เรื่องราวนี่เกิดขึ้นเมื่อ วันที่ 25 มิถุนายน 2560 สำหรับเราแล้วถือว่าเป็นวันที่เศร้า และเสียใจมาก
สุนัขที่แสนดี น้องหมาที่น่ารักตัวนี่ชื่อ "นิวเคลียร์" มันไม่ใช่หมาของเราหรอกค่ะ แต่เป็นหมาของบ้านแฟนเรา
เราได้รู้จักับนิวเคลียร์เมื่อ 7 ปี ที่แล้ว นิวเคลียร์ยังเป็นน้องหมาวัยรุ่นเอ๊าะๆอยู่เลย พอๆกับเรา 555555
นิวเคลียร์เป็นมิตรกับเรามากค่ะ เราเล่นเราสนิทกันมาตลอด จนเราเลิกกันกับเจ้านายมัน ห่างหายกัน 4 ปี
ช่วงปีสองปีเเรกที่เลิกกัน เรายังไปมาหาสู่ที่บ้านของแฟนเก่า และยังได้เล่นกับนิวเคลียร์
แต่พอระยะเวลานานขึ้น และเราต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดก็ไม่ได้ไปบ้านนั้นอีกเลย และไม่ได้เจอนิวเคลียร์
จนเราและแฟนกลับมาคบกันอีกครั้ง เราไปมาหาสู่ที่บ้านเค้าบ่อยๆ ตอนแรกนิวเคลียร์มันก็ไม่ค่อยเล่นกับเราหรอก
แต่แน่นอนจะนานแค่ไหน หมา ก็ยังจำกลิ่นได้ เรากลับสนิทกับเราครั้ง เรามันก็ขี้อ้อนเอามากๆ
จริงๆเราเป็นคนรักหมานะ เราเองก็เอ็นดูและรักมันเหมือนหมาของเรา กับแฟนเราก็รักมันมาก
ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี่ เรากับแฟนกลับไปบ้านเค้าตามปกติ และจับนิวเคลียร์อาบน้ำเหมือนเคย
และก็กลับมาทำงานกัน หลังจากนั้นได้สักสามสี่วัน แม่แฟนก็บอกว่ามันซึมมาก ข้าวไม่กิน นอนซม ผิดไปจากเดิมมากๆ
เราก็คิดกันไปเองว่ามันไม่สบายเพราะเราอาบน้ำมันรึป่าว (ตอนนั้นเป็นหน้าฝนค่ะ แต่ไม่มีฝนตก อากาศครึ้มๆ)
เเต่เราก็เปาขนมันจนแห้ง หรือว่าจะเป็นเพราะไก่สับที่ให้มันกิน แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้เพราะมันสับ คิดกันไปต่างๆนาๆ
คิดว่ามันเป็นหวัด และก็ไม่ได้มีเวลาว่างจะกลับไปดูมัน จนเวลาผ่านมาสองอาทิตย์ แม่แฟนบอกว่าดูแย่มาก
พอวันเสาร์เลิกงาน ก็เลยรีบกลับบ้านแฟน เพื่อจะพามันไปหาหมอ ในวันอาทิตย์ อากาศของนิวเคลียร์โดยปกติ
จะดึกแค่ไหนเวลามันเรา มันจะเห่า ดีใจ รอเลย รอเราเปิดประตู วิ่งเข้ามาเรีย มาเล่น ตามประสาหมาดีใจอ่ะเนอะ
มันก็หงอย นอน เรียกถึงจะเดินมา แต่เดินแบบอ่อนเเรงเอามากๆ ที่จิมิก็มีเหมือกสีขนๆไหลออกมา
