลายเป็น พี่เค้าตอบไลน์น้อยลง และดุอารมณ์เสียใส่เราด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ เหวี่ยงผมกับเรื่องไม่มีอะไรเลย จากที่จะบอกฝันดีทุกคืนทางไลน์ บางวันกลับหายยาวไปเลยทั้งคืน หรือแม้แต่การไปเที่ยวต่างจังหวัด ซึ่งพี่เค้าเคยชวนเราตอนคบกันแรกๆ แต่มาวันนี้มาบอกว่าจองทริปทุกอย่างเรียบร้อยแล้วโดยไม่ได้ชวนเรา เหนือสิ่งอื่นใด ผมรู้สึกได้ว่า พี่เค้ามีความ Insecure ในตัวเรา ซึ่งทั้งหมดทำให้ผมนอยหนักมาก
วันนั้น วันเดียวกันกับที่ผมนอยถึงจุดพีคและคิดว่าจะเปิดใจคุยจริงจัง ผมตื่นเช้ามาในบ้านพี่เค้า เค้าออกไปทำธุระช่วงเช้าพอดี ผมถือวิสาสะเปิดลิ้นชักเพื่อหาของบางอย่างในห้องนอนเค้า และไปสะดุดตากับกระปุกยาสีขาว ฉลากถูกฉีกออกจนหมด แต่เหลือคำว่า "ยาอันตราย...." ผมใจเต้นแรงเดี๋ยวนั้น เพราะแว๊บในใจทันทีว่าใช่ยาต้านไวรัสหรือเปล่า ทำไมถึงต้องฉีกฉลาก พยายามบอกตัวเองว่าขอให้เป็นยาอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับรักษาสภาพจิต ซึ่งจะไม่แปลกใจเลยจากคาแรกเตอร์ที่พี่เค้าเป็น ในกระปุกเหลือยา 2 เม็ด ตัวเม็ดสลักว่า M171 ผมจึงนำไปเสริชกูเกิลดูและพบว่า.....นั่นแหละครับ ยาต้านไวรัส HIV รูปแบบเม็ดเดียวกันเป๊ะ...ผมใจร่วงไปุถึงตาตุ่มเลย แต่อีกใจก็โล่งใจ เพราะเราป้องกันตลอด แต่ผมก็ยังไม่ปักใจ ซึ่งอาจจะเป็นของเพื่อนเค้า แฟนเก่าค้าก็ได้ (ซึ่งผ่านไป 2-3 วัน ผมถึงเปิดลิ้นชักเพื่อเช็คจำนวนเม็ดยา ด้วยหวังว่าอยากให้ยาเหลือเท่าเดิม แต่เปล่าเลย ยากระปุกใหม่เต็มขวดถูกแกะวางพร้อมฉลากที่ถูกฉีกมาวางไว้แทนที่ เอาล่ะ พี่เค้าคงเป็นจริงๆ ผมจึงโทรปรึกษาสายด่วนด้านนี้ และได้รับการยืนยัน แต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจพี่เค้าแม้แต่นิดเดียวเลย ไม่เลยแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่วินาทีเดียวที่จะทิ้งพี่เค้า เพราะด้วยเรื่องนี้ ผมกลับอยากอยู่ดูแลพี่เค้าไปนานจนพี่เค้าแก่เฒ่า)
คืนนั้น ผมเลยเปิดอก ถามพี่เค้าว่า "การที่เราคบกัน พี่จริงจังแค่ไหนครับ" เพราะในใจผมยังนอยกับการที่พี่เค้าเปลี่ยนไปอยู่ โดยไม่ได้มีเรื่องพี่เค้าเป็นอะไรมาเกี่ยวเลย พี่เค้ามองหน้าและตอบว่า "จริงจังสิ ทำไมเราถึงถามแปลกๆ" เราคุยกันเกือบ 2 ชั่วโมง พี่เค้าพูดอะไรหลายอย่างเพื่อแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาว่าตัวเองเป็นคนที่แข็งแกร่งและทรหดมาก