เราลาออกจากงานเมื่อต้นปี มาอยู่กับแฟนที่คบกันมาเป็นปีแล้ว อยู่ตจว ค่ะ เรากะว่าย้ายมานี่เราก็จะหางานทำใหม่ แต่พอมาถึง เขาอยากให้เราดูแลลูก เราไม่ได้บอกเขาว่าเรามีหนี้สินของทางบ้าน ตอนย้ายมาไม่ซีเรียสเพราะรู้ว่าถึงไงจะมาหางานใหม่ทำ ก็ผ่อนไป แต่กลายเป็นว่าเขาให้เงินใช้ตามที่เขาเห็นสมควร และเราเองก็เอาเงินเก็บส่งหนี้ไปพลางๆ น้องชายเราช่วยอยู่ด้วย แต่พอดีน้องเราติดเงินกู้เรียน เราก็เกรงใจ เราขอแฟนไปทำงาน เขาถามว่าทำไมต้องไปทำ เงินที่เขาให้มันไม่พอเหรอ เราบอกไม่พอ เมื่อก่อนทำงานเอกชน ได้เป็นหมื่นขึ้น มีโบนัส ออกมาอยู่นี่เขาให้เราใช้หกพันอ่ะ กับสี่พันค่ากับข้าวซึ่งยังไงมันก็ไม่ใช่เงินเรา เพราะต้องใช้กับเขาและลูก
เราบอกเขาไปว่านี่ต้องเริ่มช่วยน้องจ่ายหนี้ส่วนใหญ่ เขาโมโหที่เราไม่บอกเรื่องหนี้ ทำให้เขาวางแผนใช้เงินไม่ได้ นี่เราผิดเหรอคะ
เราไม่ได้อยากให้เขารับผิดชอบตั้งแต่แรกอยู่แล้วเรื่องนี้ เขาเคยเล่าเรื่องโดนผญ. หลอกเรื่องเงินมาด้วย เราเลยไม่ได้บอกเพราะไม่อยากให้เขาคิดว่าเรามาเกาะกิน หวังผลอะไร เราคิดเสมอว่าเราต้องหาโอกาสหางาน เพียงแต่ทุกๆ วันเราดูแลลูกให้เขา(ไม่ใช่ลูกเรานะ ลูกติดทางเขา) ทำให้ไม่มีโอกาสได้พูดสักที
เขาพูดแรงมากค่ะ ถามว่าหนี้เท่าไร ต้องการเงินเท่าไร เราบอกว่าไม่ได้อยากให้ช่วยจ่าย เขาด่าเราว่าตอบไม่ตรงคำถาม เขายังไม่ได้บอกเลยว่าจะจ่ายหนี้ให้ ดูสิ... -_-; เราบอกว่าเงินเดือนเราเท่าเก่าอ่ะใช้พอ เขาบอกว่าถ้าอยากได้เท่าเก่าก็ให้กลับไปทำงานที่เก่าเลยไป
เราน่าจะอยู่กับเขาต่อ หางานทำที่นี่ หรือว่าจะเลิกกันดี กลับบ้าน ไปหางานทำ เลี้ยงดูแม่ เราน่ะ อยู่กับเขาก็เพราะสงสารลูกเขา (เขาชอบดุว่าเด็กค่ะ แม่ก็ไม่สนใจ เรารู้ว่าเด็กเป็นแบบนี้เพราะไม่มีใครสอน เลยคิดว่าเราสอนก็อาจช่วยได้ค่ะ) ถ้าไม่รักเขาไม่รักลูกเขาเราจะอยู่มาถึงวันนี้ไหม เขาไม่ได้คิดเลยเหรอ... โมโหเพราะเราไม่บอกเรื่องหนี้น่ะนะ?
เราเริ่มไม่รู้ว่าเขาอยากมีเราไว้เพื่ออะไร ดูแลลูกเหรอ ทั้งที่เราบอกว่าถึงคราวจำเป็นแต่เขากลับโมโหเรา เราไม่ได้ขอให้เขาจ่ายสักหน่อยค่ะ พอน้องเราบอกว่ามีเรื่องต้องใช้เงิน เราก็นึกถึงอนาคตนะ เราไม่ได้แต่งไม่ได้จดทะเบียน มาอยู่แบบนี้งานการไม่มี เงินเก็บหมด ถ้าวันนึงเขาเป็นอะไรไป หรือเราเลิกกัน เราไม่มีอะไรเลย เราก็เลยคิดว่าเราต้องพึ่งตัวเอง ลำพังเงินที่เขาให้ เราแบ่งไปให้แม่กับน้องใช้หนี้ด้วย ก็ไม่มีเก็บละค่ะ ขายของออนไลน์ด้วย ลงทุนด้วย ช่วงนี้ขายยาก ก็เลยพักเอาไว้ก่อน หางานประจำดีกว่า เราคิดถูกไหม?
