คุณเคยทะเลาะกับแฟน แล้วโดนแฟนด่าแรงๆ หรือไล่ให้เลิกมั้ย ?
คุณเคยรู้สึกน้อยใจตัวเองที่ทำให้แฟนผิดหวังมั้ย ?
คุณเคยรู้สึก อ้างว้าง โดดเดี่ยว ไม่มีใครมั้ย ?
ผมคบกับแฟนมา 5 ปีกว่าๆ แฟนมีลูกติด 1 คน ตอนนี้ 7 ขวบ เราช่วยกันทำงานหาเลี้ยงครอบครัวมาตลอด ฐานะพื้นฐานทางบ้านแฟนถือว่ารวย มีหน้ามีตา (แต่พ่อ-แม่ ไม่ตามใจ อยากได้อะไรให้พยายามไขว่ขว้าเอา) ส่วนทางบ้านผม ถือว่าแค่พออยู่พอกิน ไม่รวย แต่ไม่ลำบาก
ช่วงที่เราคบกัน 3-4 ปีแรก แฟนดีกับผมตลอด เค้ามีพรสวรรค์ด้านอาหารมากๆ เป็นแม่บ้านที่ดี ถ้าไม่นับเรื่องปากเสีย พูดจาไม่เกรงใจใคร ถือว่าเป็นผู้หญิงที่เหมาะจะร่วมชีวิตด้วยคนนึงเลย
ส่วนผมไม่ได้ดีเด่อะไร ไม่ดื่ม ไม่เที่ยว (แต่สูบบุหรี่) กับสันดานอย่างนึงของผมที่แก้ไม่หายซักที คือชอบปิดบังแฟน
ในที่นี้ ผมไม่ได้หมายถึงว่า ผมไปมีกิ๊ก หรืออะไรนะครับ คือเวลาผมซื้ออะไรมาใช้เอง เช่นอะไหล่รถ เครื่องดนตรี หนังสือ ผมจะไม่บอกแฟน เพราะบอกแล้วจะโดนด่า แต่ก็ไม่ได้ปิดทุกเรื่องนะครับ (ก็รู้แหละว่า ผญ ไม่ชอบ แต่ไม่อยากโดนด่า เพราะแฟนจะด่าไม่เกรงใจใครเลย แม้แต่ต่อหน้าบุคคลที่ 3 ก็ตาม) เคยโดนด่าเรื่องที่ผมจะซื้อ หมวกกันน็อคใหม่ ราคา 1,990 บาท ว่า "จำเป็นมั้ย ใส่แล้วบินได้หรอ"
ช่วงหลังๆมานี่ เธอมักจะด่าผมบ่อยขึ้น แรงขึ้น จนถึงขั้นไล่ให้เลิก ด่าได้ตลอดแม้จะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่ ผมก็รู้ตัวนะ ว่าผมไม่ได้ดีมากมาย ไม่มีสิทธิเลือก เรียกว่าแค่เค้ายอมมาคบด้วยก็ดีแล้ว แต่หลายครั้งมันก็อดน้อยใจไม่ได้ หลายครั้งต้องนอนร้องไห้คนเดียว
ผมเคยทำผิดกับเค้ามากๆ จนเกินอภัยหลายครั้ง กับความผิดเดิมๆ เช่น เวลากลับบ้านหลังเลิกงาน ชอบแอบไปขับรถเล่น ถ่าบรูปสวยๆ กับพี่ที่ทำงานที่ชอบขับรถเที่ยวเหมือนกัน เล่น ROV 2-3 ตาติดๆกัน อ่านหนังสือที่ละนานๆ สิ่งเหล่านี้คือชีวิตประจำวันของผมตอนโสด ซึ้งไม่มีข้อไหนเลยที่เค้าชอบให้ผมทำ ผมก็พยายามปรับตัวเข้าหาเค้า ทำสิ่งที่เค้าไม่ชอบให้น้อยลง แต่ผมก็ทำไม่ได้ ผมถูกห้ามในหลายๆสิ่ง ที่เป็นความฝันและผมตั้งใจจะทำ
