สำหรับผมนั้น มีความฝัน อยากเป็นนักร้อง
แต่ด้วยความที่ลุงเคยมีชื่อเสียงในสมัยก่อน
ผมจึงยึดลุงเป็นแบบอย่าง ลืมบอกไปครับ แม่ผมเคยไปประกวดร้องเพลง ในสมัยที่ผมยังไม่เกิด แม่เคยเล่าว่า ประกวดได้ที่สอง มีคนจะพาแม่ผมไปร้องเพลง แต่ลุงผมไม่ให้ไปเพราะเป็นห่วงน้อง แล้วตอนที่ผมยังเด็ก ผมเคยบอกแม่ว่าอยากเป็นนักร้อง แต่แม่ผมพูดกันไว้ว่า เป็นทำไมนักร้อง นักร้อง มีแต่ใส้แห้ง
นี่แหละครับ แม่ผม เค้าตัดอนาคตผมไปแล้ว ผมไม่เคยเล่นดนตรี. ไม่เคยเลย ที่อยากจะ ทำอะไรให้แม่เห็น ในการเล่นดนตรี แต่แล้ววันนึง ผมฝันไว้ว่าถ้ามีเงินสักก้อนผมจะเแาเงินไปบริจาคเด็กตามเขาตามดอย อยากเล่นกีตาร์ร้องเพลงให้เด็กฟัง อยากเล่านิทายรอบกองไฟให้เด็กๆฟัง ผมจึงหัดเล่นกีต้าร์ตอนอายุ22ปี ผมหัดเล่น ตามในยูทูป ที่เค้าสอนเล่น
แต่ผมเล่นไม่เก่งหลอกน่ะครับ เพราะผมไม่ค่อยมีเวบาเล่น วันนึงจับกีต้าร์เต็มที่10นาที ผมเกลากีต้าร์ไม่ได้ด้วยซ้ำไป เป็นแต่ตีคอร์ด จนตอนนี้ผมเหมือนไกล้มาถึงฝันทุกที ตอนนี้ผมอายุได้22ย่างเข้า23ปี
ผมเริ่มแต่งเพลง เพลงที่แต่เสร็จแล้วมีเพลงเดียว แต่จะแต่ให้ทันวันแม่อีกหนึ่งเพลง
เพลงแรกที่แต่นั้นชื่อเพลงฉันขอโทษ เพลงต่อไป ผมจะตั้งชื่อเพลงว่า แทนคุณ จะแต่งเพลงนี้เพื่อทดแทนบุญคุณ ให้กับคนที่เลี้ยงดูเรามา เพลงของผมอาจไม่เพลง เพราะผมไม่ได้เก่งกีต้าร์ ไม่เก่งร้องเพลง มีแค่พรสวรรค์ ถ้าไปเรียนดนตรี ไม่มีประสบการณ์ ผมจึงไม่เก่งเหมือนคนที่เค้าเคยมีประสบการณ์
ตอนนี้ชีวิตผม เหมือนถึงฝันไปทุกที ถึงแม่จะห้ามผม แต่ผมเชื่อว่า ผมสามารถทำให้ทุกคนรุสึกดีได้ผ่านบทเพลง คนเราน่ะครับ ไม่ว่าจะล้มมาสักกี่ครั้ง ถ้าเราล้มเลิกกับสิ่งที่ผิดพลาดในชีวิตไป. แล้วเราไปเริ่มนับหนึ่งกับสิ่งใหม่ คุณจะแทบไม่ได้โอกาสกับสิ่งใหม่ๆเลยแต่ถ้าคุณล้มแล้วลุดมาแก้ปัญหา ที่ผิดพลาด แล้วก้าวเดินไปในสิ่งๆนั้น ชีวิตเราจะมีโอกาสที่ดีขึ้น
ในความในอาจสวยงาม แต่ทางที่เราเดิน มันไม่ได้เรียบง่ายเหมือนที่เราฝัน แต่เราต้องสู่และผ่านมันไปให้ได้ ไม่แตกตากกับถนน ถนนเส้นนี้ในความคิดอาจจะ แบบว่า ถนนดี แต่พอเราไปจริงๆ ถนนกลับพังกลับหลังกะไม่ได้มาถึงครึ่งทางแล้วต้องไปให้ถึง
มันอาจจะลำบอกแต่หลายคนทำได้ เหมือนที่ผมก้าวผ่านมันมาได้ แล้วชีวิตของคุณหล่ะเป็นอย่างไรกันบ้าง แชร์ประสบการณ์มาให้ฟังบ้างกะได้น่ะ 😁😁😁😁
ทุกคนจำเรื่องราวในชีวิตได้มาแค่ไหนในสิ่งที่ฝันไว้ในสมัยเด็ก????
