จั๊คกี้ จากแม่ไปเมื่อคืนวันที่ 28 สิงหาคม 2560 เวลา 2.24 น. ด้วยโรคหัวใจและน้ำท่วมปอด ในวัย 10 ปี 9 เดือน น้องมีอาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว คืนนั้นแม่ไม่นอนเพราะใจคอไม่ดี และมีเซนส์แปลกๆ แล้วมันก็เป็นความจริง ทุกภาพ ทุกความรู้สึก มันยังชัดเจน เวลาสุดท้ายที่มองเห็นลมหายใจเฮือกสุดท้ายของน้อง เจ็บปวดเหมือนหัวใจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ วันนี้ 5 วันแล้วตั้งแต่น้องจากไป ความรู้สึกที่ยากจะบอกใครได้ว่ามันเจ็บปวดเพียงใด เพราะคงมีไม่กี่คนที่เข้าใจ น้องอาจจะเป็นแค่หมาในความคิดของใครหลายคน แต่น้องเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของแม่ เป็นเพียงหนึ่งชีวิตที่อยู่ข้างแม่ เป็นความสุขเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต ใครหลายๆคนชอบถามแม่เสมอว่าไม่เหงาบ้างหรออยู่คนเดียว แม่ไม่เคยเหงาเลย เพราะไม่เคยคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว เพราะแม่มีน้องและรู้ว่าน้องรักแม่มาก เราผูกพันกันมากเกินที่ใครจะเข้าใจ ชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่กับสุนัขที่รักเหมือนลูกเพียงแค่ 2 ชีวิต เป็นโลกทั้งใบของแม่ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เป็นลูกชาย เป็นทุกกำลังใจ เพียงแค่ 4 วัน ที่ไปพบคุณหมอ น้องก็จากแม่ไป มันเร็วเกินไป มันเจ็บปวดทุกวัน เวลาออกไปข้างนอกเพียงเพื่อคิดว่าความรู้สึกอาจจะดีขึ้น แต่ไม่เลย ขับรถก็ยังคงมีน้ำตา แม่ไปทำบุญให้น้องบ่อยๆ นะครับ และทุกครั้งเมื่อกลับบ้าน เพียงแค่เปิดประตูบ้าน แม่ก็ต้องปล่อยโฮทุกครั้ง ไม่มีเสียงน้องอีกแล้ว ทุกอนูในพื้นที่บ้านนี้ มีแต่ภาพน้องทุกที่ น้องเป็นสิ่งที่แม่เห็นสิ่งแรกเมื่อยามตื่น และสิ่งสุดท้ายก่อนจะหลับ แม่ยังคงพูดกับน้องทุกวัน สัญญาว่าจะเข้มแข็งขึ้นครับ แต่แม่ขอเวลาหน่อยนะครับ ตอนนี้แม่จะมีความสุขเหมือนเดิมได้อย่างไร ในเมื่อความสุขเดียวของแม่ได้จากไปแล้ว แต่แม่จะพยายามครับ แม่เชื่อว่าน้องมองแม่อยู่บนฟ้า และรอเพื่อจะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง น้องอยู่ในหัวใจแม่ตลอดกาลครับ จะไม่มีใครมาแทนที่ และจะไม่มีสุนัขตัวใหม่ รู้แล้วว่ามันเจ็บปวดเกินไป แม่คิดถึงน้องนะครับ...Forever love

เมื่อสุนัขที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบของเราจากไปชั่วนิรันดร์