เคยต้องถอนตัวกลางคัน จากการแข่งขันกีฬา E-Sport ชิงแชมป์ประเทศไทย
เคยหน้าแตกเพราะไปจองรถ Bigbike ไว้ แต่พอจะไปเอาแฟนกลับไม่ให้ซื้อ
(ความจริงเค้าอยากให้ผม "เลิก" ทำสิ่งเหล่านี้มากกว่า) ความผิดซ้ำซาก แต่เค้าก็ให้อภัยผมเสมอมา แต่ยังไงความรู้สึกเค้ามันก็คงไม่เหมือนเดิม
มีความผิดใหญ่หลวงอีกครั้งนึง เมื่อผมได้คุยกับ สาวประเภท 2 คนนึงผ่านทาง Facebook แล้วปรากฎว่าเค้าดันชอบผม ทั้งๆที่รู้ว่าผมมีลูกมีเมียแล้ว แต่ผมดันไม่รู้ ก็คิดว่าเค้าคงหาเพื่อนคุยธรรมดา ผมเลยคุยกับเค้าอยู่ประมาณ 1 อาทิตย์ แต่เค้ากลับกดดันผมทุกทาง ให้เลิกกับแฟน จนผมอึดอัดทนไม่ไหว สารภาพกับแฟนไปตรงๆ ซึ่งก็ตามคาด... เค้าโกรธมาก และไม่เข้าใจว่าผมคิดอะไร ทำไมถึงทำแบบนั้น แต่สุดท้ายก็เข้าใจกัน แต่หลังจากวันนั้น ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เค้าจะไล่ให้ผมเลิกตลอด เค้าชอบพูดว่า "ถ้า....คิดว่าคนอื่นรัก.... มากกว่า... ก็เชิญ ....ไม่ง้อนะ ....ก็เหนื่อยกับ....มามากพอแล้ว"
ผมผิดเองที่ทำตัวเป็นของตายให้เค้าข่มเรื่อยมา ผมรู้ว่าผมไม่ดี ทำให้เค้าเหนื่อย แต่ผมก็ยังเห็นแก่ตัว คบเค้าต่อ เพราะ...ผมไม่มีที่ไป ผมอยู่บ้านเค้า ทำงานแถวบ้านเค้า ผมไม่อยากเริ่มต้นใหม่ แต่อยู่ไปมันก็ท้อ มันอึดอัด (เค้าไม่ชอบพ่อแม่ผมด้วย)
ใจนึงผมก็อยากเดินออกมาจากชีวิตเค้า ตอนนี้เค้ามีทุกอย่าง มีบ้าน มีรถ สวยขึ้น เก่งขึ้น แต่ผมก็ยังเหมือนเดิม วันที่ผมมา ผมมีแค่มอไซค์คันเดียว ตอนนี้ผมก็ยังมีแค่นั้น
แต่อีกใจก็ทำใจไม่ได้ หากเลิกกันจริง ทั้งสงสารเค้า สงสารลูก สงสารตัวเอง ที่อาจจะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม (ผมเคยมีภาวะโรคซึมเคร้า เคยพยายามฆ่าตัวตาย แต่ตอนนี้อาการดีขึ้นเพราะเค้านี่แหละ)
ถามว่าเค้ารักผมมั้ย เค้าก็รักแหละ แต่แววตาเค้ามันไม่เหมือนเดิมจริงๆ ผมก็ยังรักเค้าอยู่ตลอด แต่ก็ทำให้เค้าเหนื่อยมาตลอดเหมือนกัน....
เรื่องนี้ควรจะจบแบบไหน ?
ผมควรจะถอยออกมามั้ย ?
หรือควรจะอยู่ปรับตัวเข้าหาเค้า (ฝ่ายเดียว) ?
