แ ฟ ชั่ น นั ก เ ดิ น ท า ง . . - H I P P I E S -

Fashion on the road


นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่ง ฉบับเต็มของการเดินทางสามารถติดตามที่ >> https://pantip.com/topic/36754461


ปกติแล้วสำหรับการเดินทางแนวแบ็คแพ็คกิ้งที่เจอๆกันมา หลายๆคนอาจจะนึกถึงพวกนักเดินทางลุยๆถึกๆ เสื้อผ้ามอซอสกปรกไม่ค่อยซัก แต่งตัวก็ธรรมดาๆ เอาที่เดินทางสะดวกคล่องตัว แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว พวก

“เราอยากจะแต่งตัวดีๆอยู่เสมอ ไม่อยากจะเซอร์ๆซอมซ่อเหมือนแบ็คแพ็คเกอร์ส่วนใหญ่ เราอยากแต่งตัวสวยๆสีสันสดใส เราชอบซื้อเสื้อผ้าในทุกๆที่ๆเราไป” แม็กด้าเคยพูดมุมมองเรื่องการแต่งตัวของเธอไว้ ซึ่งเธอเป็นหนึ่งในแบ็คแพ็คเกอร์ที่เราไม่เคยเห็นเธอปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้โทรมเลยตั้งแต่รู้จักกันมา


อย่างแรกที่เราจะนึกถึงเลย..  นักเดินทางส่วนใหญ่ที่เราเจอมา แต่ละคนจะมีรอยสัก(Tattoo) อยู่บนส่วนต่างๆของร่างกายอย่างน้อยก็หนึ่งจุด เราเองตอนแรกไม่ได้ชอบรอยสักซักเท่าไหร่นัก ตอนอยู่ไทยเคยมีความคิดต่อต้านซะด้วยซ้ำ แต่พอได้ไปแบ็คแพ็ค ได้เห็นคนอื่นเขามีกัน เห็นบ่อยๆเข้าก็เริ่มรู้สึกว่า เฮ้ย! รอยสักมันเท่จังเลยอ่ะ เวลาเจอใครที่มีรอยสักก็จะชอบขอเขาดู ถามว่าทำไมต้องรูปนี้ ทำไมต้องประโยคนี้ ซึ่งโดยมากแล้วมันมีความหมาย มีความทรงจำอยู่ในน้ำหมึกนั้น

กลับกลายเป็นว่าเราชอบรอยสักขึ้นมาซะอย่างนั้น ถึงขนาดว่าอยากจะมีรอยสักกับเขาบ้าง ประกอบกับตอนที่อยากนั้น เราอาศัยอยู่ที่เมืองแอนติกัว ประเทศกัวเตมาลา เมืองที่ใครหลายๆคนมาแล้วต้องได้รอยสักกันไปตามๆกันไม่แน่ใจเพราะอะไร มันเลยยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้เราได้รอยสักแรกซึ่งเป็นรอยสักเล็กๆมาที่หน้าอกซ้าย หลังจากนั้นก็ค่อยๆไปเรื่อยๆ จนหลังจบการแบ็คแพ็ค เราได้รอยสักมาทั้งหมดสามที่บนร่างกาย กลับมาที่บ้านก็ตื่นเต้น(ด่า)ไปตามๆกัน



อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญและเท่ไม่แพ้กันที่เราได้ไปเห็นมาระหว่างการเดินทางนั้นคือแฟชั่น ‘ไว้ขนจั๊กกะแร้’ ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงของผู้ชาย แต่เป็นของผู้หญิงที่ส่วนมากจะเห็นกันในหมู่คนฮิปปี้ ความจริงแล้วมันไม่ใช่แฟชั่น แต่มันคือความเป็นตัวเขามากกว่า บางคนเขาชอบปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ตอนแรกๆเราก็ไม่ค่อยชิน เวลาเห็นมันยาวเป็นหย่อมๆ ยกแขนขึ้นมาให้เห็นทีเราก็ขนลุกแปลกๆ เพื่อนคนอื่นๆที่ไม่ได้มีความเป็นฮิปปี้อยู่ในสายเลือดมากพอก็จะขนลุกไปตามๆกันเหมือนกัน แต่หลังๆนี่เราก็เริ่มชินเพราะเห็นบ่อย แต่ก็ยังไม่ได้มีความคิดจะทำแบบเดียวกันเพราะดูแล้วมันไม่ใช่ตัวเราซักเท่าไหร่




นอกจากนี้แล้วแต่ละที่ๆไป เวลามีใครสร้างสรรค์การแต่งกาย เครื่องประดับ หรืออะไรใหม่ๆออกมา มันก็จะเกิดเป็นกระแสของนักท่องเที่ยวแถวๆนั้นให้ทำตามๆกันไป อย่างตอนที่เราอยู่ในหมู่บ้านโยคะแห่งหนึ่งในประเทศกัวเตมาลา ตอนเดินเล่นก็ไปเจอคนเขาตั้งโต๊ะขายเครื่องประดับที่ทำจากเชือกเทียนถัก(Macrame)และทองแดง คนขายกำลังยุ่งอยู่กับการทำอะไรซักอย่างอยู่กับกระจุกผมของลูกค้า เราสนใจเลยเดินเข้าไปดู



เขากำลังทำผมให้ลูกค้า วิธีการคือนำผมกระจุกเล็กๆจุกหนึ่งขึ้นมาพันๆถักๆด้วยเชือกเทียน สลับกับการร้อยทั้งลูกปัด หินธรรมชาติ และขนนกเข้าไปประดับด้วย เกิดเป็นเส้นๆหนึ่งบนหัว เวลาปล่อยผมก็จะมีปลายโผล่ออกมาให้เห็น เวลามัดผมก็จะเห็นทั้งเส้นรวมอยู่กับผมเส้นอื่นๆ เหมือนเป็นเครื่องประดับที่เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเราไปเลย หากตัดสินใจทำแล้วจะอยู่อย่างนั้นไปตลอดจนกว่าผมใหม่จะยาวออกมา หากต้องการตัดทิ้งต้องตัดผมส่วนที่ถูกพันอยู่ในนั้นออกไปด้วย

เรามองดูอยู่ซักพัก รู้สึกชอบเลยจัดของตัวเองมาหนึ่งเส้น เป็นอีกหนึ่งชนิดของเครื่องประดับที่แปลกแตกต่างจากที่เราเคยเห็นๆมา กลับไปที่โฮสเทล เพื่อนคนอื่นเห็นก็ถามกันว่าคืออะไร ทำที่ไหน เท่าไหร่ เสร็จแล้วบางคนที่ชอบก็ตามกันไปทำอีก มันก็จะกลายเป็นเทรนด์หนึ่งในที่ๆนั้น








https://www.facebook.com/travelmelon
https://mosmore.wordpress.com/