เราไม่แน่ใจว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเราแค่เครียด

อย่างที่บอกในข้างต้น เราไม่แน่ใจว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือเราแค่เครียดสะสม ตอนนี้เราอายุ21ปี เรารับรู้ปัญหาทางบ้านมาตั้งแต่อายุ12-13 คือแต่ละปัญหาเราอายุเท่านั้นบางทีเราคิดว่าเราไม่ควรมารับรู้ด้วยซ้ำ เราเคยทำร้ายตัวเองตอนอายุ16 เขากรีดขอมือตัวเองแบบไม่รู้สึกอะไร แต่ปัญหาที่บ้านเรายังรับรู้ตลอดนะ เรามีพี่1คนน้อง1คน แต่เราไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นเราที่รับรู้ปัญหาแล้วต้องช่วยหาทางออก พอเราขึ้นปี1ปัญหามันทวีคูณเข้าไปอีก พอแม่แยกทางกัน จริงๆเขาเลิกกันไปตั้งแต่เราเด็กๆละแต่เขาไม่กล้าบอกเรา พ่ออกไปอยู่ข้างบ้าน ขนาดเขาเลิกกันต่างคนต่างอยู่เขายังทะเลาะกันแทบทุกวัน เรารู้สึกไม่อยากมีชีวิตแล้ว อยากตายมากๆนะบางครั้ง แต่พอจะทำมันมีเสียงในหัวของเราอ่ะดังขึ้นมาว่า ไหนว่าจะทำทุกอย่างเพื่อแม่ไง (เราโดนปลูกฝังมาแต่เด็กๆ ป้าจะพูดเสมอว่าต้องทำทุกแย่างเพื่อให้แม่สบาย พอโตมาเราก็คิดว่าถ้าตายแล้วพ่อแม่สบายก็จะทำ) แล้วเราก็จะหยุดแค่นั้น แต่ยังมีการทำร้ายตัวเองเล็กๆน้อยอยู่ตลอด เหมือนมันได้เห็นเลือดตัวเองแล้วรู้สึกว่า ได้ระบายความเจ็บปวดที่อยู่ในใจของเราออกมา ตอนนี้เราอยู่ปี3แล้ว รู้สึกว่าหลังๆความอยากตายมันบ่อยขึ้น นี้อยากไปหาหมอมากๆ แต่คิดว่าตัวเองไปได้เป็นโรคซึมเศร้าอ่ะไร แค่เก็บปัญหาทุกอย่างไว้ในหัว เราไม่เข้าใจตัวเองในหลายๆครั้ง บ้างครั้งก็เหนื่อยสุดๆแบบตายได้ไหมอ่ะไม่ไหวแล้ว เนี้ยพิมพ์ไปยังพิมพ์วนไปวนมา คือเหมือนชีวิตหาจุดเริ่มต้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าทางออกมันอยู่ตรงไหน ปัญหาเล็กๆน้อยๆก็แก้ไขไม่ได้ ไม่เคยได้ใช้ชีวิตของจัวเองเลย รู้สึกว่าชีวิตไม่ใช่ของตัวเอง แต่ชีวิตเป็นของแม่  เราโคตรอยากได้ชีวิตเราคือ เราอยากเป็นตัวของตัวเอง เราอยากได้ใช้ชีวิตของเรา เราโคตรเหนื่อยอ่ะ เราโคตรอยากได้กำลังใจจากครอบครัว แต่เราไม่เคยได้เลยสักครั้ง มีแต่คำด่าจากแม่  แม่ก็พูดแต่ความรักกินไม่ได้ มีแต่เงินเท่านั้นแหละ รู้ตัวนะว่าต้องไปหาหมอแต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่อยากไป กลัวการเล่าเรื่องของตัวเองไม่รู้จะเริ่มตรงไหน ไม่รู้จะทำยังไง ไม่เคยระบายความรู้สึกของตัวเองให้ใครฟังเลย ไม่เคยคิดที่จะดล่าให้ใครฟัง กลัวการร้องไห้ต่อหน้าคนอื่น เวลาอยู่คนเดียวชอบคิดถึงตอนตัวเองตายแล้วร้องไห้ เหมือนมันดีใจอ่ะว่ะ หมดเวรหมดกรรมแล้ว นี้เราป่วยหรือเราแค่คิดไปเอง  ถ้าแท็กห้องผิดขอโทษนะคะเล่นพันทิปครั้งแรก ขอบคุณค่ะ