มีใครทะเลาะกับเพื่อนหนักจนทนไม่ไหวต้องเลิกเป็นเพื่อนไหมคะ?

คือเรามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งค่ะ สนิทมากไม่รู้ว่านางคิดว่าเราเป็นเพื่อนสนิทรึเปล่า คือเรากับนางสนิทกันตั้งแต่อนุบาล ประทมเราก็มายู่รร.เดียวกันแต่เมื่อขึ้นป.3เราก็แยกห้องกันมาเจออีกทีก็ม.1 เรามีเพื่อนเป็นกลุ่มกับนางค่ะ เมื่อขึ้นม.2ต้องเปลี่ยนห้องปรากฏว่าได้อยู่ห้องกับนางส่วนเพื่อนที่เหลือก็อยู่ห้องถัดไป ห้องใหม่มีเพื่อนเก่านางตั้งแต่ป.3อยู่ด้วยนางให้ความสำคัญกับเพื่อนเก่านางมากกว่าคุยกับเพื่อนเก่า เราก็เป็นคนเข้าสังคมไม่เป็นด้วยไม่สนิทเราจะไม่คุยทำให้เราเงียบตลอด ไปไหนก็ไม่บอกเราแรกๆก็ทนได้นะคะ หลังๆมาขึ้นม.3มันเริ่มจะร้ายแรงจนเราทนไม่ไหวนางปล่อยเราทิ้งไว้คนเดียวเราไปไหนก็ไปคนเดียวแต่นางจะไปไหนต้องพาเพื่อนไปด้วยตลอด มีครั้งหนึ่งโกรธนางมากเลยค่ะตอนเที่ยงเรากินข้าวกับเพื่อนเก่าตอนม.1พวกนางจะไปคืนจาน เราบอกว่าจะรออยู่นี้นะแล้วมารับเดียวจะไปซื้อของที่สหการพร้อมกันเพราะที่เรานั้งมันใกล้สหการ แต่โรงอาหารอยู่อีกฝากนึ่ง ปรากฏว่านางมาพร้อมขนมในมือ นางไม่มารับเราให้เรารอเก้อเราโกรธมากเลยค่ะเราถามนางว่า
เรา: ทำไมไม่รอ ทำไมไม่มารับเรา
นาง:ไม่รู้สิ คิดว่าไม่ไป
นางก็ยิ้มสนุกสนานกับเพื่อน เราเสียใจมากเลยค่ะเราถามว่าคำขอโทษมีไหม เหมือนเราไปบีบบังคับนางให้ขอโทษ แน้จริงมีเยอะกว่านี้ค่ะ นางชอบพูดไม่ดีกับเรา
กับเรื่องล่าสุดนางทักมาตั้งแต่วันจันทร์เพราะวันศุกร์ต้องส่งการบ้านนางมาขอลอกการบ้านแต่ตอนนั้นดึกแล้วเลยไม่ได้อ่าน นางทักมาอีกทีวันพุทธเราเป็นคนไม่ค่อยเล่นเฟสเลยไม่รู้นางทักมาอีกอย่างบวกลืมด้วย จนมาวันศุกร์เราเปิดเฟสเข้าไปตอนเช้าเห็นนางมาโวยเราพิมพ์ว่า 'กูเกลียด'' เรายิ่งเสียใจมากเลยค่ะ เรารู้ว่าเรามีส่วนผิดเพราะเราลืมแต่ต้องพิมขนาดนั้นไหม เราเริ่มตีตัวออกห่างไม่คุยกับนางวันนั้น ตอนเที่ยงเราก็ไปกินข้าวกับเพื่อนกลุ่มอื่นแต่เราต้องไปเอาของให้เพื่อนเก่าตอนม.1ที่กินข้าวกับนาง นางถามว่าทำไมไม่มากินนี้ เราก็บอกว่า'เกลียดกูไม่ใช่หรอ กูจำเป็นต้องใกล้ไหม' นางก็ตอบกลับมา'กูประชด'นางทำท่าไม่รู้ร้อนรู้หนาวเบ้ปากเป็นเหมือนเรื่องสนุกวินาทีนั้นไม่ไหวจริงค่ะคำสำนึกผิดมีไหมก็ไม่รู้  มีใครเป็นเหมือนกันเปล่าคะ แล้วควรทำไงคะกังวลมากเลยค่ะ