อาการแบบนี้ถือว่าเรากำลังจะเป็นโรคซึมเศร้ารึป่าวคะ (18+)

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเราเป็นคนที่ค่อนข้างร่าเริงกับเพื่อน กับครอบครัวมาก เพื่อนๆก็ชอบบอกว่าเราเป็นคนตลก แต่เวลาเราอยู่คนเดียวเราจะชอบเหงา คิดเยอะ คือเราเชื่อว่าหลายๆคนก็คงเป็นแหละ แบบไปเที่ยวกับครอบครัว กับเพื่อนมาจะมีความสุขมาก แต่พอกลับมาสู่โลกความเป็นจริงที่ต้องทำงาน กลับมาสู่ห้องเล็กๆของเรา มันโคตรแย่ แบบแค่เดินเข้าห้องนั่งบนเตียงก็ร้องไห้แล้วอ่ะ ล่าสุดที่เราเห็นข่าวเชสเตอร์ฆ่าตัวตาย และมีการเปิดเผยว่าเค้าเคยโดนลวนลามเมื่อตอนเด็กๆ เป็นโรคซึมเศร้า เราเลยนึกถึงตัวเรา ตอนเด็กๆ ซักแปดขวบได้ เราเคยโดนลวนลามทางเพศค่ะ ตอนนั้นเราไปร้านขายเครื่องเขียนกับเพื่อนค่ะ เป็นร้านใหญ่ อารมณ์แบบห้างขนาดย่อมๆ ตอนเราเดินดูของคนเดียวก็มีพนักงานผู้ชายคนนึงเดินมาหาเรา บอกว่าช่วยพี่เอาของหน่อย แล้วเค้าก็ยกตัวเราขึ้นไปให้เราหยิบแฟ้มบนชั้นสูงๆให้อ่ะค่ะ แล้วตอนยกเราขึ้นไปเรารู้สึกแปลกๆตรงๆนั้นของเรา ปรากฎว่าเค้าเอานิ้วแหย่เข้ามา เราเลยร้องโอ๊ยขึ้นมา เค้าก็ทำเป็นพูดว่า"อุ๊ย พี่ขอโทษ" พอตอนนั้นเรารู้ได้เลยว่าเราน่าจะโดนลวนลาม แล้วมาคิดได้ทีหลังว่าจริงๆแล้วเค้าเอื้อมถึงด้วยซ้ำทำไมต้องให้เราช่วย เราเลยรีบไปหาเพื่อนแล้วพากันออกมาทันทีเลย กลับไปบ้านเราก็เจ็บแสบตรงนั้นมาก แต่เราไม่กล้าบอกใคร ไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครมาตลอด  จนตอนนี้เรายี่สิบห้าปีแล้ว แต่เราไม่เคยลืมมันไปได้เลย เราไม่เคยมีแฟน เพื่อนๆชอบล้อว่าเราช่วยตัวเองบ่อย เพราะเราดูเป็นคนทะลึ่ง เราก็ยิ้มๆ แต่ความจริงคือเราไม่เคยเลย เรากลัว เราจำได้ว่ามันเป็นอะไรที่แย่มาก เรากลัวการมีความสัมพันธ์ทางกาย เรากลัวอยู่ลอดเวลา เราไม่ชอบการแตะต้องตัวจากผู้ชาย แต่เราชอบผู้ชายนะคะ แต่เราไม่ชอบการโดนสัมผัส มันเป็นเรื่องที่อยู่กับเรามา 17 ปีที่ไม่กล้าบอกใคร แต่ตอนนี้ความทรงจำตอนนั้นมันเริ่มเข้ามาในหัวเราบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เรารู้สึกรังเกียจตัวเอง เหมือนเป็นคนไม่บริสุทธิ์ รู้สึกแย่ แล้วน้ำตาจะซึมตลอดเลย เรากำลังเป็นโรคซึมเศร้า รึเราแค่คิดมากไปเองคะ รึควรบอกให้คนรู้จักรู้มั๊ย???