กว่าเค้าจะมีวันนี้ได้ต้องต่อสู้อะไรมาเยอะ ถ้าเค้าไม่แข็งแกร่งและทรหดขนาดนี้ เค้าจะมีวันนี้ไม่ได้ ดังนั้นการที่เค้าคิดเค้าพูดอะไร นั้นแปลว่าถูกต้องแล้ว เค้ารู้ตัวว่าเค้าอยู่กับคนยาก เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทนเค้าได้เลย ซึ่งเค้าก็โอเค หากอีกคนจะถอดใจและถอนตัวออกไป...ซึ่งทั้งหมดทั้งมวล เป็นการแสดงออกเพื่อให้ผมเห็นว่าพี่เค้าแข็งแกร่งและทรหด
แต่ผมกลับไม่ได้มองเค้าอย่างนั้นเลย ผมกลับมองว่า เค้าพยายามสร้างเกราะที่เค้าเรียกว่าความแข็งแกร่งขึ้นมากลบความอ่อนแอและความกลัวบางอย่างรู้สึกได้ ซึ่งแน่นอนผมรู้สึกได้ว่าพี่เค้าอาจมีปมชีวิตบางอย่าง และมาบวกกับการที่พี่เค้ามีเชื้อ คงทำให้พี่เค้าต้องเจอกับเหตุการณ์อะไรบางอย่างจนหลอมให้เค้ากลายเป็นคน "ยากๆ" แบบนี้ คืนนั้นเราคุยกัน ไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้เลิกกัน ผมปิดท้ายว่า ดีแล้ว เราคุยกัน เพื่อจะได้รู้จักกันมากขึ้น
ณ ตอนนี้ ล่าสุด ผมยังคงรู้สึกว่าพี่เค้าเปลี่ยนไปอยู่ดี ไม่ว่าจะเป็นการไม่ตอบไลน์บางคืนหายไป หรือไม่หวานเหมือนก่อน ตอนนี้มันกลายเป็นความนอยมาจากสองสาเหตุ หนึ่งคือการที่เค้าเปลี่ยนไป ซึ่งผมไม่มั่นใจว่า มันเชื่อมโยงจากการที่เค้าคิดว่าการที่เค้าเป็นอะไรอยู่ จะไม่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับใครได้ยืนยาวหรือมั่นใจในตัวคนอื่น (อย่างผม) ได้หรือเปล่า สอง ผมกระวนกระวาย คิดไม่ออกว่าควรบอกให้พี่เค้ารู้ดีไหม ว่าเรารู้ว่าเค้าเป็นอะไร และไม่ได้รังเกียจ หากมีอะไรที่พี่จะไม่มั่นใจในตัวผม ถ้าเป็นเรื่องนี้ ก็อยากให้สบายใจได้ เผื่อจะช่วยปลดเปลื้องบางอย่างในใจของเค้า และ ระหว่างเราได้
ผมควรทำอย่างไรดีครับ
เมื่อรู้ว่าแฟนมีเชือ HIV โดยที่เค้าไม่รู้ว่าเรารู้ ทำอย่างไรดี
เกริ่นนำก่อนว่า ระหว่างทางก็มีปัญหาโน่นนี่ตามประสาเรื่องของการปรับตัวเข้าหากัน ส่วนใหญ่จะเป็นผมที่เป็นฝ่ายนอยและทุกข์ใจมากกว่า เนื่องจากเขาเป็นคนประเภทที่ขี้โมโห เจ้าอารมณ์ ขี้วีน อารมณ์ขึ้นง่ายมากแม้กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ ช่างติ ช่างว่า ช่างเลือก ไม่ยอมคน และเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางอยู่มาก ชอบแสดงออกว่าไม่แคร์ใครๆ ตอนแรกก็ยอมรับว่าอึดอัด แต่ก็พยายามยอมรับข้อเสียของพี่เค้า เพราะคิดว่าเราควรยอมรับข้อเสียของคนรักให้ได้ ตราบใดที่มันไม่ได้คอขาดบาดตายอะไร และส่วนหนึ่งผมก็คิดว่าเพราะผมรักเค้าและอยากมีความสัมพันธ์ที่ดี จริงจังและยืนยาว ถึงขั้นที่ภาพอนาคตของผมมีพี่เค้าเลยก็ว่าได้
