คนเรากว่าจะสร้างรังรักกันมาได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆนะครับ รังรักที่สร้างมันก็เกิดขึ้นมาทั้งคุณและเขา แต่ทำไมเวลาจะบอกลาจากกันต้องไปเอาคำที่ยอดฮิตของสังคมมาใช้ ผมคิดว่า99เปอร์เซ็นนะที่เอาคำนี้มาใช้เพียงเพราะมันง่ายดี....เขาใช้กันโดยไม่พิจารณาถึงส่วนตัวของตัวเองว่า เอ๊ะที่เราจะเลิกกับเขาเพราะอะไรกันแน่.......
1.เพราะคนๆนั้นยังไม่ใช่สำหรับเราหรือไม่
2.เรายังไม่พร้อมที่จะมีรักกับคนนี้หรือไม่
3.แท้ที่จริงแล้วเราอยากจะมีคนที่ดีกว่าเขาหรือไม่(เพียงเพราะว่าคนที่เราคบอยู่ยังดีไม่พอหรือมีให้ได้ไม่เท่าปัจจัยที่เราต้องการในชีวิตของเราจริงๆ)
4.คุณเคยย้อนมองตัวเองหรือไม่ว่า คุณเป็นฝ่ายที่ผิดที่คิดแบบนั้น
5.และสุดท้ายหรืออาจจะไม่สุดท้าย คุณเอาเปรียญเกินไปไหมว่าจะเลิกกับเขาเพียงเพราะเหตุผลแบบนี้ ทั้งๆที่ถ้าคุณรักเขาคนนั้นจริงๆทำไมคุณไม่คุยกับเขาก่อนว่าคุณต้องการสิ่งไหน และไม่ชอบสิ่งไหน ถ้าหากว่าเขารักคุณจริงๆเขาก็พร้อมที่จะปรับเพื่อคนที่เรารัก แต่ถ้าตกลงกันไม่ได้จริงๆอันนั้นก็ค่อยว่ากันอีกเรื่องนึง
ส่วนเหตุผลที่กระผมตั้งกระทู้นี้มา เพราะทั้งชีวิตก็เจอมาบ่อยเหมือนกันทั้งญาติและคนรอบข้างเรา ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงอ้างเหตุผลนี้ขึ้นมา คือมันไม่มีเหตุผลอื่นๆแล้วหรือว่าทำไมจะต้องเลิกกันเพราะเหตุไร ทำไมคนเราไม่กล้าพูดกันตรงๆ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณก็เป็นคนที่ชอบโกหกใช่ไหมตอนรักกันใหม่ๆก็บอกว่ารัก อย่างโน่นอย่างนี้ แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่เอา ทำไมไม่พูดตรงๆไปเลยว่า...
1.ที่เราจะเลิกกับเธอเพราะคิดว่าเราคงไปกันไม่ได้
2.เธอยังไม่ใช่สำหรับเรา เรายังต้องการคนที่ใช่มากกว่านี้
3.เราขอโทษนะ ที่เราได้ไปเจอใครอีกคนที่ดีกว่าเธอเสียแล้ว
4 .ฐานะของเธอ ครอบครัวของเธอเราไปกันไม่ได้
5.ที่เราชอบกับเธอเพราะคิดว่าเธอจะเป็นคนแบบที่เราฝันเอาไว้ แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่ใช่
6.ก็ยังไม่ท้ายสุด และไม่สุดท่ายเหตุผลของคนเรานั้นก็ยังมีอีกเยอะแยะมากมายเป็นร้อยเป็นล้านคำถ้าคนมันจะเลิก
สุดท้ายนี้ก็ขอฝากเอาไว้นะครับว่า ก่อนที่คุณๆทั้งหลายจะไปรักใครแล้ว ให้คิดพิจารณาให้ดีๆว่า คำพูดที่เราจะพูดกับใครสักคนออกไป ณเวลานั้นมันมีความหมาย ถ้ายังไม่มั่นใจที่จะพูดคำนั้นออกไป ก็อย่าพึ่งพูด เพราะถ้าหากว่าวันนึงมันมาถึงจุดที่มันไม่ใช่ คุณจะทำให้อีกคนสิ้นหวังและหมดหวังไปในที่สุดในเรื่องของความรัก และคุณก็อย่าพึงดีใจไปว่าคุณเองก็จะเจอรักแท้ได้ในอนาคต ตัวคุณเองก็จะไม่เจอรักแท้ได้เลย เพราะใจคุณต่างหากที่รวนเร...ต่อไปคุณก็จะเกิดความระแวงในใจตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้วคุณก็จะแพ้ภัยของตัวคุณเอง
สรุป คนเราต้องมีความรับผิดชอบในส่วนของตัวเอง ทั้งคำพูดที่พูดออกไป และพฤติกรรมที่ปฏิบัติด้วย ไม่ใช่นึกจะทำอะไรก็ทำ โดยไม่คำนึงถึงหัวใจของใครอีกคนว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร..........
