แฟนไม่มั่นใจในตัวเรา และขี้กังวล จะทำไงดี?

-เริ่มเรื่องนะครับ ผมกับแฟนเจอกันโดยบังเอิญในกิจกรรมทีผมเป็นเจ้าหน้าที่รับผิดชอบงานนั้นอยู่ ซึ่งในวันนั้นผมก็วุ่นๆเรื่องกิจกรรมอยู่ แล้วแฟนผมเขาเป็นผู้มาร่วมกิจกรรม ซึ่งกิจกรรมนี้ผมคิดจะสานต่อให้ไปได้ไกล ก็เลยสร้างกลุ่มไลน์กิจกรรมนั้นขึ้นมา (ซึ่งขอบอกก่อนว่าระยะวัยเราก็ห่างกันพอสมควร) มันเหมือนว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำให้เราคลิ๊กกันได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอ ซึ่งตอนที่ขอไลน์แต่ละคนเพื่อดึงเข้ากลุ่มนั้น ผมก็ยื่นโทรศัพท์ผมให้กับผู้เข้าร่วมกิจกรรมแล้วพูดทิ้งท้ายว่า "ใครที่แอดไปแล้ว ทักมาด้วยนะครับ" หลังจากนั้นผมก็วุ่นอยู่กับส่วนอื่นๆอยู่ จนถึงเวลาสิ้นสุดกิจกรรม ผมก็มาเปิดไลน์ดู มีอยู่คนนึงซึ่งทักผมมาอย่างประทับใจมา โดยการทักของเขาคือ - ทัก - ทักคับ - ทักแล้วนะ - ฯลฯ ซึ่งเป็นสิบๆข้อความ (ในใจผมก็คิดว่า ใครวะคนนี้ เอ้อกวนประสาทดี จริงๆตามสเป็กผม ก็ชอบคนแประมาณนี้และ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร) ผมจึงตะโกนถามว่า ใครคือ ปลาโลมาๆ ไหนๆ ปลาโลมา ทักมาซะเยอะเชียว แล้วเธอคนนั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้า "เอ่ยขึ้นว่าเราเองๆ" สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือ ผู้หญิงที่ ตัวเล็กๆ ตากลมโต นัยย์ตามความมุ่งมั่นสูง พร้อมกับความสดใสร่าเริง และรอยยิ้มที่ดูมีความสุขอยู่ตลอดเวลา ผมก็พูดกับเธอว่า แหม ทักมาซะเยอะเชียว เธอก็ตอบกลับผมมาว่า กลัวไม่เห็น เอ๊.... กวนดีนะคนนี้ จนถึงเวลาให้ทุกคนแยกย้ายกลับ ผมก็ยืมกีต้าร์ของเด็กเอามานั่งเล่น ซึ่ง เธอคนนี้(แฟนผม) ก็เข้ามามีส่วนร่วมด้วย วินาทีที่ผมได้สบตากับเธอจริงๆนั้น มันทำให้ผมหลงไปชั่วขณะนึง แต่ผมก็พยายามแก้เขิล แล้วก็ถามเธอกลับไปว่า นี่ปลาโลมา เธอเป็นลูกครึ่งรึเปล่าเนี่ย เพราะในแววตาเธอ มีสีน้ำตาล ผมจึงถามเธอไปแบบนั้น ... เธอก็ตอบผมว่า เปล่า เป็นคนไทยเนี่ยแหละ จนเธอได้อ้าปากพร้อมกับร้องเพลงตามที่ผมได้เล่นกีต้าร์ มันทำให้ผมรู้สึกชอบเธอขึ้นมาอีกระดับนึง เสียงเธอเพราะมาก และหลังจากนั้นเธอก็ทำอะไรเปิ่นๆต่อหน้าผม ยิ่งทำให้ผมรู้สึกหลงเธอเข้าไปอีกระดับนึง  และหลังจากวันนั้น เราก็ทักคุยกันในไลน์ เธอเป็นคนช่างถาม คุยเก่ง ซึ่งต่างกับผมที่ได้แต่ตอบๆๆๆ และก็ถามกลับบ้างเป็นประโยคสั้นๆ (ผมชอบคนที่คุยเก่ง ชอบคนชวนคุย จริงๆผมถ้าไม่สนิทกับใครผมจะคุยน้อย ตอบน้อย) จนเราคุยกันแล้วทุกครั้งมีแต่เสียงหัวเราะ ช่องว่างระหว่างวัยถูกทุบทำลายไป จึงกลายเป็นความเป็นกันเอง จนเราได้มาคบกัน  อ่อๆ ผมลืมบอกไปว่าเธอเคยจะเลิกยุ่งกับผม เลิกคุยกับผมไป แต่ด้วยความหน้าด้าน และการตื้อของผม เลยทำให้เราได้คบกัน) เรามีโอกาสได้อยู่ในที่ที่เราทำกิจกรรมคล้ายๆกัน คือการเล่นบาส ผมเข้าไปลงทีมให้ทีมชาย แต่เธอเป็นนักกีฬาบาส ญ เวลาเราจะคุยกันต่อหน้าก็ต้องแอบๆคุย ทำเหมือนว่าเราไม่มีอะไรต่อกัน  ผมเริ่มอาสาไปส่งเธอ แต่วันไหนไม่ได้ไปส่ง ผมก็จะโทรคุยกับเธอจนเธอจะถึงบ้าน (ซึ่งบ้านของเธอกับสนามบาสไม่ได้ห่างกันมากเท่าไหร่) เรามีความสุขกันในช่วงต้นๆเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความที่ผมรักเธอมาก กลัวเสียเธอไป จนทำให้ผมรู้สึกเริ่มหึงหวงเธอมากขึ้นๆ (ซึ่งแฟนคนก่อนๆของผม ผมไม่ได้หึงหวงอะไรมากมาย) จนอาจจะทำให้เธอรู้สึกอึดอัดรึเปล่า หรืออาจเป็นเพราะการที่มีผู้หญิงทักผมมารื้อฟื้นเรื่องความสัมพันธุ์กุ๊กกิ๊ก(คนนั้นทักมาบอกว่าโสดแล้วน้า และก็ละรึกเรื่องราวเก่าๆ ซึางผมให้แฟนผมตอบแทนผมโดยผมบอกเธอให้ตอบและได้ให้เห็นคำถาม ซึ่งการกุ๊กกิก๊กกับคนนั้นมันนานมากแล้ว แล้วอีก 2 วันต่อมา เธอก็รู้สึกเบื่อผม และไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นหน้าผม) ไม่รู้ว่าเธอเบื่อด้วยสาเหตุใดหรือเธออาจจะกำลังกังวลเรื่องวัยที่เราต่างกัน ตอนนี้ผมรู้สึกเฟลมาก จากที่ผมคิดว่าผมแค่หลงเธอรึเปล่า แต่ผมตอบตรงนี้อย่างมั่นใจเลยว่า ผมรักแฟนผมมาก (เธอไม่ได้สวยเหมือนดารา หรือระดับพริตตี้) แต่เธอสวยสุดสำหรับผม... ซึ่งตอนนี้เรามีปัญหากันอยู่ เธอตอบแชทน้อย ช่วงแรกๆเธอแทบไม่ตอบ ไม่รับโทรสับ จนผมโทรตื้อเธอ เธอก็ยอมรับสายคอล แต่ก็นิ่งเงียบดูแต่ youtube หรือตอบแชทกลุ่มเพื่อนๆ ดูไทม์ไลน์เฟช เท่านั้น แต่ตอนนี้เธอยอมคุยมากกว่าเดิม และเวลาโทรคอลกัน เราก็ค้างสายไว้จนตอนเช้า ซึ่งตอนที่ผมนั่งพิมพ์อยู่นี้ เธอหลับและหายใจใส่ผม ฟืดๆๆๆๆ (ความน่ารักแบบนี้ ทำให้ผมรู้สึกโอเค มากๆเลย) อยากถามคุณผู้หญิงว่า จริงๆแล้วอาการแบบนี้ คืออาการอะไรครับ?