เรากับแฟน และแม่แฟนเลยพามันไปคลินิกเพื่อดูอาการ เบื้องต้นที่คลินิก มันมีเหมือกปนเลือดไหลออกมาจากจิมิเยอะมาก
หมอก็ดูอากาศและสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นมดลูกอักเสบ แต่ถ้าให้ชัวร์น่าจะตรวจเลือด เราก็โอเคกัน และรอผลตรวจเลือด
ระหว่างรอ นิวเคลียร์ก็หอบๆ สงสัยหิวน้ำ ก็เลยไปเอาน้ำมาให้กิน มันก็กินเยอะมากเลยนะ (ปกตินิวเคลียร์ไม่กินอะไรเลย นอกจากน้ำ)
แล้วมันก็เดินได้ เดินเล่นอยู่หน้าคลินิก เดินไปเดินมา ดมโน้น ดมนี่ เราก็คิดว่ามันน่าจะโอเคขึ้นนะ
สรุปผลเลือดออก นิวเคลียร์เป็นมดลูกอักเสบจริงๆ และติดเชื่อในกระเเสเลือด มีค่าไตที่สูงกว่าปกตินิดหน่อย
และหมอก็แนะนำโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดมดลูก เพราะมันมีขนาดให้ จนท้องของมันป่อง และหนองน่าจะเยอะ
มีทางเลือกที่ประหยัดคือโรงพยาบาลของมหาลัย จะราคาถูกลงหน่อย แต่เค้าไม่เปิดเสาร์ อาทิตย์
กับโรงพยาบาลเอกชน เปิดทุกวัน แต่จะราคาสูงกว่าโรงพยาบาลมหาลัย เราเลยตัดสินใจเลือกเอกชนเพราะไม่อยากปล่อยไว้นาน
มันจะแย่กว่าเดิม และไม่มีเวลาในวันธรรมดาด้วย เเละเอาใบส่งตัวไปที่ รพ.เอกชน ในตัวเมือง หมอเค้าก็ซาวท้องให้เราดู
คือสิ่งที่เห็นคือ มดลูกมันปวดและใหญ่มาก หมอก็อธิบายให้ฟัง บอกว่าจะให้น้ำเกลือมันดูก่อน เพราะมันอ่อนเพลียมาก
ตั้งแต่ออกจากคลินิกมันหอบแรงขึ้น ทางเราก็ทำเรื่องต่างๆ เเละรอมันผ่าตัด ทาง รพ.ก็บอกว่าจะโทรหาเราเป็นระยะว่าจะทำอะไรบ้าง
เราก็กลับบ้านไปทำธุระ แฟนเราเป็นห่วงมันมากก็โทรถามทาง รพ.เป็นระยะๆเหมือน บ่ายสองผ่าตัด
หกโมงเรากับแฟนและแม่แฟนก็ออกไปดูมัน เรากับเเฟนเข้าไปดูมัน ภาพที่เราคิดคือมันคงจะโอเคขึ้นและน่าจะกลับบ้านได้
แต่สิ่งที่เห็นคือ นิวเคลียร์หายใจคัดๆ หยุดหายใจเป็นระยะ เราตกใจจะไปเรียกหมอ คือเรากับแฟนคิดว่ามันน่าจะเป็นผลจากการผ่าตัด
มันอาจจะสลบอยู่ แต่ทำไมไม่หายใจอ่ะ เราเลยเดินไปเรียกหมอ แต่หมอกำลังตรวจแมวอยู่ และบอกเราว่า "ขอส่งงานแปปนะค่ะ"
เราก็รอ สักพักหนึ่งหมอก็เดินมาคุยกับเราและแฟน แฟนเลยถามว่าทำไมมันหายใจแบบนี้ แค่นั้นแหระหมอตกใจ และพูดว่า "ฉุกเฉินๆ"