ผมควรหยุดทุกอย่างไว้แค่นี้มั้ย ?
คุณเคยรู้สึกน้อยใจตัวเองที่ทำให้แฟนผิดหวังมั้ย ?
คุณเคยรู้สึก อ้างว้าง โดดเดี่ยว ไม่มีใครมั้ย ?
ผมคบกับแฟนมา 5 ปีกว่าๆ แฟนมีลูกติด 1 คน ตอนนี้ 7 ขวบ เราช่วยกันทำงานหาเลี้ยงครอบครัวมาตลอด ฐานะพื้นฐานทางบ้านแฟนถือว่ารวย มีหน้ามีตา (แต่พ่อ-แม่ ไม่ตามใจ อยากได้อะไรให้พยายามไขว่ขว้าเอา) ส่วนทางบ้านผม ถือว่าแค่พออยู่พอกิน ไม่รวย แต่ไม่ลำบาก
ช่วงที่เราคบกัน 3-4 ปีแรก แฟนดีกับผมตลอด เค้ามีพรสวรรค์ด้านอาหารมากๆ เป็นแม่บ้านที่ดี ถ้าไม่นับเรื่องปากเสีย พูดจาไม่เกรงใจใคร ถือว่าเป็นผู้หญิงที่เหมาะจะร่วมชีวิตด้วยคนนึงเลย
ส่วนผมไม่ได้ดีเด่อะไร ไม่ดื่ม ไม่เที่ยว (แต่สูบบุหรี่) กับสันดานอย่างนึงของผมที่แก้ไม่หายซักที คือชอบปิดบังแฟน
ในที่นี้ ผมไม่ได้หมายถึงว่า ผมไปมีกิ๊ก หรืออะไรนะครับ คือเวลาผมซื้ออะไรมาใช้เอง เช่นอะไหล่รถ เครื่องดนตรี หนังสือ ผมจะไม่บอกแฟน เพราะบอกแล้วจะโดนด่า แต่ก็ไม่ได้ปิดทุกเรื่องนะครับ (ก็รู้แหละว่า ผญ ไม่ชอบ แต่ไม่อยากโดนด่า เพราะแฟนจะด่าไม่เกรงใจใครเลย แม้แต่ต่อหน้าบุคคลที่ 3 ก็ตาม) เคยโดนด่าเรื่องที่ผมจะซื้อ หมวกกันน็อคใหม่ ราคา 1,990 บาท ว่า "จำเป็นมั้ย ใส่แล้วบินได้หรอ"
ช่วงหลังๆมานี่ เธอมักจะด่าผมบ่อยขึ้น แรงขึ้น จนถึงขั้นไล่ให้เลิก ด่าได้ตลอดแม้จะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่ ผมก็รู้ตัวนะ ว่าผมไม่ได้ดีมากมาย ไม่มีสิทธิเลือก เรียกว่าแค่เค้ายอมมาคบด้วยก็ดีแล้ว แต่หลายครั้งมันก็อดน้อยใจไม่ได้ หลายครั้งต้องนอนร้องไห้คนเดียว
ผมเคยทำผิดกับเค้ามากๆ จนเกินอภัยหลายครั้ง กับความผิดเดิมๆ เช่น เวลากลับบ้านหลังเลิกงาน ชอบแอบไปขับรถเล่น ถ่าบรูปสวยๆ กับพี่ที่ทำงานที่ชอบขับรถเที่ยวเหมือนกัน เล่น ROV 2-3 ตาติดๆกัน อ่านหนังสือที่ละนานๆ สิ่งเหล่านี้คือชีวิตประจำวันของผมตอนโสด ซึ้งไม่มีข้อไหนเลยที่เค้าชอบให้ผมทำ ผมก็พยายามปรับตัวเข้าหาเค้า ทำสิ่งที่เค้าไม่ชอบให้น้อยลง แต่ผมก็ทำไม่ได้ ผมถูกห้ามในหลายๆสิ่ง ที่เป็นความฝันและผมตั้งใจจะทำ
