เอาตรงๆ เลยนะ ปีนี้เราจะอายุครบ 33 ไม่เคยคบผู้ชายเป็นแฟนเลยสักคนเดียว
สมัยเรียนและสมัยเริ่มทำงานใหม่ๆ เคยมีคนโทรมาจีบบ้าง (คุยเต็มที่2เดือน) แต่ไม่เคยคบ ไม่เคยเจอตัว หรือไปออกเดทนะ
ตอนเด็กจนอายุไม่เกิน 22 เคยมีคนที่เราแอบชอบมากๆ 2-3คน แต่แค่แอบชอบไม่เคยบอกกับเค้าว่าชอบนะ(อึดอัดชิหายชีวิตกรุนิ55)
แต่หลังจากทำงานไปสัก3ปี จนถึงตอนนี้ทำงาน11ปีละ ไม่เคยไปแอบชอบใครจริงจังอีกเลย
เต็มที่ก็แบบชอบคนที่ดี คนเก่ง คนหล่อ ที่ผ่านไปผ่านมาในชีวิต แต่ไม่คิดจะเดินเข้าไปหาใคร และก็ไม่เห็นใครเดินเข้ามาด้วย หรือเค้าเดินมาแล้ว แต่เราไม่รู้(พูดให้ดูดีแบบนั้นก็ได้นะ55) เพื่อนผู้ชายเราก็มีนะ แต่มีระยะในการคบพอสมควร เพราะเราไม่เชื่อว่าชายหญิงจะเป็นเพื่อนกันได้ เอาง่ายๆคือกลัวไปชอบเค้าน่ะแหละถ้าสนิทกันเกิน
เราก็ชอบทำอะไรคนเดียวในหลายๆเรื่อง ชอบอยู่แต่บ้าน ดูซีรีย์ ไปเที่ยวกับเพื่อนสนิทนานๆที
เวลาอยู่คนเดียวก็มีบ่อยครั้งที่แว้บในหัวว่าน่าจะมีคนมาเที่ยวด้วย ไปนุ่นทำนี่ด้วยกันบ้าง
แต่เอาจริงๆก็ไม่รู้ว่าการมีแฟนนั้นคืออะไร เค้าคุยไรกัน เค้าต้องทำตัวแบบไหนยังไง
คือเราอยู่คนเดียวมานานจนไม่รู้จะปรับตัวเข้าหาใครได้ไหม วางตัวไม่ถูกด้วย
คือถ้าใครจะมาคบเราได้คงต้องอดทนกับเรามาก กว่าจะเข้าใจกันและกันได้อ่ะ ซึ่งเราเชื่อว่าคงไม่มีคนแบบนั้นในโลกปัจจุบันนี้แล้ว บางทีเห็นคนดีๆเค้ารักกัน เห็นแล้วก็อิจฉานะ แต่ทำอะไรไม่ได้... เศร้าแต่ไม่มาก มันจะกลุ้มหน่อยๆ ว่า แก่ไปจะอยู่ยังไงวะคนเดียว เฮ้ออออ...
เราอยากรู้ว่ามีใครอยู่คนเดียวแบบ โสด ซิง จริงจัง แบบเราได้นานเท่าหรือนานกว่าเรามีอีกเยอะไหม
เราเคยสงสัยนะว่าเราเป็นโรคไหมที่กลัวการมีความรัก
คืออยากมี แต่ก็กลัวนุ่นนี่ ใครเข้ามาพอรู้สึกแปลกๆเราก็กลัวละ ไม่กล้าชอบใครเลย เราจะทำไงดีวะ เราไม่อยากโสดและแห้งตายไป
สุดท้ายคือเรามาหาพวกแหละ ใครก็ได้พูดให้เราสบายใจหน่อยสิว่าเป็นเหมือนเรา.....
เกิดมาจะ 33 ปี ละไม่เคยมีแฟนสักคนเดียว มีใครให้มากกว่านี้ไหม *เฉพาะคนโสดตั้งแต่เกิดถึงปัจจุบันเท่านั้น คนเคยมีแฟนไม่นับ
สมัยเรียนและสมัยเริ่มทำงานใหม่ๆ เคยมีคนโทรมาจีบบ้าง (คุยเต็มที่2เดือน) แต่ไม่เคยคบ ไม่เคยเจอตัว หรือไปออกเดทนะ
ตอนเด็กจนอายุไม่เกิน 22 เคยมีคนที่เราแอบชอบมากๆ 2-3คน แต่แค่แอบชอบไม่เคยบอกกับเค้าว่าชอบนะ(อึดอัดชิหายชีวิตกรุนิ55)
แต่หลังจากทำงานไปสัก3ปี จนถึงตอนนี้ทำงาน11ปีละ ไม่เคยไปแอบชอบใครจริงจังอีกเลย
เต็มที่ก็แบบชอบคนที่ดี คนเก่ง คนหล่อ ที่ผ่านไปผ่านมาในชีวิต แต่ไม่คิดจะเดินเข้าไปหาใคร และก็ไม่เห็นใครเดินเข้ามาด้วย หรือเค้าเดินมาแล้ว แต่เราไม่รู้(พูดให้ดูดีแบบนั้นก็ได้นะ55) เพื่อนผู้ชายเราก็มีนะ แต่มีระยะในการคบพอสมควร เพราะเราไม่เชื่อว่าชายหญิงจะเป็นเพื่อนกันได้ เอาง่ายๆคือกลัวไปชอบเค้าน่ะแหละถ้าสนิทกันเกิน
เราก็ชอบทำอะไรคนเดียวในหลายๆเรื่อง ชอบอยู่แต่บ้าน ดูซีรีย์ ไปเที่ยวกับเพื่อนสนิทนานๆที
เวลาอยู่คนเดียวก็มีบ่อยครั้งที่แว้บในหัวว่าน่าจะมีคนมาเที่ยวด้วย ไปนุ่นทำนี่ด้วยกันบ้าง
แต่เอาจริงๆก็ไม่รู้ว่าการมีแฟนนั้นคืออะไร เค้าคุยไรกัน เค้าต้องทำตัวแบบไหนยังไง
คือเราอยู่คนเดียวมานานจนไม่รู้จะปรับตัวเข้าหาใครได้ไหม วางตัวไม่ถูกด้วย
คือถ้าใครจะมาคบเราได้คงต้องอดทนกับเรามาก กว่าจะเข้าใจกันและกันได้อ่ะ ซึ่งเราเชื่อว่าคงไม่มีคนแบบนั้นในโลกปัจจุบันนี้แล้ว บางทีเห็นคนดีๆเค้ารักกัน เห็นแล้วก็อิจฉานะ แต่ทำอะไรไม่ได้... เศร้าแต่ไม่มาก มันจะกลุ้มหน่อยๆ ว่า แก่ไปจะอยู่ยังไงวะคนเดียว เฮ้ออออ...
เราอยากรู้ว่ามีใครอยู่คนเดียวแบบ โสด ซิง จริงจัง แบบเราได้นานเท่าหรือนานกว่าเรามีอีกเยอะไหม
เราเคยสงสัยนะว่าเราเป็นโรคไหมที่กลัวการมีความรัก
คืออยากมี แต่ก็กลัวนุ่นนี่ ใครเข้ามาพอรู้สึกแปลกๆเราก็กลัวละ ไม่กล้าชอบใครเลย เราจะทำไงดีวะ เราไม่อยากโสดและแห้งตายไป
สุดท้ายคือเรามาหาพวกแหละ ใครก็ได้พูดให้เราสบายใจหน่อยสิว่าเป็นเหมือนเรา.....