ภาพที่เห็นคือทุกคนรีบมาลุมมัน จับมันขึ้นเตียง ปั้มหัวใจ บอกตรงๆว่าภาพมันเหมือนคนมาก ภาพมันเบลอๆ เรายืนร้องไห้ซบไหล่แฟน
ภาพที่เห็นมันทำให้เราเสียใจสุดๆเลย แม่แฟนคงเห็นว่าเราร้องไห้ ก็รีบเดินเข้ามาดู และก็ร้องไห้ทันที เราเลยพาเค้าออกมาข้างนอก
เพราะกลัวจะเสียใจกันมากกว่านี้ แฟนยืนดูอยู่พักหนึ่งก็ออกมา สักพักหมอเดินมาบอกว่านิวเคลียร์โอเคแล้วนะ หัวใจทำงานแล้ว
หมอก็บอกว่าหลังจากผ่าตัดเสร็จนิวเคลียร์ก็ลุกยืนได้นะ แต่อาจจะเป็นเพราะพิษจากมดลูกและผ่าตัดทำให้ช๊อค ยังต้องดูอาการอยู่
เราก็นั่งรอกัน แฟนก็เข้าไปดู มีป้าคนหนึ่งเค้าก็บอกกับแฟนว่าได้ยินพวกหมอบอกว่าไม่ไหวแล้ว หัวใจไม่ตอบสนอง และสิ่งที่เห็นคือ
หมอเดินออกมา เราคิดแล้วภาพแบบนี้
เหมือนละครเลย หมอเดินออกมาน่าเจียนๆ ชัดเลย
หมอบอกว่าน้องเสียแล้ว หัวใจน้องไม่ตอบสนองเลย ฉีดยากระตุ้นหัวใจไปสามเข็มก็ไม่ไหว น้องมีความเสี่ยงสูง
เพราะพิษเเพร่กระจายเข้าสู่กระเเสเลือด และอาจจะเพราะพิษจากเเผลที่ผ่าตัดด้วย เราก็ไม่รู้จะทำไงอ่ะ มันไม่กลับมาแล้ว
แม่แฟนก็ร้องไห้ เราเสียใจกันมาก เราเลยบอกให้แฟนไปเอารถมาใกล้ๆ จะได้รับมันกลับบ้าน แล้วเราก็เข้าไปคุยกับหมอ
หมอก็ให้ดูรูปมดลูกมัน มันใหญ่มากจริงๆ ในใจเราก็โทษตัวเองนะที่กลับมาดูมันช้า ถ้ากลับมาเร็วก็อาจจะเเค่ฉีดยาแล้วกลับบ้านก็ได้
เราเดินไปตามแฟน แฟนเราก็แอบไปร้องไห้บนรถ ลูกผู้ชายก็ลูกผู้ชายเหอะ รักมันมากเสียใจมากจริงๆ
เราเอาร่างนิวเคลียร์กลับบ้าน เรานั่งข้างมันตัวมันเย็นมาก ตอนเรามองมันเรายังคิดว่ามันหายใจอยู่เลย
ตอนรอมันผ่าตัดได้ยินเสียงก๊อกแก๊ก ยังนึกว่ามันเดินอยู่เลย แม่แฟนกับแฟนก็ร้องไห้กันใหญ่ พากันร้องไห้ไปหมด
เราพามันกลับบ้าน ขุดหลุมฝังมันไว้หลังบ้าน เพราะเราคิดว่ามันได้กลับบ้านแล้วนะ และได้อยู่ใกล้กัน นึกถึงกัน
สุดท้ายนี้เรารู้ตัวเลยว่ามันเป็นบทเรียนให้เรา ไม่ว่าจะเป็นคนรึหมา เราต้องให้ความสำคัญในทุกเรื่อง
การเลี้ยงน้องหมา ก็เหมือนกับการเลี้ยงลูกคนหนึ่งเลย เราต้องให้ความสำคัญ ใส่ใจ ดูแล ให้ความรัก
เราภาวนา ให้นิวเคลียร์เกิดมาเป็นน้องหมาของพวกเราอีกครั้ง และแน่นอน เราจะรักและดูแลมันให้มากๆ
แด่.......มิตรแท้ ผู้ซื่อสัตย์
