สวัสดีค่ะ ตอนนี้อยู่ปี 4 อายุ 22 อีก 4 เดือนก็จะเรียนจบแล้วค่ะ
สอบ ก.พ. ผ่านตั้งแต่ปี 4 เทอม 1 และหลังเรียนจบมีแพลนจะสอบ ข และต่อโทเลย หลังสอบบรรจุติดก็จะเรียนต่อทันทีค่ะ
คืออยากถามคนอื่นว่าตัวเองแปลกไหมที่ วางแผนชีวิตทุกอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่แค่เรื่องเรียน-งาน แต่รวมถึงเรื่องความรักและครอบครัวด้วย
มีแฟนล่าสุดตอน ม.ปลาย แต่คบได้ไม่นาน เพราะตอนนั้นกำลังจริงจังกับการเรียน
พอใกล้เรียนจบปี 4 ก็ชอบพี่คนนึง แต่ก็จบแบบนกค่ะ
วางแผนอีกทีไว้ว่าคงจะมีแฟนอีกครั้งหลังสอบบรรจุติด
วางแผนอนาคตเรื่องแต่งงาน อายุที่อยากแต่ง และจำนวนลูก โรงเรียนลูกก็คิดไว้หมดแล้ว ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้โสดสนิท (ตั้งคติคิดเผื่อๆไว้ก่อน)
ตอนเรียนมหาลัย 4 ปี รู้สึกว่าชีวิตเต็มไปแล้วรู้สึกไม่ได้ขาดอะไรเกือบล้นด้วยซ้ำกับเพื่อน ครอบครัว และการเรียน ถ้ามีแฟนเพิ่มเข้ามาก็ต้องปรับเวลาเซตเวลาใหม่หมด แต่ตอนนั้นเราโอเคอยู่แล้วเลยโสดมาตลอดในชีวิตมหาลัยไม่ได้รู้สึกขาดอะไร เลยไม่ขวนขวายใครเข้ามา มีคนจีบแต่ไม่ใช่สเปคด้วย จะคบคนนั้นก็ต่อเมื่อเห็นว่าสามารถคบได้ถึงแต่งงาน ไม่คบใครเล่นๆหรือคบเผื่อเหงา ถ้าตัดสินใจคบคนนั้นคือคิดว่าจะแต่งงานกับคนนี้แน่ (ดูจริงจังไปไหมคะ55 แต่คิดแบบนี้จริงค่ะ ณ ตอนนี้)
เราเป็นลูกสาวคนเล็ก เติบโตมากับครอบครัวที่ให้การดูแลเต็มที่ (เหมือนไข่ในหิน) ใช้ชีวิตอยู่หอใน 4 ปี พ่อแม่รับส่งตลอด ไม่เคยนั่งรถประจำทาง เรารู้สึกว่ามันสะดวกสบาย และไม่เคยรู้สึกว่าเป็นการถูกบังคับ และเป็นเราด้วยซ้ำที่ขออยู่หอในมหาลัย
แต่ลึก ๆ บางมุมก็อยากมีแฟน บางมุมก็ยังไม่อยากมี
บางครั้งรู้สึกว่ากำลังใจครอบครัวเยอะแล้ว แต่ก็ยังอยากได้ใครสักคนมาช่วยไกด์ชีวิต เส้นทางข้าราชการให้ราบรื่น ไม่ต้องลองผิดลองถูกเอง คิดว่าถ้ามีคนช่วยไกด์ชีวิตเราจะง่ายขึ้น55
หน้าที่การงานมั่นใจว่าเราสามารถควบคุมและทำตามแผนที่คิดไว้ได้ แต่เรื่องแฟน คู่ครอง ยังควบคุมยาก และแอบกังวลถ้าอายุเยอะแล้วยังไม่มีแฟน
มองไปรอบ ๆ เพื่อนหลายคนมีแฟนตั้งแต่ ม.ปลาย หรือมหาลัยแบบที่ว่าพอเรียนจบละพร้อมแต่งเลย ตอนนี้เรายังไม่ได้สักคน 55 แต่ตอนนี้ไม่ได้ขวนขวาย รึปิดใจนะคะ คิดว่าถ้าจะมีแฟนจริงๆก็คงหลังสอบบรรจุติดค่ะ เพราะกลัวว่าจะแก่ กลัวว่าแผนอายุที่วางไว้ สอบติด บรรจุ ต่อโท มีแฟน แต่งงาน มีลูก จะเคลื่อนค่ะ
“คือแบบชีวิตส่วนตัววางแผนไว้หมด แต่เรื่องแฟนยังไม่ได้เริ่มจริงจังค่ะ (ยังไม่ได้มีด้วย55)”
สรุป… แบบนี้เราคิดมาก ระแวง หรือแค่คิดรอบคอบกันแน่?
ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง แชร์หน่อยค่ะ 55
วางแผนชีวิตทุกอย่าง แม้แต่เรื่องความรัก… แปลกไหม?
สอบ ก.พ. ผ่านตั้งแต่ปี 4 เทอม 1 และหลังเรียนจบมีแพลนจะสอบ ข และต่อโทเลย หลังสอบบรรจุติดก็จะเรียนต่อทันทีค่ะ
คืออยากถามคนอื่นว่าตัวเองแปลกไหมที่ วางแผนชีวิตทุกอย่างเป็นระบบ ไม่ใช่แค่เรื่องเรียน-งาน แต่รวมถึงเรื่องความรักและครอบครัวด้วย
มีแฟนล่าสุดตอน ม.ปลาย แต่คบได้ไม่นาน เพราะตอนนั้นกำลังจริงจังกับการเรียน
พอใกล้เรียนจบปี 4 ก็ชอบพี่คนนึง แต่ก็จบแบบนกค่ะ
วางแผนอีกทีไว้ว่าคงจะมีแฟนอีกครั้งหลังสอบบรรจุติด
วางแผนอนาคตเรื่องแต่งงาน อายุที่อยากแต่ง และจำนวนลูก โรงเรียนลูกก็คิดไว้หมดแล้ว ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้โสดสนิท (ตั้งคติคิดเผื่อๆไว้ก่อน)
ตอนเรียนมหาลัย 4 ปี รู้สึกว่าชีวิตเต็มไปแล้วรู้สึกไม่ได้ขาดอะไรเกือบล้นด้วยซ้ำกับเพื่อน ครอบครัว และการเรียน ถ้ามีแฟนเพิ่มเข้ามาก็ต้องปรับเวลาเซตเวลาใหม่หมด แต่ตอนนั้นเราโอเคอยู่แล้วเลยโสดมาตลอดในชีวิตมหาลัยไม่ได้รู้สึกขาดอะไร เลยไม่ขวนขวายใครเข้ามา มีคนจีบแต่ไม่ใช่สเปคด้วย จะคบคนนั้นก็ต่อเมื่อเห็นว่าสามารถคบได้ถึงแต่งงาน ไม่คบใครเล่นๆหรือคบเผื่อเหงา ถ้าตัดสินใจคบคนนั้นคือคิดว่าจะแต่งงานกับคนนี้แน่ (ดูจริงจังไปไหมคะ55 แต่คิดแบบนี้จริงค่ะ ณ ตอนนี้)
เราเป็นลูกสาวคนเล็ก เติบโตมากับครอบครัวที่ให้การดูแลเต็มที่ (เหมือนไข่ในหิน) ใช้ชีวิตอยู่หอใน 4 ปี พ่อแม่รับส่งตลอด ไม่เคยนั่งรถประจำทาง เรารู้สึกว่ามันสะดวกสบาย และไม่เคยรู้สึกว่าเป็นการถูกบังคับ และเป็นเราด้วยซ้ำที่ขออยู่หอในมหาลัย
แต่ลึก ๆ บางมุมก็อยากมีแฟน บางมุมก็ยังไม่อยากมี
บางครั้งรู้สึกว่ากำลังใจครอบครัวเยอะแล้ว แต่ก็ยังอยากได้ใครสักคนมาช่วยไกด์ชีวิต เส้นทางข้าราชการให้ราบรื่น ไม่ต้องลองผิดลองถูกเอง คิดว่าถ้ามีคนช่วยไกด์ชีวิตเราจะง่ายขึ้น55
หน้าที่การงานมั่นใจว่าเราสามารถควบคุมและทำตามแผนที่คิดไว้ได้ แต่เรื่องแฟน คู่ครอง ยังควบคุมยาก และแอบกังวลถ้าอายุเยอะแล้วยังไม่มีแฟน
มองไปรอบ ๆ เพื่อนหลายคนมีแฟนตั้งแต่ ม.ปลาย หรือมหาลัยแบบที่ว่าพอเรียนจบละพร้อมแต่งเลย ตอนนี้เรายังไม่ได้สักคน 55 แต่ตอนนี้ไม่ได้ขวนขวาย รึปิดใจนะคะ คิดว่าถ้าจะมีแฟนจริงๆก็คงหลังสอบบรรจุติดค่ะ เพราะกลัวว่าจะแก่ กลัวว่าแผนอายุที่วางไว้ สอบติด บรรจุ ต่อโท มีแฟน แต่งงาน มีลูก จะเคลื่อนค่ะ
“คือแบบชีวิตส่วนตัววางแผนไว้หมด แต่เรื่องแฟนยังไม่ได้เริ่มจริงจังค่ะ (ยังไม่ได้มีด้วย55)”
สรุป… แบบนี้เราคิดมาก ระแวง หรือแค่คิดรอบคอบกันแน่?
ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง แชร์หน่อยค่ะ 55