มีอารมณ์ เบื่อ ขี้เกียจ ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากให้ถึงวันพรุ่งนี้... แก้ไงดีครับ

ช่วงนี้ เบื่อๆ ที่จะสวดมนต์ไหว้พระ และนั่งสมาธิ ขาดไปสองวันแล้ว ... ยังดี ที่จิต ไม่คิดจะกลับไปดื่มเหล้าเบียร์อีก แต่นั่งสมาธิแล้วจิตมันพะว้าพะวง แค่ 10 นาที รู้สึจะยาวนาน นั่งไม่ได้ จิตใจมันว้าวุ

ทุกๆ วันอาทิตย์  จะมีความรู้สึกว่าพรุ่งนี้ขี้เกียจไปทำงาน เบื่อที่จะไปเจอปัญหาต่างๆ วุ่นวาย เวลาของความสุขกำลังหมดลง

เราอยู่มอปลายค่ะฐานะทางบ้านไม่ได้ดีเลยพ่อแม่หย่ากันตอนเราประถมพ่อก็ไปมีครอบครัวใหม่ส่วนแม่ก็มีครอบครัวใหม่แต่เอาลูกใหม่มาให้ยายเลี้ยงซึ่งเราอาศัยอยู่กับยายแล้วแม่ก็ค่อนข้างเห็นแก่ตัวมากๆตัวเองอยู่สุขส

หนูน้อยใจแม่ค่ะ แม่ชอบขึ้นเสียงใส่ชอบคะตอกชอบใส่อารมณ์ขี้วีนขี้เหวี่ยง แล้วหนูไม่ค่อยชอบแบบนี้ หนูว่าหนูก็พูดน้ำเสียงปกตินะคะแต่แม่คิ้วขมวดใส่อารฒณ์ใส่อะค่ะ หนูรู้สึกจะทนไม่ไหวละเริ่มไม่อยากคุยกับแม่พ

เวลาที่ต้องวนเวียนมาเข้าสังคม​ หรือพยายามเข้าสังคม... มันน่าเบื่อ.... เราไม่ได้กลัวการเข้าสังคม.... แต่เราเหน็ดเหนื่อยกับการพยายามมีสังคม ซึ่งเราก็มักจะรู้สึกว่า.... มันต้องมี... เพราะถ้าไม่มี ตอน

คนที่แพ้ภัยความคิดสมมติของตัวเองคือ...... คนขี้เกียจทำมาหากินจนกลายเป็นบุคคลเสมือนไร้ความสามารถ ไม่มีรายได้โดยการเป็นคนมีอาชีพประกันตนแล้วเป็นพวกคนว่างงาน จะมีแนวความคิดเรื่องการเป็นคนรวยและนายทุนโดยก