(หากมีคนเข้ามาอ่าน ขอบคุณจากใจค่ะ
)
แชร์ประสบการณ์เพื่อนรัก "สุนัขที่แสนดี" <3
สุนัขที่แสนดี น้องหมาที่น่ารักตัวนี่ชื่อ "นิวเคลียร์" มันไม่ใช่หมาของเราหรอกค่ะ แต่เป็นหมาของบ้านแฟนเรา
เราได้รู้จักับนิวเคลียร์เมื่อ 7 ปี ที่แล้ว นิวเคลียร์ยังเป็นน้องหมาวัยรุ่นเอ๊าะๆอยู่เลย พอๆกับเรา 555555
นิวเคลียร์เป็นมิตรกับเรามากค่ะ เราเล่นเราสนิทกันมาตลอด จนเราเลิกกันกับเจ้านายมัน ห่างหายกัน 4 ปี
ช่วงปีสองปีเเรกที่เลิกกัน เรายังไปมาหาสู่ที่บ้านของแฟนเก่า และยังได้เล่นกับนิวเคลียร์
แต่พอระยะเวลานานขึ้น และเราต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดก็ไม่ได้ไปบ้านนั้นอีกเลย และไม่ได้เจอนิวเคลียร์
จนเราและแฟนกลับมาคบกันอีกครั้ง เราไปมาหาสู่ที่บ้านเค้าบ่อยๆ ตอนแรกนิวเคลียร์มันก็ไม่ค่อยเล่นกับเราหรอก
แต่แน่นอนจะนานแค่ไหน หมา ก็ยังจำกลิ่นได้ เรากลับสนิทกับเราครั้ง เรามันก็ขี้อ้อนเอามากๆ
จริงๆเราเป็นคนรักหมานะ เราเองก็เอ็นดูและรักมันเหมือนหมาของเรา กับแฟนเราก็รักมันมาก
ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี่ เรากับแฟนกลับไปบ้านเค้าตามปกติ และจับนิวเคลียร์อาบน้ำเหมือนเคย
และก็กลับมาทำงานกัน หลังจากนั้นได้สักสามสี่วัน แม่แฟนก็บอกว่ามันซึมมาก ข้าวไม่กิน นอนซม ผิดไปจากเดิมมากๆ
เราก็คิดกันไปเองว่ามันไม่สบายเพราะเราอาบน้ำมันรึป่าว (ตอนนั้นเป็นหน้าฝนค่ะ แต่ไม่มีฝนตก อากาศครึ้มๆ)
เเต่เราก็เปาขนมันจนแห้ง หรือว่าจะเป็นเพราะไก่สับที่ให้มันกิน แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้เพราะมันสับ คิดกันไปต่างๆนาๆ
คิดว่ามันเป็นหวัด และก็ไม่ได้มีเวลาว่างจะกลับไปดูมัน จนเวลาผ่านมาสองอาทิตย์ แม่แฟนบอกว่าดูแย่มาก
พอวันเสาร์เลิกงาน ก็เลยรีบกลับบ้านแฟน เพื่อจะพามันไปหาหมอ ในวันอาทิตย์ อากาศของนิวเคลียร์โดยปกติ
จะดึกแค่ไหนเวลามันเรา มันจะเห่า ดีใจ รอเลย รอเราเปิดประตู วิ่งเข้ามาเรีย มาเล่น ตามประสาหมาดีใจอ่ะเนอะ
มันก็หงอย นอน เรียกถึงจะเดินมา แต่เดินแบบอ่อนเเรงเอามากๆ ที่จิมิก็มีเหมือกสีขนๆไหลออกมา
