มรดกที่ดิน

ที่ดินของตา ตากับยายผมมีลูก9คนหญิง4ชาย5ผู้หญิงเสียชีวิตไป1ผู้ชายอีก1ตอนนี้รวมแล้วทั้งชายหญิงเหลือ7คนแต่ที่ผมมาถามคือตาเขาเสียไปเหลือยายกับลูกพูดถึงลูกก็มีครอบครัวย้ายถิ่นฐานไปอยู่กับผัวหรือเมียแล้ว6คนเหลือแม่ผมเป็นคนที่8จากทั้งหมด9คนตอนนี้แม่ต้องดูแลยายกับที่นารวมๆ18ไร่แต่ต้องค่อยย้ำเตือนเสมอว่าที่ผื้นนี้เป็นของตาถึงจะเสียแต่ห้ามขายเด็ดขาดแต่อยากพูดที่ว่าลูกบางคนแต่งงานไปกลับต้องหนีมาอยู่กับยายผมก็ไม่ค่อยชอบหรอกเป็นใครก็ไม่ชอบแถมยายเข้าข้างทุกอย่างเพราะเป็นลูกคนที่9จนมาปี2556เริ่มหาเรื่องอยากได้ที่นา18ไร่บอกให้แม่ผมไปขอยายให้ขายสะจะดีที่สุดแล้วยายมีสิทธิอะไรทั้งที่ตาตายไปกับไม่ได้เซ็นต์ยินยอมยกให้ลูกคนไหนหรือยายไปแล้วใครจะมีสิทธิทุกวันก็ผ่านมา15ปีได้เพราะตาผมเสียมาตั้งแต่หลานคนนี้ที่เกิดกับแม่คนที่8ของลูกตาคำถามและภาพที่ว่าพี่ไปขายที่เถอะบอกแม่เรานะพี่ โทษนะขนาดแม่...ยังไม่มีสิทธิอะไรเลยแล้วยายล่ะแม่...ต้องทนอดยากเลี้ยงดูยายส่งเสียลูกที่ได้เงินมีข้าวกินก็ผื้นนา18ไร่นี้แล้วจะมาทีหลังแล้วสร้างเรื่องเพื่อแน่นอนว่าแม่ยื่นคำขาดไม่ขายจนล้มหายใจสุดท้ายของแม่ผมเข้าใจดีตรงจุดนี้จะทำไร่ทำนาที่แห่งนี้ต่อถึงไม่มีตาค่อยสั่งสอนแม่ก็เถอะยังคงต้องทำและทำอยู่เสมอตั้ง15ปีหลังจากตาเสียไปแล้วแต่ที่ลูกๆตาส่วนใหญ่ยกเว้นคนที่9บอกแม่ผมว่าถ้าจะขายจริงจะมาบอกทุกคนมาเซ็นต์ลายมือชื่อให้เห็นบอกต้องเซ็นต์ทุกคนที่เป็นลูกตา อันนี้ไม่ทราบได้จริงมาย แต่แน่นอนแม่ผมยื่นคำขาดไม่ขายแต่ถ้าเรื่องไม่จบหรือเป็นอย่างนี้ต่อไปแม่อกแตกตายเพราะน้องสุดท้องที่รักแน่แถมยายแก่มากพูดถึงย่าง90มั้ง คนอยู่ด้วยกลับไม่เห็นหัว อยู่กลับตัวแต่ไม่เคยเหลี่ยวแลสักครั้งข้อนี้เจ็บข้างในใจแม่ผมอยู่เสมอแต่เมื่อมีไอ้น้องสุดทองมาเพิ่มเป็นภาระให้แม่อีกแถมมาทำให้เจ็บซ้ำน้ำใจ เป็นผมยอมไม่ได้หรือที่ว่าหัวเราะทีหลังดังกว่านะ แล้วผมก็เปลียนความคิดทั้งต่อที่ดินกับแม่และทุกคนผมจะต้องเอาที่ดินนี้มาเป็นชื่อแม่ให้ได้เพราะตั้งแต่ตาเสียถึงจะเป็นความทรงจำแต่เด็กสิ่งที่นึกได้คืออย่าทิ้งแม่เอ่งและสิ่งสำคัญไปซึ่งตัวผมน่าจะราวๆประถมศึกษา1ได้โตขึ้นสถานะการณ์และภาพรวมบอกชี้ชัดขึ้นเรื่อยๆตอกย้ำผมเสมอ ผมตัดขาดและตัดสินใจคนเดียวว่าต้องเปลี่ยนแม่คนเดิมให้เป็นคนใหม่แน่นอนไม่ขายเด็ดขาดที่นาของตานั้นนะแต่อยากได้ให้ชื่อในโฉนดที่ดินเป็นชื่อแม่แทนเรื่องที่มาขอวานให้แม่ไปคุยกับยายจะได้ลบเรือนไปจากหัวผมสะที
ปล.
เจตนาหลานที่สนิทกับตาตั้งแต่เด็กพูดถึงผมเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับตาและตาค่อยเฝ้าดูจนวินาทีสุดท้ายของชีวิตตาเองแล้วก็สรุปคราวว่ามีทางให้โฉนดที่ดินใบนี้เปลียนเป็นของแม่ผมมายจะด้วยหลักฐานหรืออะไรสำคัญหรือแม้กะทั้งโฉนดในนี้แม่ผมเป็นคนเก็บดูแลและรักษาใบสำคัญต่างๆไว้อย่างดีซึ้งแน่นอนว่าน้องแม่คนสุดท้องก็รู้ดีและรู้ว่าอะไรคืออะไรบ้างแล้วผมยังโง่อีกคนที่อยู่ใกล้ตัวนะน่าจะนึกออกตั้งแต่คำพูดตาที่ก่อนจะจากไปสะอีก มีทางเปลี่ยนชื่อโฉนดหรือกำมะสิทธิอื่นๆได้มายแต่ในใบทะเบียนบ้านชื่อผมเป็นเจ้าของบ้านอยู่ตอนนี้มีอะไรผมต้องมีชื่อก่อนคนอื่นหรือเรื่องๆอื่นๆอยู่เสมอ จากใจหลานคนนี้ ไม่ได้ดราม่ามากไปนะขอความคิดเห็นหน่อยนะครับ