พอเรารู้จักกันมากขึ้น อยู่ด้วยกันมากขึ้น วันธรรมดาเจอกันสองวัน และจะไปค้างด้วยวันเสาร์ ช่วงเดือนให้หลังมานี้ ผมรู้สึกว่าพี่เขาขาดความสนใจในตัวเราลงไป เหมือนเครซี่เราน้อยลง จากที่ตอนแรกจะอยากให้มีเราในโมเมนท์ต่างๆ ชวนไปโน่นนี่ ซึ่งปกติผมเป็นคนที่รู้สึกจมูกไวมาก เวลามีอะไรเปลี่ยนแปลง กลายเป็น พี่เค้าตอบไลน์น้อยลง และดุอารมณ์เสียใส่เราด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ เหวี่ยงผมกับเรื่องไม่มีอะไรเลย จากที่จะบอกฝันดีทุกคืนทางไลน์ บางวันกลับหายยาวไปเลยทั้งคืน หรือแม้แต่การไปเที่ยวต่างจังหวัด ซึ่งพี่เค้าเคยชวนเราตอนคบกันแรกๆ แต่มาวันนี้มาบอกว่าจองทริปทุกอย่างเรียบร้อยแล้วโดยไม่ได้ชวนเรา เหนือสิ่งอื่นใด ผมรู้สึกได้ว่า พี่เค้ามีความ Insecure ในตัวเรา ซึ่งทั้งหมดทำให้ผมนอยหนักมาก
วันนั้น วันเดียวกันกับที่ผมนอยถึงจุดพีคและคิดว่าจะเปิดใจคุยจริงจัง ผมตื่นเช้ามาในบ้านพี่เค้า เค้าออกไปทำธุระช่วงเช้าพอดี ผมถือวิสาสะเปิดลิ้นชักเพื่อหาของบางอย่างในห้องนอนเค้า และไปสะดุดตากับกระปุกยาสีขาว ฉลากถูกฉีกออกจนหมด แต่เหลือคำว่า "ยาอันตราย...." ผมใจเต้นแรงเดี๋ยวนั้น เพราะแว๊บในใจทันทีว่าใช่ยาต้านไวรัสหรือเปล่า ทำไมถึงต้องฉีกฉลาก พยายามบอกตัวเองว่าขอให้เป็นยาอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับรักษาสภาพจิต ซึ่งจะไม่แปลกใจเลยจากคาแรกเตอร์ที่พี่เค้าเป็น ในกระปุกเหลือยา 2 เม็ด ตัวเม็ดสลักว่า M171 ผมจึงนำไปเสริชกูเกิลดูและพบว่า.....นั่นแหละครับ ยาต้านไวรัส HIV รูปแบบเม็ดเดียวกันเป๊ะ...ผมใจร่วงไปุถึงตาตุ่มเลย แต่อีกใจก็โล่งใจ เพราะเราป้องกันตลอด แต่ผมก็ยังไม่ปักใจ ซึ่งอาจจะเป็นของเพื่อนเค้า แฟนเก่าค้าก็ได้ (ซึ่งผ่านไป 2-3 วัน ผมถึงเปิดลิ้นชักเพื่อเช็คจำนวนเม็ดยา ด้วยหวังว่าอยากให้ยาเหลือเท่าเดิม แต่เปล่าเลย ยากระปุกใหม่เต็มขวดถูกแกะวางพร้อมฉลากที่ถูกฉีกมาวางไว้แทนที่ เอาล่ะ พี่เค้าคงเป็นจริงๆ ผมจึงโทรปรึกษาสายด่วนด้านนี้ และได้รับการยืนยัน แต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจพี่เค้าแม้แต่นิดเดียวเลย ไม่เลยแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่วินาทีเดียวที่จะทิ้งพี่เค้า เพราะด้วยเรื่องนี้ ผมกลับอยากอยู่ดูแลพี่เค้าไปนานจนพี่เค้าแก่เฒ่า)