เรากับแฟน และแม่แฟนเลยพามันไปคลินิกเพื่อดูอาการ เบื้องต้นที่คลินิก มันมีเหมือกปนเลือดไหลออกมาจากจิมิเยอะมาก
หมอก็ดูอากาศและสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นมดลูกอักเสบ แต่ถ้าให้ชัวร์น่าจะตรวจเลือด เราก็โอเคกัน และรอผลตรวจเลือด
ระหว่างรอ นิวเคลียร์ก็หอบๆ สงสัยหิวน้ำ ก็เลยไปเอาน้ำมาให้กิน มันก็กินเยอะมากเลยนะ (ปกตินิวเคลียร์ไม่กินอะไรเลย นอกจากน้ำ)
แล้วมันก็เดินได้ เดินเล่นอยู่หน้าคลินิก เดินไปเดินมา ดมโน้น ดมนี่ เราก็คิดว่ามันน่าจะโอเคขึ้นนะ
สรุปผลเลือดออก นิวเคลียร์เป็นมดลูกอักเสบจริงๆ และติดเชื่อในกระเเสเลือด มีค่าไตที่สูงกว่าปกตินิดหน่อย
และหมอก็แนะนำโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดมดลูก เพราะมันมีขนาดให้ จนท้องของมันป่อง และหนองน่าจะเยอะ
มีทางเลือกที่ประหยัดคือโรงพยาบาลของมหาลัย จะราคาถูกลงหน่อย แต่เค้าไม่เปิดเสาร์ อาทิตย์
กับโรงพยาบาลเอกชน เปิดทุกวัน แต่จะราคาสูงกว่าโรงพยาบาลมหาลัย เราเลยตัดสินใจเลือกเอกชนเพราะไม่อยากปล่อยไว้นาน
มันจะแย่กว่าเดิม และไม่มีเวลาในวันธรรมดาด้วย เเละเอาใบส่งตัวไปที่ รพ.เอกชน ในตัวเมือง หมอเค้าก็ซาวท้องให้เราดู
คือสิ่งที่เห็นคือ มดลูกมันปวดและใหญ่มาก หมอก็อธิบายให้ฟัง บอกว่าจะให้น้ำเกลือมันดูก่อน เพราะมันอ่อนเพลียมาก
ตั้งแต่ออกจากคลินิกมันหอบแรงขึ้น ทางเราก็ทำเรื่องต่างๆ เเละรอมันผ่าตัด ทาง รพ.ก็บอกว่าจะโทรหาเราเป็นระยะว่าจะทำอะไรบ้าง
เราก็กลับบ้านไปทำธุระ แฟนเราเป็นห่วงมันมากก็โทรถามทาง รพ.เป็นระยะๆเหมือน บ่ายสองผ่าตัด
หกโมงเรากับแฟนและแม่แฟนก็ออกไปดูมัน เรากับเเฟนเข้าไปดูมัน ภาพที่เราคิดคือมันคงจะโอเคขึ้นและน่าจะกลับบ้านได้
แต่สิ่งที่เห็นคือ นิวเคลียร์หายใจคัดๆ หยุดหายใจเป็นระยะ เราตกใจจะไปเรียกหมอ คือเรากับแฟนคิดว่ามันน่าจะเป็นผลจากการผ่าตัด
มันอาจจะสลบอยู่ แต่ทำไมไม่หายใจอ่ะ เราเลยเดินไปเรียกหมอ แต่หมอกำลังตรวจแมวอยู่ และบอกเราว่า "ขอส่งงานแปปนะค่ะ"
เราก็รอ สักพักหนึ่งหมอก็เดินมาคุยกับเราและแฟน แฟนเลยถามว่าทำไมมันหายใจแบบนี้ แค่นั้นแหระหมอตกใจ และพูดว่า "ฉุกเฉินๆ"
