สับสนตัวเอง

คือ อายุ 31 แล้วคะ รู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก วันนี้ รู้สึก อ่อนแอคะ รู้สึกเคว้ง ยังไงบอกไม่ถูก บางครั้งก็อยากมีแฟน แต่งงาน แต่ชีวิตจริงมันไม่ง่ายเลย หลังจากเราผิดหวังความรัก กับแฟนเก่า มาได้ 2-3 ปี แล้ว เรา ก็ไม่ค่อยกล้าเปิดรับใครอีกเลย แต่ที่ผ่านมาก็มีคนเข้ามาเยอะแยะ แต่ทุกคน ล้วนหวังผลประโยชน์ มาเพื่อหวังฟัน เรารู้ได้ไงหนะหรอ ก็เพราะคนที่เข้ามา มักจะพูดถึง สถานะเรา งานเรา แล้วก็ขอสมัครเป็นแฟน บางคนเข้ามาก็ชวนกินข้าว กลับดึก พูดจาหื่นๆ เรารู้สึก เบื่อ อยากเจอคนที่แตกต่าง ยากจัง ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน เราจะมีโอกาสได้เจอไหม เรารู้สึกอึดอัด ที่ต้องอยู่แบบนี้ เราเข้มแข็งแค่ไหนก็อยากมีคน ที่ให้คำปรึกษา เป็นเพื่อน เป็นกำลังใจให้กันและกัน เราโตแล้ว อยากมีความมั่นคง ทุกวันนี้ บางวัน น้ำตาจะไหล เคว้งเกิ๊นคะ แต่เราก็ปรับตัวนะคะ เพราะกลัวจะเป็นโรคซึมเศร้า เมื่อก่อน เรามองโลกแง่ดี แต่พอเจออะไรหนักๆ ความคิดคน ทำให้คำถามเกิดในหัวมากมาย แบบนี้ก็ได้หรอ บางครั้งเราไม่ได้คิดอะไรเลย แต่ก็มีคนยัดเยียดความคิดแย่ๆ ใส่เรา บอกว่าเราคิดแบบนั้น ตอนี้เราเริ่มตัดความสัมพันธ์บางอย่าง กับบางคนออกไป เช่น เพื่อนบางคนที่เราเห็นแล้วว่า เขาไม่โอเคกับเรา เราตัดออก เพราะไม่รู้จะคบไปทำไม เมื่อก่อนเราเก็บทุกคนไว้ รักทุกคนรอบข้าง แต่วันนี้ มีคนบอกเราว่าเราแค่โลก เกินไป เราควรจะตัดคนที่ไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นออกไป แต่วันนี้ เรารู้สึก น้อยจัง แทบไม่เหลือใครเลย ก็มานั่งทบทวนว่าเป็นเพราะตัวเองไหม 555 เราก็ไม่รู้นะ ไม่อยากพูดเข้าข้างตัวเอง แต่ได้คำตอบที่แน่ๆ คือ เราไม่ได้เกลียดใคร และคิดว่าเรายังมีความรักและหวังดีกับทุกคนอยู่ สรุปแล้วคือ ตอนนี้เราอยากมีเพื่อนที่จริงใจสักคน พูดคุยแลกเปลี่ยน เข้าใจกัน ซึ่งมันหายากมาก สำหรับเรา คิดๆ แล้วก็อิจฉาคนที่เขามีเพื่อนสนิท มีแฟน หรือเพื่อนคู่คิดนะ มันคงจะดี ถ้ามีสักคน