ขอระบายนะคะ แสดงความคิดเห็นได้ค่ะ ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง ความจริงเรื่องนี้ไม่น่ายาก แต่ตอนนี้เรามืดแปดด้านจริงๆ อยากอ่านข้อคิดจากคนอื่น อยากได้ตัวช่วย นาทีนี้ไม่ไหวจริงๆ
มีใครปิดบังเรื่องหนี้สินกับแฟน/สามีบ้างคะ ช่วยอ่านหน่อยค่ะ
เราบอกเขาไปว่านี่ต้องเริ่มช่วยน้องจ่ายหนี้ส่วนใหญ่ เขาโมโหที่เราไม่บอกเรื่องหนี้ ทำให้เขาวางแผนใช้เงินไม่ได้ นี่เราผิดเหรอคะ
เราไม่ได้อยากให้เขารับผิดชอบตั้งแต่แรกอยู่แล้วเรื่องนี้ เขาเคยเล่าเรื่องโดนผญ. หลอกเรื่องเงินมาด้วย เราเลยไม่ได้บอกเพราะไม่อยากให้เขาคิดว่าเรามาเกาะกิน หวังผลอะไร เราคิดเสมอว่าเราต้องหาโอกาสหางาน เพียงแต่ทุกๆ วันเราดูแลลูกให้เขา(ไม่ใช่ลูกเรานะ ลูกติดทางเขา) ทำให้ไม่มีโอกาสได้พูดสักที
เขาพูดแรงมากค่ะ ถามว่าหนี้เท่าไร ต้องการเงินเท่าไร เราบอกว่าไม่ได้อยากให้ช่วยจ่าย เขาด่าเราว่าตอบไม่ตรงคำถาม เขายังไม่ได้บอกเลยว่าจะจ่ายหนี้ให้ ดูสิ... -_-; เราบอกว่าเงินเดือนเราเท่าเก่าอ่ะใช้พอ เขาบอกว่าถ้าอยากได้เท่าเก่าก็ให้กลับไปทำงานที่เก่าเลยไป
เราน่าจะอยู่กับเขาต่อ หางานทำที่นี่ หรือว่าจะเลิกกันดี กลับบ้าน ไปหางานทำ เลี้ยงดูแม่ เราน่ะ อยู่กับเขาก็เพราะสงสารลูกเขา (เขาชอบดุว่าเด็กค่ะ แม่ก็ไม่สนใจ เรารู้ว่าเด็กเป็นแบบนี้เพราะไม่มีใครสอน เลยคิดว่าเราสอนก็อาจช่วยได้ค่ะ) ถ้าไม่รักเขาไม่รักลูกเขาเราจะอยู่มาถึงวันนี้ไหม เขาไม่ได้คิดเลยเหรอ... โมโหเพราะเราไม่บอกเรื่องหนี้น่ะนะ?
เราเริ่มไม่รู้ว่าเขาอยากมีเราไว้เพื่ออะไร ดูแลลูกเหรอ ทั้งที่เราบอกว่าถึงคราวจำเป็นแต่เขากลับโมโหเรา เราไม่ได้ขอให้เขาจ่ายสักหน่อยค่ะ พอน้องเราบอกว่ามีเรื่องต้องใช้เงิน เราก็นึกถึงอนาคตนะ เราไม่ได้แต่งไม่ได้จดทะเบียน มาอยู่แบบนี้งานการไม่มี เงินเก็บหมด ถ้าวันนึงเขาเป็นอะไรไป หรือเราเลิกกัน เราไม่มีอะไรเลย เราก็เลยคิดว่าเราต้องพึ่งตัวเอง ลำพังเงินที่เขาให้ เราแบ่งไปให้แม่กับน้องใช้หนี้ด้วย ก็ไม่มีเก็บละค่ะ ขายของออนไลน์ด้วย ลงทุนด้วย ช่วงนี้ขายยาก ก็เลยพักเอาไว้ก่อน หางานประจำดีกว่า เราคิดถูกไหม?
ขอระบายนะคะ แสดงความคิดเห็นได้ค่ะ ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง ความจริงเรื่องนี้ไม่น่ายาก แต่ตอนนี้เรามืดแปดด้านจริงๆ อยากอ่านข้อคิดจากคนอื่น อยากได้ตัวช่วย นาทีนี้ไม่ไหวจริงๆ