สำหรับคนที่ชอบบอกเลิกแฟนตัวเองด้วยเหตุผลที่ว่า ดีเกินไป
1.เพราะคนๆนั้นยังไม่ใช่สำหรับเราหรือไม่
2.เรายังไม่พร้อมที่จะมีรักกับคนนี้หรือไม่
3.แท้ที่จริงแล้วเราอยากจะมีคนที่ดีกว่าเขาหรือไม่(เพียงเพราะว่าคนที่เราคบอยู่ยังดีไม่พอหรือมีให้ได้ไม่เท่าปัจจัยที่เราต้องการในชีวิตของเราจริงๆ)
4.คุณเคยย้อนมองตัวเองหรือไม่ว่า คุณเป็นฝ่ายที่ผิดที่คิดแบบนั้น
5.และสุดท้ายหรืออาจจะไม่สุดท้าย คุณเอาเปรียญเกินไปไหมว่าจะเลิกกับเขาเพียงเพราะเหตุผลแบบนี้ ทั้งๆที่ถ้าคุณรักเขาคนนั้นจริงๆทำไมคุณไม่คุยกับเขาก่อนว่าคุณต้องการสิ่งไหน และไม่ชอบสิ่งไหน ถ้าหากว่าเขารักคุณจริงๆเขาก็พร้อมที่จะปรับเพื่อคนที่เรารัก แต่ถ้าตกลงกันไม่ได้จริงๆอันนั้นก็ค่อยว่ากันอีกเรื่องนึง
ส่วนเหตุผลที่กระผมตั้งกระทู้นี้มา เพราะทั้งชีวิตก็เจอมาบ่อยเหมือนกันทั้งญาติและคนรอบข้างเรา ทำไมคนส่วนใหญ่ถึงอ้างเหตุผลนี้ขึ้นมา คือมันไม่มีเหตุผลอื่นๆแล้วหรือว่าทำไมจะต้องเลิกกันเพราะเหตุไร ทำไมคนเราไม่กล้าพูดกันตรงๆ ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าคุณก็เป็นคนที่ชอบโกหกใช่ไหมตอนรักกันใหม่ๆก็บอกว่ารัก อย่างโน่นอย่างนี้ แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่เอา ทำไมไม่พูดตรงๆไปเลยว่า...
1.ที่เราจะเลิกกับเธอเพราะคิดว่าเราคงไปกันไม่ได้
2.เธอยังไม่ใช่สำหรับเรา เรายังต้องการคนที่ใช่มากกว่านี้
3.เราขอโทษนะ ที่เราได้ไปเจอใครอีกคนที่ดีกว่าเธอเสียแล้ว
4 .ฐานะของเธอ ครอบครัวของเธอเราไปกันไม่ได้
5.ที่เราชอบกับเธอเพราะคิดว่าเธอจะเป็นคนแบบที่เราฝันเอาไว้ แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่ใช่
6.ก็ยังไม่ท้ายสุด และไม่สุดท่ายเหตุผลของคนเรานั้นก็ยังมีอีกเยอะแยะมากมายเป็นร้อยเป็นล้านคำถ้าคนมันจะเลิก
สุดท้ายนี้ก็ขอฝากเอาไว้นะครับว่า ก่อนที่คุณๆทั้งหลายจะไปรักใครแล้ว ให้คิดพิจารณาให้ดีๆว่า คำพูดที่เราจะพูดกับใครสักคนออกไป ณเวลานั้นมันมีความหมาย ถ้ายังไม่มั่นใจที่จะพูดคำนั้นออกไป ก็อย่าพึ่งพูด เพราะถ้าหากว่าวันนึงมันมาถึงจุดที่มันไม่ใช่ คุณจะทำให้อีกคนสิ้นหวังและหมดหวังไปในที่สุดในเรื่องของความรัก และคุณก็อย่าพึงดีใจไปว่าคุณเองก็จะเจอรักแท้ได้ในอนาคต ตัวคุณเองก็จะไม่เจอรักแท้ได้เลย เพราะใจคุณต่างหากที่รวนเร...ต่อไปคุณก็จะเกิดความระแวงในใจตัวเอง เพราะสุดท้ายแล้วคุณก็จะแพ้ภัยของตัวคุณเอง
สรุป คนเราต้องมีความรับผิดชอบในส่วนของตัวเอง ทั้งคำพูดที่พูดออกไป และพฤติกรรมที่ปฏิบัติด้วย ไม่ใช่นึกจะทำอะไรก็ทำ โดยไม่คำนึงถึงหัวใจของใครอีกคนว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร..........