สวัสดีค่ะ เผอิญวันนี้ไปทำธุระพอดีขากลับก็เลยได้ใช้บริการAirPort Link ช่วงบ่ายสามโมง-สี่โมง ได้มีโอกาสไปอยู่ในเหตุการณ์นึง เลยอยากจะชวนคุยกันหน่อยค่ะ เห็นเหมือนช่วงที่ผ่านมามีประเด็นๆเรื่องความล่าช้าของระบบการขนส่งมวลชนพอดี
เริ่มเลยคือ ตอนแรกเราขึ้นสถานีมาที่พญาไท มาเห็นนาฬิกาที่สถานีบอกรออีก4นาที คนเยอะมาก แอบตกใจนิดหน่อย แต่ก็รอ รอจนนับครบ4นาทีรถก็ยังไม่มาอีกครู่หนึ่งนาทีกว่า ก็ขึ้นนับถอยหลังใหม่ที่6นาทีไปอีก
ก็รออีกนับถึง0ก็ยังไม่มา สิริรวมน่าจะ10นาทีอย่างต่ำ คนเต็มสถานีจนแทบจะยืนเบียดกัน
เราก็คุยกับคุณแม่อยู่ว่า มีเหตุอะไรรึเปล่า แต่ก็ไม่มีประกาศแจ้งอะไร (ปกติใช้บริการBTSเวลาล่าช้า ขัดข้องจะมีประกาศแจ้งเราก็เลยนึกว่าเป็นเหมือนกัน ไม่ได้ใช้บริการบ่อยนักแต่เหมือนในความทรงจำจางๆเหมือนจำได้ว่ามีการแจ้งในแอร์พอร์ตอยู่นะคะ หรือเราคิดไปเองว่าเคยมี?)
เห็นพี่ผช.คนนึงยืนอยู่ข้างหลังเราท่าทีร้อนรน แกก็พยายามถามยาม รถจะมารึยังครับ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า ถึงตรงนั้นยามไม่ตอบค่ะเดินหนี อากาศคงร้อน และแกคงรีบละมัง ทีนี้พี่ผู้ชายคนนั้นก็เลยเดินตามไปถามอีก ด้วยเสียงที่ดังขึ้น เลยคล้ายเหมือนจะหาเรื่อง ทำนองว่าถ้าไม่ทราบก็ถามให้หน่อยสิครับ แจ้งผดส.ที่รอหน่อย ผมรอเสียเวลานะ
ระหว่างที่กดไลค์ให้คุณพี่เค้าในใจ รถไฟก็มาพอดี ทีนี้พี่เขาก็เลยเดินกลับมา แต่เหมือนไม่จบแกยังมีเรื่องให้ทุ่มเถียงกับยามอีก คราวนี้กลายเป็นเหมือนรวมยาม2คน รุมต่อว่าพี่คนนั้น บอกทำนองว่าคนมันเยอะ รถมันก็ช้าอย่างงี้ อดทนรอบ้างสิ มีน้ำใจบ้าง(แอบชะงักเบาๆว่าเกี่ยวกันตรงไหน)
แต่ก็ได้ยินคุณพี่ผู้ชายแก สวนกลับไปอยู่นะ ว่ามันหน้าที่ของพวกคุณรึเปล่า ที่ต้องมาตรงต่อเวลา แล้วถ้าจะมาช้าทำไมไม่แจ้งผดส.ล่ะ ทีนี้เหมือนไปกันใหญ่เลย เราขึ้นรถมาแล้ว แต่ได้ยินเหมือนยามจะบอกทำนอง พูดมากก็ไม่ต้องขึ้น แล้วพูดเหมือนจะเชิญให้คุยปรับทัศนคติออฟฟิศข้างล่าง หลังจากนั้นเหมือนเสียงจะเฟดห่างออกไป นึกๆอยู่ว่าหรือแกจะไม่ได้ขึ้นมาแล้วล่ะนี่
จนลงสถานีนึง ก็ได้เห็นว่าพี่คนนั้นลงสถานีเดียวกัน แกรีบเดินเร็วมากไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ เรายังหันไปคุยกับคุณแม่ว่าเค้ารีบมากจริงๆด้วยล่ะ
ตอนนั่งรถเข้าบ้านเหตุการณ์นี้เราก็คิดติดในใจอยู่นาน คือว่ากันตรงๆมันก็ไม่ใช่แค่พี่ผู้ชายคนนั้นหรอกค่ะ ที่หงุดหงิดกับการรอไร้จุดหมาย ไม่ตรงต่อเวลา คุณพี่คนนั้นอาจจะอารมณ์ร้อนไปหน่อย+พูดเสียงดัง แต่เราก็เป็นนะคะ ที่ว่าหงุดหงิด ไม่เข้าใจการจัดการ และเชื่อว่าหลายๆคนก็คงรู้สึกไม่แตกต่างมากนัก
จุดนี้เราเลยแอบอยากชวนคุยค่ะ จากประเด็นเกี่ยวข้องต่างๆที่ผ่านมา กับเหตุการณ์เบื้องต้นที่ได้เห็นได้ฟังกับตัว เลยยิ่งทำให้เกิดความสงสัยค่ะ ว่าแล้วเราทำอะไรได้บ้างคะ เพื่อให้เกิดการพัฒนาปรับปรุงแก้ไข?