เคยต้องถอนตัวกลางคัน จากการแข่งขันกีฬา E-Sport ชิงแชมป์ประเทศไทย
เคยหน้าแตกเพราะไปจองรถ Bigbike ไว้ แต่พอจะไปเอาแฟนกลับไม่ให้ซื้อ
(ความจริงเค้าอยากให้ผม "เลิก" ทำสิ่งเหล่านี้มากกว่า) ความผิดซ้ำซาก แต่เค้าก็ให้อภัยผมเสมอมา แต่ยังไงความรู้สึกเค้ามันก็คงไม่เหมือนเดิม
มีความผิดใหญ่หลวงอีกครั้งนึง เมื่อผมได้คุยกับ สาวประเภท 2 คนนึงผ่านทาง Facebook แล้วปรากฎว่าเค้าดันชอบผม ทั้งๆที่รู้ว่าผมมีลูกมีเมียแล้ว แต่ผมดันไม่รู้ ก็คิดว่าเค้าคงหาเพื่อนคุยธรรมดา ผมเลยคุยกับเค้าอยู่ประมาณ 1 อาทิตย์ แต่เค้ากลับกดดันผมทุกทาง ให้เลิกกับแฟน จนผมอึดอัดทนไม่ไหว สารภาพกับแฟนไปตรงๆ ซึ่งก็ตามคาด... เค้าโกรธมาก และไม่เข้าใจว่าผมคิดอะไร ทำไมถึงทำแบบนั้น แต่สุดท้ายก็เข้าใจกัน แต่หลังจากวันนั้น ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เค้าจะไล่ให้ผมเลิกตลอด เค้าชอบพูดว่า "ถ้า....คิดว่าคนอื่นรัก.... มากกว่า... ก็เชิญ ....ไม่ง้อนะ ....ก็เหนื่อยกับ....มามากพอแล้ว"
ผมผิดเองที่ทำตัวเป็นของตายให้เค้าข่มเรื่อยมา ผมรู้ว่าผมไม่ดี ทำให้เค้าเหนื่อย แต่ผมก็ยังเห็นแก่ตัว คบเค้าต่อ เพราะ...ผมไม่มีที่ไป ผมอยู่บ้านเค้า ทำงานแถวบ้านเค้า ผมไม่อยากเริ่มต้นใหม่ แต่อยู่ไปมันก็ท้อ มันอึดอัด (เค้าไม่ชอบพ่อแม่ผมด้วย)
ใจนึงผมก็อยากเดินออกมาจากชีวิตเค้า ตอนนี้เค้ามีทุกอย่าง มีบ้าน มีรถ สวยขึ้น เก่งขึ้น แต่ผมก็ยังเหมือนเดิม วันที่ผมมา ผมมีแค่มอไซค์คันเดียว ตอนนี้ผมก็ยังมีแค่นั้น
แต่อีกใจก็ทำใจไม่ได้ หากเลิกกันจริง ทั้งสงสารเค้า สงสารลูก สงสารตัวเอง ที่อาจจะต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิม (ผมเคยมีภาวะโรคซึมเคร้า เคยพยายามฆ่าตัวตาย แต่ตอนนี้อาการดีขึ้นเพราะเค้านี่แหละ)
ถามว่าเค้ารักผมมั้ย เค้าก็รักแหละ แต่แววตาเค้ามันไม่เหมือนเดิมจริงๆ ผมก็ยังรักเค้าอยู่ตลอด แต่ก็ทำให้เค้าเหนื่อยมาตลอดเหมือนกัน....
เรื่องนี้ควรจะจบแบบไหน ?
ผมควรจะถอยออกมามั้ย ?
หรือควรจะอยู่ปรับตัวเข้าหาเค้า (ฝ่ายเดียว) ?