แต่ด้วยความที่ลุงเคยมีชื่อเสียงในสมัยก่อน
ผมจึงยึดลุงเป็นแบบอย่าง ลืมบอกไปครับ แม่ผมเคยไปประกวดร้องเพลง ในสมัยที่ผมยังไม่เกิด แม่เคยเล่าว่า ประกวดได้ที่สอง มีคนจะพาแม่ผมไปร้องเพลง แต่ลุงผมไม่ให้ไปเพราะเป็นห่วงน้อง แล้วตอนที่ผมยังเด็ก ผมเคยบอกแม่ว่าอยากเป็นนักร้อง แต่แม่ผมพูดกันไว้ว่า เป็นทำไมนักร้อง นักร้อง มีแต่ใส้แห้ง
นี่แหละครับ แม่ผม เค้าตัดอนาคตผมไปแล้ว ผมไม่เคยเล่นดนตรี. ไม่เคยเลย ที่อยากจะ ทำอะไรให้แม่เห็น ในการเล่นดนตรี แต่แล้ววันนึง ผมฝันไว้ว่าถ้ามีเงินสักก้อนผมจะเแาเงินไปบริจาคเด็กตามเขาตามดอย อยากเล่นกีตาร์ร้องเพลงให้เด็กฟัง อยากเล่านิทายรอบกองไฟให้เด็กๆฟัง ผมจึงหัดเล่นกีต้าร์ตอนอายุ22ปี ผมหัดเล่น ตามในยูทูป ที่เค้าสอนเล่น
แต่ผมเล่นไม่เก่งหลอกน่ะครับ เพราะผมไม่ค่อยมีเวบาเล่น วันนึงจับกีต้าร์เต็มที่10นาที ผมเกลากีต้าร์ไม่ได้ด้วยซ้ำไป เป็นแต่ตีคอร์ด จนตอนนี้ผมเหมือนไกล้มาถึงฝันทุกที ตอนนี้ผมอายุได้22ย่างเข้า23ปี
ผมเริ่มแต่งเพลง เพลงที่แต่เสร็จแล้วมีเพลงเดียว แต่จะแต่ให้ทันวันแม่อีกหนึ่งเพลง
เพลงแรกที่แต่นั้นชื่อเพลงฉันขอโทษ เพลงต่อไป ผมจะตั้งชื่อเพลงว่า แทนคุณ จะแต่งเพลงนี้เพื่อทดแทนบุญคุณ ให้กับคนที่เลี้ยงดูเรามา เพลงของผมอาจไม่เพลง เพราะผมไม่ได้เก่งกีต้าร์ ไม่เก่งร้องเพลง มีแค่พรสวรรค์ ถ้าไปเรียนดนตรี ไม่มีประสบการณ์ ผมจึงไม่เก่งเหมือนคนที่เค้าเคยมีประสบการณ์
ตอนนี้ชีวิตผม เหมือนถึงฝันไปทุกที ถึงแม่จะห้ามผม แต่ผมเชื่อว่า ผมสามารถทำให้ทุกคนรุสึกดีได้ผ่านบทเพลง คนเราน่ะครับ ไม่ว่าจะล้มมาสักกี่ครั้ง ถ้าเราล้มเลิกกับสิ่งที่ผิดพลาดในชีวิตไป. แล้วเราไปเริ่มนับหนึ่งกับสิ่งใหม่ คุณจะแทบไม่ได้โอกาสกับสิ่งใหม่ๆเลยแต่ถ้าคุณล้มแล้วลุดมาแก้ปัญหา ที่ผิดพลาด แล้วก้าวเดินไปในสิ่งๆนั้น ชีวิตเราจะมีโอกาสที่ดีขึ้น
ในความในอาจสวยงาม แต่ทางที่เราเดิน มันไม่ได้เรียบง่ายเหมือนที่เราฝัน แต่เราต้องสู่และผ่านมันไปให้ได้ ไม่แตกตากกับถนน ถนนเส้นนี้ในความคิดอาจจะ แบบว่า ถนนดี แต่พอเราไปจริงๆ ถนนกลับพังกลับหลังกะไม่ได้มาถึงครึ่งทางแล้วต้องไปให้ถึง
มันอาจจะลำบอกแต่หลายคนทำได้ เหมือนที่ผมก้าวผ่านมันมาได้ แล้วชีวิตของคุณหล่ะเป็นอย่างไรกันบ้าง แชร์ประสบการณ์มาให้ฟังบ้างกะได้น่ะ 😁😁😁😁