ในมุมที่สำหรับคนที่ไม่มีรถส่วนตัวเพราะเราไม่รวยพอ หรือมีเหตุให้ต้องใช้บริการของระบบขนส่งมวลชนจริงๆ เราสามารถทำอะไรได้บ้างไหมคะ เพื่อได้รับการบริการที่ดีขึ้น เราจ่ายค่าบริการ จ่ายภาษีเพื่อหวังให้มีการทำนุบำรุง แต่เราก็ยังต้องรอใช้บริการด้วยความอดทน มีน้ำใจ และกลายเป็นตัวปัญหาทุกครั้งที่บ่น หรือโวยวายเหรอคะ
เหมือนผู้ใหญ่หลายท่านเคยพูดว่าต้องช่วยกันแก้ไข ไม่ใช่โบ้ยการบริหารจัดการตลอด ก็ยิ่งชวนสงสัยในคำถามเบื้องต้นไปอีกค่ะ ว่าแล้วถ้า อะ เนี่ยพร้อมนะ เราอยากแก้ไข เราทำอะไรได้บ้างเหรอคะ ในฐานะประชาชนธรรมดา ที่ไม่ได้มีอำนาจสั่งการอะไร แต่อยากแก้ไขนะ เราทำอะไรได้บ้างคะ นอกจากอดทน รอ และ มีน้ำใจ?
อยากชวนคุยชวนแสดงความคิดเห็นค่ะ สรุปแล้วเราสามารถทำอะไรได้บ้าง?
ถ้าAirPortLinkหรือรถสาธารณะใดๆก็ตามมาช้า เป็นหน้าที่ผดส.ที่ต้องอดทนรอและมีน้ำใจ?
เริ่มเลยคือ ตอนแรกเราขึ้นสถานีมาที่พญาไท มาเห็นนาฬิกาที่สถานีบอกรออีก4นาที คนเยอะมาก แอบตกใจนิดหน่อย แต่ก็รอ รอจนนับครบ4นาทีรถก็ยังไม่มาอีกครู่หนึ่งนาทีกว่า ก็ขึ้นนับถอยหลังใหม่ที่6นาทีไปอีก
ก็รออีกนับถึง0ก็ยังไม่มา สิริรวมน่าจะ10นาทีอย่างต่ำ คนเต็มสถานีจนแทบจะยืนเบียดกัน
เราก็คุยกับคุณแม่อยู่ว่า มีเหตุอะไรรึเปล่า แต่ก็ไม่มีประกาศแจ้งอะไร (ปกติใช้บริการBTSเวลาล่าช้า ขัดข้องจะมีประกาศแจ้งเราก็เลยนึกว่าเป็นเหมือนกัน ไม่ได้ใช้บริการบ่อยนักแต่เหมือนในความทรงจำจางๆเหมือนจำได้ว่ามีการแจ้งในแอร์พอร์ตอยู่นะคะ หรือเราคิดไปเองว่าเคยมี?)