ภาพที่เห็นคือทุกคนรีบมาลุมมัน จับมันขึ้นเตียง ปั้มหัวใจ บอกตรงๆว่าภาพมันเหมือนคนมาก ภาพมันเบลอๆ เรายืนร้องไห้ซบไหล่แฟน
ภาพที่เห็นมันทำให้เราเสียใจสุดๆเลย แม่แฟนคงเห็นว่าเราร้องไห้ ก็รีบเดินเข้ามาดู และก็ร้องไห้ทันที เราเลยพาเค้าออกมาข้างนอก
เพราะกลัวจะเสียใจกันมากกว่านี้ แฟนยืนดูอยู่พักหนึ่งก็ออกมา สักพักหมอเดินมาบอกว่านิวเคลียร์โอเคแล้วนะ หัวใจทำงานแล้ว
หมอก็บอกว่าหลังจากผ่าตัดเสร็จนิวเคลียร์ก็ลุกยืนได้นะ แต่อาจจะเป็นเพราะพิษจากมดลูกและผ่าตัดทำให้ช๊อค ยังต้องดูอาการอยู่
เราก็นั่งรอกัน แฟนก็เข้าไปดู มีป้าคนหนึ่งเค้าก็บอกกับแฟนว่าได้ยินพวกหมอบอกว่าไม่ไหวแล้ว หัวใจไม่ตอบสนอง และสิ่งที่เห็นคือ
หมอเดินออกมา เราคิดแล้วภาพแบบนี้
หมอบอกว่าน้องเสียแล้ว หัวใจน้องไม่ตอบสนองเลย ฉีดยากระตุ้นหัวใจไปสามเข็มก็ไม่ไหว น้องมีความเสี่ยงสูง
เพราะพิษเเพร่กระจายเข้าสู่กระเเสเลือด และอาจจะเพราะพิษจากเเผลที่ผ่าตัดด้วย เราก็ไม่รู้จะทำไงอ่ะ มันไม่กลับมาแล้ว
แม่แฟนก็ร้องไห้ เราเสียใจกันมาก เราเลยบอกให้แฟนไปเอารถมาใกล้ๆ จะได้รับมันกลับบ้าน แล้วเราก็เข้าไปคุยกับหมอ
หมอก็ให้ดูรูปมดลูกมัน มันใหญ่มากจริงๆ ในใจเราก็โทษตัวเองนะที่กลับมาดูมันช้า ถ้ากลับมาเร็วก็อาจจะเเค่ฉีดยาแล้วกลับบ้านก็ได้
เราเดินไปตามแฟน แฟนเราก็แอบไปร้องไห้บนรถ ลูกผู้ชายก็ลูกผู้ชายเหอะ รักมันมากเสียใจมากจริงๆ
เราเอาร่างนิวเคลียร์กลับบ้าน เรานั่งข้างมันตัวมันเย็นมาก ตอนเรามองมันเรายังคิดว่ามันหายใจอยู่เลย
ตอนรอมันผ่าตัดได้ยินเสียงก๊อกแก๊ก ยังนึกว่ามันเดินอยู่เลย แม่แฟนกับแฟนก็ร้องไห้กันใหญ่ พากันร้องไห้ไปหมด
เราพามันกลับบ้าน ขุดหลุมฝังมันไว้หลังบ้าน เพราะเราคิดว่ามันได้กลับบ้านแล้วนะ และได้อยู่ใกล้กัน นึกถึงกัน
สุดท้ายนี้เรารู้ตัวเลยว่ามันเป็นบทเรียนให้เรา ไม่ว่าจะเป็นคนรึหมา เราต้องให้ความสำคัญในทุกเรื่อง
การเลี้ยงน้องหมา ก็เหมือนกับการเลี้ยงลูกคนหนึ่งเลย เราต้องให้ความสำคัญ ใส่ใจ ดูแล ให้ความรัก
เราภาวนา ให้นิวเคลียร์เกิดมาเป็นน้องหมาของพวกเราอีกครั้ง และแน่นอน เราจะรักและดูแลมันให้มากๆ
แด่.......มิตรแท้ ผู้ซื่อสัตย์
(หากมีคนเข้ามาอ่าน ขอบคุณจากใจค่ะ