คืนนั้น ผมเลยเปิดอก ถามพี่เค้าว่า "การที่เราคบกัน พี่จริงจังแค่ไหนครับ" เพราะในใจผมยังนอยกับการที่พี่เค้าเปลี่ยนไปอยู่ โดยไม่ได้มีเรื่องพี่เค้าเป็นอะไรมาเกี่ยวเลย พี่เค้ามองหน้าและตอบว่า "จริงจังสิ ทำไมเราถึงถามแปลกๆ" เราคุยกันเกือบ 2 ชั่วโมง พี่เค้าพูดอะไรหลายอย่างเพื่อแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาว่าตัวเองเป็นคนที่แข็งแกร่งและทรหดมาก กว่าเค้าจะมีวันนี้ได้ต้องต่อสู้อะไรมาเยอะ ถ้าเค้าไม่แข็งแกร่งและทรหดขนาดนี้ เค้าจะมีวันนี้ไม่ได้ ดังนั้นการที่เค้าคิดเค้าพูดอะไร นั้นแปลว่าถูกต้องแล้ว เค้ารู้ตัวว่าเค้าอยู่กับคนยาก เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครทนเค้าได้เลย ซึ่งเค้าก็โอเค หากอีกคนจะถอดใจและถอนตัวออกไป...ซึ่งทั้งหมดทั้งมวล เป็นการแสดงออกเพื่อให้ผมเห็นว่าพี่เค้าแข็งแกร่งและทรหด
แต่ผมกลับไม่ได้มองเค้าอย่างนั้นเลย ผมกลับมองว่า เค้าพยายามสร้างเกราะที่เค้าเรียกว่าความแข็งแกร่งขึ้นมากลบความอ่อนแอและความกลัวบางอย่างรู้สึกได้ ซึ่งแน่นอนผมรู้สึกได้ว่าพี่เค้าอาจมีปมชีวิตบางอย่าง และมาบวกกับการที่พี่เค้ามีเชื้อ คงทำให้พี่เค้าต้องเจอกับเหตุการณ์อะไรบางอย่างจนหลอมให้เค้ากลายเป็นคน "ยากๆ" แบบนี้ คืนนั้นเราคุยกัน ไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้เลิกกัน ผมปิดท้ายว่า ดีแล้ว เราคุยกัน เพื่อจะได้รู้จักกันมากขึ้น
ณ ตอนนี้ ล่าสุด ผมยังคงรู้สึกว่าพี่เค้าเปลี่ยนไปอยู่ดี ไม่ว่าจะเป็นการไม่ตอบไลน์บางคืนหายไป หรือไม่หวานเหมือนก่อน ตอนนี้มันกลายเป็นความนอยมาจากสองสาเหตุ หนึ่งคือการที่เค้าเปลี่ยนไป ซึ่งผมไม่มั่นใจว่า มันเชื่อมโยงจากการที่เค้าคิดว่าการที่เค้าเป็นอะไรอยู่ จะไม่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับใครได้ยืนยาวหรือมั่นใจในตัวคนอื่น (อย่างผม) ได้หรือเปล่า สอง ผมกระวนกระวาย คิดไม่ออกว่าควรบอกให้พี่เค้ารู้ดีไหม ว่าเรารู้ว่าเค้าเป็นอะไร และไม่ได้รังเกียจ หากมีอะไรที่พี่จะไม่มั่นใจในตัวผม ถ้าเป็นเรื่องนี้ ก็อยากให้สบายใจได้ เผื่อจะช่วยปลดเปลื้องบางอย่างในใจของเค้า และ ระหว่างเราได้
ผมควรทำอย่างไรดีครับ