เห็นพี่ผช.คนนึงยืนอยู่ข้างหลังเราท่าทีร้อนรน แกก็พยายามถามยาม รถจะมารึยังครับ เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า ถึงตรงนั้นยามไม่ตอบค่ะเดินหนี อากาศคงร้อน และแกคงรีบละมัง ทีนี้พี่ผู้ชายคนนั้นก็เลยเดินตามไปถามอีก ด้วยเสียงที่ดังขึ้น เลยคล้ายเหมือนจะหาเรื่อง ทำนองว่าถ้าไม่ทราบก็ถามให้หน่อยสิครับ แจ้งผดส.ที่รอหน่อย ผมรอเสียเวลานะ
ระหว่างที่กดไลค์ให้คุณพี่เค้าในใจ รถไฟก็มาพอดี ทีนี้พี่เขาก็เลยเดินกลับมา แต่เหมือนไม่จบแกยังมีเรื่องให้ทุ่มเถียงกับยามอีก คราวนี้กลายเป็นเหมือนรวมยาม2คน รุมต่อว่าพี่คนนั้น บอกทำนองว่าคนมันเยอะ รถมันก็ช้าอย่างงี้ อดทนรอบ้างสิ มีน้ำใจบ้าง(แอบชะงักเบาๆว่าเกี่ยวกันตรงไหน)
แต่ก็ได้ยินคุณพี่ผู้ชายแก สวนกลับไปอยู่นะ ว่ามันหน้าที่ของพวกคุณรึเปล่า ที่ต้องมาตรงต่อเวลา แล้วถ้าจะมาช้าทำไมไม่แจ้งผดส.ล่ะ ทีนี้เหมือนไปกันใหญ่เลย เราขึ้นรถมาแล้ว แต่ได้ยินเหมือนยามจะบอกทำนอง พูดมากก็ไม่ต้องขึ้น แล้วพูดเหมือนจะเชิญให้คุยปรับทัศนคติออฟฟิศข้างล่าง หลังจากนั้นเหมือนเสียงจะเฟดห่างออกไป นึกๆอยู่ว่าหรือแกจะไม่ได้ขึ้นมาแล้วล่ะนี่
จนลงสถานีนึง ก็ได้เห็นว่าพี่คนนั้นลงสถานีเดียวกัน แกรีบเดินเร็วมากไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ เรายังหันไปคุยกับคุณแม่ว่าเค้ารีบมากจริงๆด้วยล่ะ
ตอนนั่งรถเข้าบ้านเหตุการณ์นี้เราก็คิดติดในใจอยู่นาน คือว่ากันตรงๆมันก็ไม่ใช่แค่พี่ผู้ชายคนนั้นหรอกค่ะ ที่หงุดหงิดกับการรอไร้จุดหมาย ไม่ตรงต่อเวลา คุณพี่คนนั้นอาจจะอารมณ์ร้อนไปหน่อย+พูดเสียงดัง แต่เราก็เป็นนะคะ ที่ว่าหงุดหงิด ไม่เข้าใจการจัดการ และเชื่อว่าหลายๆคนก็คงรู้สึกไม่แตกต่างมากนัก
จุดนี้เราเลยแอบอยากชวนคุยค่ะ จากประเด็นเกี่ยวข้องต่างๆที่ผ่านมา กับเหตุการณ์เบื้องต้นที่ได้เห็นได้ฟังกับตัว เลยยิ่งทำให้เกิดความสงสัยค่ะ ว่าแล้วเราทำอะไรได้บ้างคะ เพื่อให้เกิดการพัฒนาปรับปรุงแก้ไข?
ในมุมที่สำหรับคนที่ไม่มีรถส่วนตัวเพราะเราไม่รวยพอ หรือมีเหตุให้ต้องใช้บริการของระบบขนส่งมวลชนจริงๆ เราสามารถทำอะไรได้บ้างไหมคะ เพื่อได้รับการบริการที่ดีขึ้น เราจ่ายค่าบริการ จ่ายภาษีเพื่อหวังให้มีการทำนุบำรุง แต่เราก็ยังต้องรอใช้บริการด้วยความอดทน มีน้ำใจ และกลายเป็นตัวปัญหาทุกครั้งที่บ่น หรือโวยวายเหรอคะ
เหมือนผู้ใหญ่หลายท่านเคยพูดว่าต้องช่วยกันแก้ไข ไม่ใช่โบ้ยการบริหารจัดการตลอด ก็ยิ่งชวนสงสัยในคำถามเบื้องต้นไปอีกค่ะ ว่าแล้วถ้า อะ เนี่ยพร้อมนะ เราอยากแก้ไข เราทำอะไรได้บ้างเหรอคะ ในฐานะประชาชนธรรมดา ที่ไม่ได้มีอำนาจสั่งการอะไร แต่อยากแก้ไขนะ เราทำอะไรได้บ้างคะ นอกจากอดทน รอ และ มีน้ำใจ?
อยากชวนคุยชวนแสดงความคิดเห็นค่ะ สรุปแล้วเราสามารถทำอะไรได้บ้าง?